Pielgrzymka Pszczelarzy

W dniach 6-7 grudnia na Jasnej Górze modliło się ok. 2 tys. pszczelarzy, a także władze Polskiego Związku Pszczelarskiego z prezydentem Tadeuszem Sabatem, przedstawiciele zarządów wojewódzkich i regionalnych PZP oraz delegacje pszczelarzy z Białorusi, Słowacji i Niemiec. W Bazylice ustawiono obraz Maria Regina Apium - Maryi Królowej Pszczół autorstwa Marka Szymańskiego. 7 grudnia, w przypadające wspomnienie św. Ambrożego - patrona pszczelarzy, centralnym punktem pielgrzymki była Msza św. Przewodniczył jej bp Jan Wątroba z Częstochowy, a koncelebrowali duszpasterze pszczelarzy na czele z krajowym kapelanem - ks. prał. Eugeniuszem Marciniakiem i ks. Henrykiem Ostachem - honorowym prezesem PZP. Wystawiono ponad 50 pocztów sztandarowych. W homilii bp Wątroba podkreślił ważny atrybut pszczół, jakim jest uczciwość. Nawiązując do tego, zauważył, że jedną z najważniejszych dziedzin ludzkiego życia, w której „szczególnie dobitnie ujawnia się powinność i wartość uczciwości”, jest praca. W darach ołtarza organizacje pszczelarskie przekazały miód i wyroby z wosku. Poświęcono sztandary dla kół pszczelarskich w Zelowie i w Nekli. Gospodarzem pielgrzymki był Regionalny Związek Pszczelarzy w Częstochowie z honorowym prezesem - dr. Mieczysławem Lejmanem, a organizatorem - Polski Związek Pszczelarski.

100-lecie szkolnictwa muzycznego w Częstochowie

Reklama

10 grudnia z okazji jubileuszu i nadania Zespołowi Szkół Muzycznych w Częstochowie imienia Marcina Józefa Żebrowskiego - pedagoga i najwybitniejszego kompozytora jasnogórskiego XVIII wieku - przybyli nauczyciele na czele z dyrektorem Adamem Mroczkiem i uczniowie szkoły. Mszy św. dziękczynnej przewodniczył o. Józef Płatek, z którym koncelebrowali m.in. podprzeorzy jasnogórscy: o. Nikodem Kilnar i o. Sebastian Matecki oraz ks. Grzegorz Ułamek - duszpasterz środowisk twórczych w Częstochowie. Obecny był także dr Remigiusz Pośpiech - przewodniczący Zespołu Naukowo-Redakcyjnego Jasnogórskich Muzykaliów. Szkoła otrzymała w darze Obraz Matki Bożej Jasnogórskiej.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Betlejemskie Światło Pokoju

12 grudnia w Kaplicy Matki Bożej metropolita częstochowski - abp Stanisław Nowak przewodniczył Mszy św. dla harcerzy i skautów, którzy przybyli na Jasną Górę z Betlejemskim Światłem Pokoju. Z Księdzem Arcybiskupem Mszę św. koncelebrowali kapelani harcerzy na czele z ks. Janem Ujmą - naczelnym kapelanem ZHP. Obecni byli: naczelnik ZHP - druhna hm. Anna Poraj, komendant hufca częstochowskiego - hm. Adrian Staroniek, komendant chorągwi śląskiej - hm. Andrzej Lichota. Zgromadziło się ponad 1,6 tys. harcerzy i skautów z chorągwi: śląskiej, opolskiej, wielkopolskiej, łódzkiej i innych. W homilii abp Nowak zauważył, że człowiek XXI wieku gubi się na terenie wiary, a w dalszej konsekwencji na terenie nadziei i moralności. „Przyjmując w Polsce to światło z Betlejem, wszyscy wyrażamy pragnienie, żeby w Polsce było więcej miłości, ciepła, dobroci, kultury, pomagania sobie - mówił Metropolita Częstochowski. - Chcemy żyć w świetle i w nadziei”. Po Mszy św. Betlejemskie Światło Pokoju przekazała abp. Nowakowi i przeorowi Jasnej Góry - o. Marianowi Lubelskiemu naczelnik ZHP - A. Poraj. Spotkanie zakończyło się Apelem, któremu przewodniczył ks. Ujma.
Tegoroczna akcja przekazania światła przebiegała pod hasłem: Betlejemskie Światło Pokoju światłością świata, Europy, Polski. Polscy harcerze otrzymali światło od skautów słowackich. Światło Pokoju przybyło do Polski po raz czternasty. Ogień z Groty Bożego Narodzenia przywożą skauci austriaccy i przekazują swoim sąsiadom tak, by płomień otoczył całą Europę.

Rodziny paulińskie

12 grudnia Mszą św. w Kaplicy Matki Bożej zakończyły się trwające od piątku Dni Skupienia dla rodziców i rodzin kleryków paulińskich. Eucharystii przewodniczył o. Tomasz Ciołek - wikariusz generalny Zakonu, z którym koncelebrowali: o. dr hab. Andrzej Napiórkowski - rektor paulińskiego WSD w Krakowie na Skałce, o. Mariusz Tabulski - prefekt kleryków i o. Józef Stępień - wiceprefekt kleryków. W programie spotkania, w którym wzięło udział ok. 100 osób z rodzin kleryków i 45 kleryków, były: konferencje, nabożeństwa i spotkanie opłatkowe.

W skrócie

6 grudnia uczniowie Liceum Katolickiego im. Matki Bożej Jasnogórskiej w Częstochowie przygotowali w Kaplicy Różańcowej spotkanie mikołajkowe dla dzieci z Domu Małych Dzieci prowadzonego przez Siostry Służebniczki Starowiejskie w Częstochowie oraz dla dziewcząt ze Specjalnego Ośrodka Wychowawczego Sióstr św. Józefa w Częstochowie. Nad organizacją czuwał Robert Jaczyński - dyrektor liceum.

11 grudnia w cyklu 3. Jasnogórskich Wieczorów Organowych w Bazylice Jasnogórskiej odbył się koncert z okazji nadania Zespołowi Szkół Muzycznych w Częstochowie imienia Marcina Józefa Żebrowskiego. Wystąpił Zespół Muzyki Dawnej Kapela Jasnogórska pod dyr. Jana Tomasza Adamusa, wykonując utwory Żebrowskiego. Improwizacje adwentowe na organach zagrał Marcin Lauzer.

Zapowiedzi

31 grudnia 2004 r./1 stycznia 2005 r. - Zakończenie Roku - Czuwanie Pieszej Pielgrzymki Warszawskiej

2 stycznia - koncert kolęd w wykonaniu Filharmonii Częstochowskiej

2004-12-31 00:00

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nakazane święta kościelne w 2026 roku

Red.

[ TEMATY ]

Nakazane święta kościelne

Karol Porwich/Niedziela

Publikujemy kalendarz uroczystości i świąt kościelnych w 2026 roku.

Wśród licznych świąt kościelnych można wyróżnić święta nakazane, czyli dni w które wierni zobowiązani są do uczestnictwa we Mszy świętej oraz do powstrzymywania się od prac niekoniecznych. Lista świąt nakazanych regulowana jest przez Kodeks Prawa Kanonicznego. Oprócz nich wierni zobowiązani są do uczestnictwa we Mszy w każdą niedzielę.

CZYTAJ DALEJ

św. Katarzyna ze Sieny - współpatronka Europy

Niedziela Ogólnopolska 18/2000

ANNA MARIA MARTINELLI

[ TEMATY ]

św. Katarzyna Sieneńska

Giovanni Battista Tiepolo

Św. Katarzyna ze Sieny

W latach, w których żyła Katarzyna (1347-80), Europa, zrodzona na gruzach świętego Imperium Rzymskiego, przeżywała okres swej historii pełen mrocznych cieni. Wspólną cechą całego kontynentu był brak pokoju. Instytucje - na których bazowała poprzednio cywilizacja - Kościół i Cesarstwo przeżywały ciężki kryzys. Konsekwencje tego były wszędzie widoczne. Katarzyna nie pozostała obojętna wobec zdarzeń swoich czasów. Angażowała się w pełni, nawet jeśli to wydawało się dziedziną działalności obcą kobiecie doby średniowiecza, w dodatku bardzo młodej i niewykształconej. Życie wewnętrzne Katarzyny, jej żywa wiara, nadzieja i miłość dały jej oczy, aby widzieć, intuicję i inteligencję, aby rozumieć, energię, aby działać. Niepokoiły ją wojny, toczone przez różne państwa europejskie, zarówno te małe, na ziemi włoskiej, jak i inne, większe. Widziała ich przyczynę w osłabieniu wiary chrześcijańskiej i wartości ewangelicznych, zarówno wśród prostych ludzi, jak i wśród panujących. Był nią też brak wierności Kościołowi i wierności samego Kościoła swoim ideałom. Te dwie niewierności występowały wspólnie. Rzeczywiście, Papież, daleko od swojej siedziby rzymskiej - w Awinionie prowadził życie niezgodne z urzędem następcy Piotra; hierarchowie kościelni byli wybierani według kryteriów obcych świętości Kościoła; degradacja rozprzestrzeniała się od najwyższych szczytów na wszystkie poziomy życia. Obserwując to, Katarzyna cierpiała bardzo i oddała do dyspozycji Kościoła wszystko, co miała i czym była... A kiedy przyszła jej godzina, umarła, potwierdzając, że ofiarowuje swoje życie za Kościół. Krótkie lata jej życia były całkowicie poświęcone tej sprawie. Wiele podróżowała. Była obecna wszędzie tam, gdzie odczuwała, że Bóg ją posyła: w Awinionie, aby wzywać do pokoju między Papieżem a zbuntowaną przeciw niemu Florencją i aby być narzędziem Opatrzności i spowodować powrót Papieża do Rzymu; w różnych miastach Toskanii i całych Włoch, gdzie rozszerzała się jej sława i gdzie stale była wzywana jako rozjemczyni, ryzykowała nawet swoim życiem; w Rzymie, gdzie papież Urban VI pragnął zreformować Kościół, a spowodował jeszcze większe zło: schizmę zachodnią. A tam gdzie Katarzyna nie była obecna osobiście, przybywała przez swoich wysłanników i przez swoje listy. Dla tej sienenki Europa była ziemią, gdzie - jak w ogrodzie - Kościół zapuścił swoje korzenie. "W tym ogrodzie żywią się wszyscy wierni chrześcijanie", którzy tam znajdują "przyjemny i smaczny owoc, czyli - słodkiego i dobrego Jezusa, którego Bóg dał świętemu Kościołowi jako Oblubieńca". Dlatego zapraszała chrześcijańskich książąt, aby " wspomóc tę oblubienicę obmytą we krwi Baranka", gdy tymczasem "dręczą ją i zasmucają wszyscy, zarówno chrześcijanie, jak i niewierni" (list nr 145 - do królowej węgierskiej Elżbiety, córki Władysława Łokietka i matki Ludwika Węgierskiego). A ponieważ pisała do kobiety, chciała poruszyć także jej wrażliwość, dodając: "a w takich sytuacjach powinno się okazać miłość". Z tą samą pasją Katarzyna zwracała się do innych głów państw europejskich: do Karola V, króla Francji, do księcia Ludwika Andegaweńskiego, do Ludwika Węgierskiego, króla Węgier i Polski (list 357) i in. Wzywała do zebrania wszystkich sił, aby zwrócić Europie tych czasów duszę chrześcijańską. Do kondotiera Jana Aguto (list 140) pisała: "Wzajemne prześladowanie chrześcijan jest rzeczą wielce okrutną i nie powinniśmy tak dłużej robić. Trzeba natychmiast zaprzestać tej walki i porzucić nawet myśl o niej". Szczególnie gorące są jej listy do papieży. Do Grzegorza XI (list 206) pisała, aby "z pomocą Bożej łaski stał się przyczyną i narzędziem uspokojenia całego świata". Zwracała się do niego słowami pełnymi zapału, wzywając go do powrotu do Rzymu: "Mówię ci, przybywaj, przybywaj, przybywaj i nie czekaj na czas, bo czas na ciebie nie czeka". "Ojcze święty, bądź człowiekiem odważnym, a nie bojaźliwym". "Ja też, biedna nędznica, nie mogę już dłużej czekać. Żyję, a wydaje mi się, że umieram, gdyż straszliwie cierpię na widok wielkiej obrazy Boga". "Przybywaj, gdyż mówię ci, że groźne wilki położą głowy na twoich kolanach jak łagodne baranki". Katarzyna nie miała jeszcze 30 lat, kiedy tak pisała! Powrót Papieża z Awinionu do Rzymu miał oznaczać nowy sposób życia Papieża i jego Kurii, naśladowanie Chrystusa i Piotra, a więc odnowę Kościoła. Czekało też Papieża inne ważne zadanie: "W ogrodzie zaś posadź wonne kwiaty, czyli takich pasterzy i zarządców, którzy są prawdziwymi sługami Jezusa Chrystusa" - pisała. Miał więc "wyrzucić z ogrodu świętego Kościoła cuchnące kwiaty, śmierdzące nieczystością i zgnilizną", czyli usunąć z odpowiedzialnych stanowisk osoby niegodne. Katarzyna całą sobą pragnęła świętości Kościoła. Apelowała do Papieża, aby pojednał kłócących się władców katolickich i skupił ich wokół jednego wspólnego celu, którym miało być użycie wszystkich sił dla upowszechniania wiary i prawdy. Katarzyna pisała do niego: "Ach, jakże cudownie byłoby ujrzeć lud chrześcijański, dający niewiernym sól wiary" (list 218, do Grzegorza XI). Poprawiwszy się, chrześcijanie mieliby ponieść wiarę niewiernym, jak oddział apostołów pod sztandarem świętego krzyża. Umarła, nie osiągnąwszy wiele. Papież Grzegorz XI wrócił do Rzymu, ale po kilku miesiącach zmarł. Jego następca - Urban VI starał się o reformę, ale działał zbyt radykalnie. Jego przeciwnicy zbuntowali się i wybrali antypapieża. Zaczęła się schizma, która trwała wiele lat. Chrześcijanie nadal walczyli między sobą. Katarzyna umarła, podobna wiekiem (33 lata) i pozorną klęską do swego ukrzyżowanego Mistrza.

CZYTAJ DALEJ

Dyspensa na 1 maja

2026-04-29 11:11

mor

[ TEMATY ]

abp Wacław Depo

dyspensa

archidiecezja częstochowska

www.archiczest.pl

Arcybiskup Wacław Depo, metropolita częstochowski, udzielił dyspensy od obowiązku zachowania pokutnego charakteru piątku oraz od obowiązku wstrzemięźliwości od spożywania pokarmów mięsnych na 1 maja, czyli na wspomnienie św. Józefa Rzemieślnika, Święto Pracy, będące dniem ustawowo wolnym od pracy.

Publikujemy pełną treść komunikatu opublikowanego na stronie internetowej archidiecezji częstochowskiej:

CZYTAJ DALEJ

Reklama