Kropi
Przezroczyste wodą
Krople deszczu
Spadają na srebrną
Taflę szyby
Rozmawiają
O swym krótkim - długim życiu
Jednym
Cichym
Uderzeniem

W relacjach międzyludzkich istnieje cały szereg trudności. Jedną z nich stanowi myślenie stereotypami, mechaniczne odgadywanie, jakie próbujemy stosować wobec zachowań innych osób. Wiele reakcji możemy przewidzieć, jednak warto pamiętać o tym, że nie ma żadnych reguł ani norm regulujących te zjawiska. Wzajemne relacje mogą być dziełem przypadku, nastroju, humoru, przelotnego wrażenia, fałszywych przypuszczeń lub jeszcze innych czynników.
Możemy wielokrotnie dojść do przekonania, że wiemy, czego możemy się spodziewać po jakiejś konkretnej osobie, że znamy jej myśli, a tymczasem może się okazać, że mijamy się z prawdą. Tak jak są dwie strony księżyca, tak i człowiek ma drugą twarz, własny świat, którego nie znamy. Istnieje głęboko ludzka potrzeba bycia od czasu do czasu sam na sam ze sobą. Czy wolno nam krążyć wokół drugiej osoby po to tylko, by poznać ją ze wszystkich stron, by zajrzeć w tę drugą twarz? Czy to nie jest brak delikatności, nachalność?
Podobno każdy człowiek ma swoje ukryte skrzypce. Jakie i gdzie - nie powinniśmy dociekać, badać. Coś sprawia, że gra się nie dla wszystkich i nie o każdej porze. W tym celu człowiek wymyka się na odludzie, czasem czeka nadejścia nocy, aby dopiero wówczas wyjąć z sobie tylko znanej skrytki dobrze ukryte skrzypce - i zagrać. Warto cierpliwie czekać chwili, by zostać zaproszonym do słuchania muzyki.
Niedawno poszczęściło mi się: dostałam do przeczytania kilka wierszy. Autor - młody człowiek - zechciał odkryć przede mną swoją drugą twarz, część swej prywatności. Przeżyłam to zdarzenie jako znak prawdziwego międzyludzkiego zrozumienia. Myślę, że teraz, milcząc nawet, będziemy wiedzieć, że muzyka ukrytych skrzypiec brzmi.