W dniach 31 sierpnia - 2 września odbędzie się czwarty Ogólnopolski Festiwal Kultury i Sztuki Chrześcijańskiej NADZIEJA. Stał się on jednym z największych festiwali kultury chrześcijańskiej w Polsce. Tegoroczna edycja odbędzie się po raz pierwszy w Piotrkowie Trybunalskim. Dzięki tej nowej lokalizacji festiwalu jego forma może ulegać przemianie. Tym razem odbędzie się zdecydowanie więcej towarzyszących imprez kulturalnych, tj. wernisaży, prelekcji, wystaw, spektakli, projekcji filmowych oraz spotkań autorskich, cieszących się co roku ogromnym zainteresowaniem. W centrum pozostaną jednak wydarzenia muzyczne. Na festiwalowej scenie zagrają m.in.: Mieczysław Szcześniak, Antonina Krzysztoń, Armia, 40+30\\70, Good Religion, Tomek Kamiński i wiele innych zespołów sceny muzyki chrześcijańskiej.
Jak co roku, ideą i celem Festiwalu NADZIEJA pozostanie kształtowanie w człowieku jego własnej nadziei jako fundamentu życia chrześcijańskiego. Uczestnicy przez spotkanie z muzyką, kulturą, a nade wszystko dzięki wspólnej modlitwie tworzą wyjątkowy rodzaj wspólnoty.
Wiedząc, że dzisiejszy świat potrzebuje nadziei płynącej od Boga, będącej lekarstwem na ból i pustkę, jakiej doświadcza współczesny człowiek, przesłanie, z którym wychodzą organizatorzy, wydaje się niezastąpione. Niewątpliwie, zachęceni przez inicjatorów festiwalu, już dziś powinniśmy ogarniać modlitwą tych, którym nadziei wciąż brakuje, a swoją postawą i zaangażowaniem w tę inicjatywę możemy ubogacać siebie wzajemnie i innych doświadczeniem obecności Boga.
Szczegółowe informacje na temat festiwalu znajdują się na stronie: www.festiwal.org.pl
Wielki Post musi pozostawić w naszym życiu silny i nieusuwalny ślad – mówił Jan Paweł II podczas swego pierwszego Wielkiego Postu w Watykanie. Ubolewając nad zanikiem praktyk wielkopostnych, podkreślał szczególne znaczenie modlitwy. Definiował ją w sposób najbardziej radykalny. Nie jako naszą rozmowę z Bogiem, ale zjednoczenie ze Słowem Odwiecznym. W archiwach Watykanu zachowało nagranie słów, które Jan Paweł II skierował wówczas do Polaków.
„Pragnę, ażeby w Polsce wiele się modlono i w czasie Wielkiego Postu, i poza Wielkim Postem, zawsze, żeby wiele się modlono, żeby polskie słowo modlitwy włączało się w to odwieczne Słowo, które stało się ciałem i które łączy, jednoczy modlitwy wszystkich ludzi, wszystkich narodów, wszystkich języków. I swoim odwiecznym Słowem przemawia do Ojca naszego, który jest w niebie. Taka jest głębia, taka jest tajemnica modlitwy. Niech ta tajemnica nigdy nie przestanie być udziałem polskich serc” – prosił Jan Paweł II.
U Ezechiela woda wypływa spod progu świątyni i kieruje się na wschód, ku stepom Arabah. Prorok żyje na wygnaniu nad Kebarem, a rozdziały 40-48 powstają po upadku Jerozolimy. Wcześniej księga opisuje odejście chwały Pana ze świątyni (Ez 10-11) i jej powrót (Ez 43). Kierunek wschodni przypomina o drodze tej chwały. W Ez 11,23 odchodzi ona ku wschodowi, w Ez 43 wraca od strony wschodu. Teraz pojawia się znak życia, który wychodzi spod progu, po prawej stronie, na południe od ołtarza. Przewodnik z sznurem mierniczym odmierza cztery razy po tysiąc łokci. Woda rośnie bez dopływów po drodze: kostki, kolana, biodra, aż staje się nurtem nie do przejścia. Hieronim zauważa okrężną drogę przez bramę północną i widzi w niej obraz trudu dojrzewania wiary. Hieronim przywołuje wariant Septuaginty, gdzie przy kostkach pojawia się „woda odpuszczenia” (aqua remissionis). Łączy to z obmyciem, które usuwa grzech i otwiera drogę wiary. Zwraca uwagę na tłumaczenie słowa „kostki” jako ἀστράγαλοι (astragaloi) u Akwili, Symmacha i Teodocjona. Następny etap prowadzi do „zgięcia kolan”, znaku czci i modlitwy. Później pojawia się poziom lędźwi, który Hieronim wiąże z oczyszczeniem sfery pożądliwości i z nauką o uświęceniu ciała. Woda płynie ku zasolonemu „morzu”, rozumianemu jako Morze Martwe, i je uzdrawia. W miejscu śmierci powstaje obfitość ryb. Po obu brzegach rosną drzewa owocujące co miesiąc; owoc staje się pokarmem, liście służą jako lekarstwo. Prorok nawiązuje do ogrodu z Rdz 2, a Hieronim łączy te wody z proroctwem Zachariasza o „wodzie żywej” oraz ze słowami Jezusa o wodzie żywej w J 4 i J 7.
Nowe monety watykańskie, upamiętniają Michała Anioła i Jubileusz 2025 r.
Gubernatorat Państwa Watykańskiego zaprezentował dwie nowe monety 2-eurowe. Pierwszą wydano z okazji przypadającej w tym roku 550. rocznicy urodzin jednego z najwybitniejszych artystów w historii, Michała Anioła. Druga upamiętnia Jubileusz Roku Świętego 2025.
Pierwsza przedstawia zaprojektowaną przez artystę kopułę Bazyliki św. Piotra w Rzymie. Obok umieszczono rok urodzenia artysty (1476 r.) i rok bieżący: 2026. Widnieje na niej również podpis Michała Anioła „Michelangelo” i fragment Kaplicy Sykstyńskiej, którą artysta ozdobił swoimi słynnymi freskami. Na monecie poświęconej Jubileuszowi Roku Świętego 2025 widnieje papież Franciszek, otwierający Drzwi Święte Bazyliki Watykańskiej i napis „Jubileusz 2025”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
