Zbrosławice słyną jako miejsce kultu Macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny, gdzie małżonkowie i rodziny proszą o szczęśliwe urodzenie dziecka. Źródłem łask jest znajdująca się w kościele słynąca łaskami figurka Matki Bożej z Dzieciątkiem (Macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny). Pochodzi z XVII wieku, została odnaleziona w klasztorze Sióstr Dominikanek w Imbach k. Krems w Austrii w 1707 r. przez księżną Petronelę von Stockmans. Drogą dziedziczenia trafiła do Zbrosławic. W 1823 r. umieszczono ją w kaplicy grobowej Najświętszego Serca Pana Jezusa należącej do tego rodu. Po cudownych wydarzeniach, kiedy to parafianie, przechodząc obok kaplicy, słyszeli płacz Madonny, w 1827 r. figurka została umieszczona w kościele w nastawie bocznego ołtarza. Stąd więc w 1872 r. zaprowadzono w parafii sobotnie nabożeństwa maryjne. Ożywienie ruchu pielgrzymkowego nastąpiło po 1926 r. Po wojnie wiele pielgrzymek przybywało z różnych stron Śląska. Najwięcej pątników odwiedziło Zbrosławice w Roku Jubileuszowym 1974, by uzyskać odpust. Od tego czasu to miejsce kultu maryjnego cieszy się większym zainteresowaniem. W 1944 r. figurkę ustawiono w ołtarzu głównym, gdzie jest czczona do dzisiaj.

Unikalna figurka

Figurka Matki Bożej (o wysokości 43 cm) jest wykonana z drewna lipowego. W jej środku znajduje się otwór w kształcie serca, co skłania do przypuszczeń, że rzeźba przedstawia Maryję jako Naczynie Wybrane czy Strażniczkę Hostii. Figury Madonny i Dzieciątka (o wysokości 9 cm) są rozdzielne, odziane w tekstylne szaty. Maryja ma perukę z naturalnych włosów, Jej głowa i ramiona są ruchome; Jej królewski strój został odtworzony podczas konserwacji w 2010 r. Te elementy, będące wyrazem dążenia do osiągnięcia złudzenia rzeczywistości, znane są od starożytności. Na uwagę zasługuje fakt, że rzeźby tego typu, nazywane marionetami, spełniające wszystkie wymienione warunki, na terenie Polski należą do rzadkości i są obcego pochodzenia.

Bogata historia i teraźniejszość

– Różne grupy i parafie przybywają, aby pod macierzyńskim Sercem Maryi szukać opieki – mówi ks. Marcin Wojtczak, proboszcz parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Zbrosławicach, i dodaje: – Sanktuarium nazywane Macierzyństwa NMP jest szczególnym miejscem, gdzie małżeństwa wypraszają potomstwo. Modlimy się w intencjach: rodzin, małżeństw, w których utracono dzieci, i kobiet w stanie błogosławionym. Proboszcz wyjaśnia, że nazwa „sanktuarium” funkcjonuje od dziesięcioleci, od czasów powojennych; choć nie ma oficjalnego dekretu, kult rozwija się oddolnie i wynika z wiary wiernych oraz umiłowania Maryi. Dlatego jest obchodzony drugi odpust – w święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła, obok pierwszego, przypadającego w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Są też pieśni i modlitwy przypisane do tego sanktuarium.

Ponad 700 lat bogatej historii, w którą wpisuje się życie Kościoła, i 195 lat obecności cudownej figurki Matki Bożej kształtują teraźniejszość parafii. Wspólnota jednoczy mieszkańców Zbrosławic, Ptakowic i Wilkowic. Są to ludzie czynu i odpowiedzialności za życie Kościoła. Dodatkowy rys duchowości nadają siostry ze Zgromadzenia Opatrzności Bożej i ojcowie kamilianie zaangażowani w życie wspólnoty. Maryjny charakter parafii, która znajduje się na Szlaku Jakubowym, potwierdza odmawiana od 150 lat nowenna do Matki Bożej Zbrosławickiej. Obecnie w każdą sobotę o godz. 16.30. Uczestnicy modlitwy proszą lub dziękują w różnych sprawach, np. rodzinnych, zdrowia, nawrócenia. W każdą drugą niedzielę miesiąca o godz. 17 jest odprawiana sanktuaryjna Msza św. w intencji rodzin. Od wieku lat wiernym towarzyszy modlitwa Anioł Pański. W tym roku po raz pierwszy w Zbrosławicach odbyły się diecezjalne obchody Dnia Dziecka Utraconego. Te spotkania będą kontynuowane.

W parafii działa dwadzieścia diakonii, czyli wspólnot, zespołów, grup zaangażowanych parafian; są to m.in. diakonie: Żywego Różańca, kulturalna, Camino, parafialnej Rady Młodych, sanktuaryjna, historyczna, misyjna. – To wszystko tworzy wymiary życia parafialnego, duszpasterskiego na co dzień, które dają wiele radości. Wiele osób jest zaangażowanych, chcą działać – opowiada ks. Wojtczak. I dalej wymienia: – Każdego poranka o godz. 6.30 wierni rozpoczynają modlitwę różańcową, w soboty i niedziele śpiewają Godzinki o Niepokalanym Poczęciu NMP. Każdego dnia rozpoczynamy Eucharystię od pieśni do Matki Bożej Zbrosławickiej; mamy ich trzy, w tym jedna, autorstwa ojca werbisty, stanowi wotum za uzdrowienie z choroby. W Wielkim Poście odbywa się triduum maryjne związane z rocznicą odnalezienia figurki Matki Bożej, co miało miejsce 25 marca 1707 r. – przypomina obecność Maryi pośród nas.

O żywym kulcie świadczą wota oraz księgi próśb i podziękowań dla Matki Bożej Zbrosławickiej za doznane łaski. Wśród wielu świadectw zwracają uwagę podziękowania za potomstwo. Małżeństwo z Krakowa np. przyjechało do Zbrosławic z prośbą o dar poczęcia dziecka, bo lekarze nie dawali im na to żadnych szans. Przybyło po raz trzeci, aby podziękować za łaskę życia córki.

Rocznica obecności

Wspólnota już przygotowuje się do 200. rocznicy obecności Matki Bożej Zbrosławickiej w parafii. Każdy rok ma swój temat. Od września dzieci i młodzież, które uczestniczą w Mszach św. szkolnych czy niedzielnych, otrzymały torby wędrowca (uszyto ich 180) i zdobywają sprawności, np. w październiku sześćdziesięcioro dzieci zdobyło sprawność różańcową, w listopadzie – pamięci o przodkach oraz Eucharystii, Bogu i wierze, a w grudniu – sprawność roratnią. Znakiem tych sprawności są obrazki, które mamy przyszywają do toreb. Proboszcz z radością mówi, że w tym roku więcej dzieci chodzi do kościoła. W kolejnych latach tematy będą dedykowane m.in.: chorym i starszym, nowym mieszkańcom parafii, rodzinie, macierzyństwu i ojcostwu, które są darem i powołaniem.

Matka Boża zawsze ma czas i cierpliwie wysłucha. Jeśli podróżujemy, warto się zatrzymać w Zbrosławicach (leżą ok. 15 km na północ od Gliwic, na szlaku komunikacyjnym z Tarnowskich Gór do Pyskowic), by na chwilę odpocząć od zgiełku świata i po prostu zapatrzeć się w piękne oblicza Madonny i Dzieciątka, aby doświadczyć pokoju, miłości i radości. Może nawet zdarzy się mały wielki cud?