Czasami mamy okazję czytać i sprawdzać różnego rodzaju listy spraw do załatwienia, program wydarzenia, spis rozdziałów w książce itd. Komputer może nam pomóc takie listy przygotować w łatwy i estetyczny sposób. Wiem, jakie to ważne, bo sam należę do osób, dla których ułożenie czegoś w porządny sposób jest problemem. I dotyczy to zarówno koszul w szafie, jak i numerowanej listy tekstów. Jak dobrze, że jest komputer. Szkoda, że nie układa też rzeczy w szafie…
Jeśli tworzymy listę, której elementy mają być ponumerowane, możemy najpierw wpisać numer elementu albo ponumerować pozycje listy, gdy jest ona już gotowa. Może to skomplikowane, ale spokojnie spróbujmy wykonać następujące czynności: na pasku narzędzi szukamy przycisku „Wypunktowanie” lub „Numerowanie”. Przyciski te mają piktogramy przedstawiające ułożone w pionie kropki lub numery ze znajdującymi się obok kreseczkami symbolizującymi poszczególne linijki tekstu. W najnowszym Wordzie w „Narzędziach głównych” są to „Punktory” (co za nazwa!) lub „Numerowanie”. Po wciśnięciu odpowiedniej ikony numer lub punktor pojawi się na początku wiersza. Po wpisaniu pierwszego elementu listy (np. tytułu rozdziału) wciskamy „Enter”, aby rozpocząć kolejny wiersz. Zauważymy wtedy, że kolejny punktor lub numer pojawi się automatycznie, bez ingerencji z naszej strony. Wiersze zostaną też automatycznie wcięte. Po wpisaniu wszystkich elementów listy koniecznie trzeba wyłączyć numerowanie czy punktory, klikając odpowiednie przyciski na pasku narzędzi.
Aby w środku listy utworzyć wiersz bez numeru lub punktora, wciskamy kombinację klawiszy „Shift” i „Enter”. Niedawno dostałem kolejnego e-maila. I to z USA. Pan Janusz pisze: „Czytając «Niedzielę» z 25 maja 2008 r., zauważyłem w Pana części «Komputer dla bardzo początkujących» prośbę s. Teresy o odcinki Pana artykułów. (…) Zbieram poszczególne artykuły. Mógłbym zrobić kopie i przekazać”.
Z panem Januszem można się skontaktować e-mailowo. S. Teresie podam jego adres. Serdecznie pozdrawiam.
Przemoc w szkole zawsze jest złem – bez względu na okoliczności. Ale jeśli kolejne dramatyczne zdarzenia z udziałem nauczycieli i uczniów sprowadzimy wyłącznie do potępienia jednostki, przeoczymy systemowy problem, który narasta od lat. W Głogowie nauczyciel techniki miał dopuścić się agresji wobec 12-letniego ucznia. Sprawa trafiła do prokuratury. To nie tylko incydent. To sygnał alarmowy.
Zacznijmy jasno: nauczyciel nie ma prawa bić, szarpać ani wyzywać ucznia. Każdy taki czyn jest naruszeniem prawa, etyki zawodowej i zaufania społecznego. Obdukcja, zgłoszenie na policję i do prokuratury – to naturalna, konieczna droga. Odpowiedzialność indywidualna musi zostać wyciągnięta.
Prorok Natan wchodzi do Dawida z opowieścią. Mówi o bogaczu, który zabiera ubogiemu jedyną owieczkę. Obraz dotyka najczulszego miejsca: owca rośnie w domu jak córka. Przypowieść (māšāl) ma formę sprawy sądowej. Dawid słyszy ją jak skargę i od razu staje w roli sędziego. Zapala się jego gniew. Pada przysięga: «Na życie Pana». Pada też wyrok: odda poczwórnie. Ten szczegół brzmi jak echo Prawa o zadośćuczynieniu za skradzioną owcę. Król rozpoznaje zło cudze, a własne nosi pod płaszczem władzy. Natan wypowiada zdanie jak ostrze: «Ty jesteś tym człowiekiem». Natan nie prowadzi sporu o szczegóły. On otwiera sumienie. Król zostaje doprowadzony do punktu, w którym sam wypowiedział prawdę. W dalszych wersetach brzmi teologiczne jądro: wzgarda wobec Pana. Grzech zaczyna się od odwrócenia się od daru. Przemoc rodzi przemoc. Miecz wchodzi do domu. Wina Dawida dotknęła Uriasza, a potem dotyka też dziecka. Tekst mówi o tajemnicy odpowiedzialności króla, który niesie w sobie los ludu. Dawid wypowiada: «Zgrzeszyłem przeciw Panu». Jedno zdanie wystarcza. Nie ma tu targowania się ani alibi. Natan ogłasza przebaczenie: «Pan odpuszcza ci grzech. Nie umrzesz». Miłosierdzie nie unieważnia skutków, a otwiera przyszłość. Dawid błaga o życie dziecka postem i leżeniem na ziemi. Starsi z domu nalegają, aby wstał. Dawid pozostaje na ziemi i odmawia posiłku. Pokuta przybiera kształt milczenia przed Bogiem. Skrucha prowadzi do modlitwy, w której człowiek nie ukrywa się ani przed Bogiem, ani przed sobą. W tle stoi modlitwa Izraela, która później zabrzmi w psalmie: «Zmiłuj się nade mną, Boże».
Leon XIV wyraża nadzieję, że zimowe Igrzyska Olimpijskie Mediolan–Cortina będą mogły stać się dla lokalnych społeczności „okazją do chrześcijańskiego świadectwa” oraz promocji lojalności, szacunki i innych wartości sportu. Papież napisał o tym w telegramie skierowanym do biskupa Como, kardynała Oscara Cantoniego, podpisanym przez sekretarza stanu kardynała Parolina.
Przesłanie zostało odczytane przez purpurata podczas Mszy świętej odprawionej w kościele parafialnym w Bormio, w piątek wieczorem, w obecności wielu młodych wolontariuszy oraz przedstawicieli stowarzyszeń zaangażowanych w organizację wydarzenia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
