W jednym z nowszych podcastów porównuje męża Maryi z Józefem – synem Jakuba, zauważając że Bóg wybrał ich obu do podjęcia i wypełnienia niepowtarzalnej misji. Syn Jakuba miał ocalić od głodu swego ojca z całą rodziną, natomiast Józef, mąż Maryi, ocalił życie Syna Bożego.
Pasterz diecezji w swoich podcastach pokazuje św. Józefa jako mężczyznę mocnej i żywej wiary, jako człowieka w działaniu – w najważniejszych chwilach jego życia, kiedy miał decydować o sobie, o Maryi, a także o ludzkim losie poczętego Syna Bożego.
– Drugi rozdział Ewangelii wg św. Mateusza kończy się przybyciem Jezusa z Marią i z Józefem do ziemi Izraela na podobieństwo Narodu Wybranego, którego po wyjściu z Egiptu wprowadził Jozue do ziemi Kanaan. Jego hebrajskie imię Jeszua nosił też Jezus. O ile pierwszy Jeszua zdobywał Ziemię Obiecaną, o tyle drugi jest bezbronnym dzieckiem, któremu zagraża okrutny Herod, a ratuje zawsze posłuszny Bogu Józef – mówi pasterz diecezji. Wskazuje, że Józef był pierwszym człowiekiem po Maryi, który poznał tajemnicę poczęcia Jezusa. I ostatecznie podjął najlepszą decyzję – zgodną z zamiarem Boga.
Zauważa, że w ludzkich losach Świętej Rodziny zawarty jest zamiar zbawienia całego świata przez takie przyjście na świat Syna Bożego i Maryi. Józef nie pytał, ale milczał i w cichości wykonywał zamiary Boga. Podcasty biskupa o ważnych postaciach biblijnych można posłuchać tutaj.
Diakonia Ewangelizacji wraz z Ruchem Światło-Życie diecezji bielsko-żywieckiej nagrywa serię podcastów.
Młodzi ludzie prowadzą rozmowy na tematy związane z Panem Bogiem, wiarą, zagadnieniem małżeństwa, Kościoła itp. Jeden z odcinków serii: „Myślą myśli” poświęcają nadziei. Andrzej i Mateusz przybliżają z humorem, jak realizuje się nadzieja w ich życiu, jak oni ją postrzegają i co ona im daje.
Paweł dowodzi niezależności swojej Ewangelii biografią, i jest to biografia zeznana jak przed sądem: „słyszeliście przecież o moim postępowaniu ongiś, gdy jeszcze wyznawałem judaizm, jak z niezwykłą gorliwością zwalczałem Kościół Boży i usiłowałem go zniszczyć”. Apostoł niczego nie retuszuje. Jego przeszłość prześladowcy jest częścią argumentu. Nikt nie mógł go nauczyć Ewangelii, bo nie przebywał wśród uczniów. Był po przeciwnej stronie. „Prześcigałem w żarliwości o judaizm wielu rówieśników”. Gorliwość Pawła była gorliwością zelotyczną, wzorowaną na Pinchasie i Eliaszu, gotową do przemocy w obronie Prawa. Przełom opisuje językiem powołań prorockich: „gdy jednak spodobało się Temu, który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, aby objawić Syna swego we mnie”. To niemal dosłowne echo Jeremiasza (Jr 1,5) i Sługi Pańskiego (Iz 49,1). Paweł opisuje nawrócenie jako powołanie w obrębie tej samej historii Boga z Izraelem. Ten, który posyłał proroków, posłał i jego, „abym Ewangelię o Nim głosił poganom”. Znamienna jest dyskrecja: „objawić Syna swego we mnie”. Wydarzenie damasceńskie, które Łukasz opowie trzykrotnie z narracyjnym rozmachem, sam Paweł wspomina półzdaniem. Chronologia, którą podaje, ma wartość dowodową. Nie radził się „ciała i krwi”, poszedł do Arabii, wrócił do Damaszku, dopiero po trzech latach udał się do Jerozolimy „zapoznać się z Kefasem” i pozostał u niego piętnaście dni, nie widując innych apostołów oprócz Jakuba. Grecki czasownik historēsai, zapoznać się, znaczy tyle co odwiedzić w celu poznania. Z tej wizyty nie da się wyprowadzić zależności doktrynalnej. A jednak Paweł nie buduje Ewangelii przeciwko Jerozolimie. Przyszedł do Kefasa, bo komunia z Piotrem należy do prawdy jego posłannictwa. Niezależność objawienia i więź z Kościołem apostolskim nie kłócą się u niego ani przez chwilę. Finał jest doksologią cudzej wdzięczności. Kościoły Judei, znające go tylko ze słyszenia, „wielbiły Boga z mojego powodu”. Prześladowca głosi wiarę, którą chciał zniszczyć. Taka odmiana ma tylko jedno wytłumaczenie, i właśnie ono jest treścią uwielbienia.
Wspólnoty Apostolatu Maryjnego z całej diecezji zielonogórsko-gorzowskiej wzięły udział w dniach 5-7 października w rekolekcjach w sanktuarium Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie.
Pod hasłem „Uczniowie-Misjonarze – wzorem Niepokalanej” odbyły się w sanktuarium w Rokitnie trzydniowe rekolekcje członków Stowarzyszenia Cudownego Medalika. Poprowadził je opiekun duchowy ks. Zygmunt Zimnawoda.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
