Bądźcie moimi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei,
i w Samarii, i aż po krańce ziemi.
(por. Dz 1, 8)

„Stojąc dzisiaj wobec kawalerów i dam Zakonu Grobu Bożego i biegnąc myślami ku Ziemi Świętej, nie zapominajmy nigdy, że apostolstwo członków Zakonu, wszystkich nas tutaj obecnych, spełnia się. Niesione jest każdego dnia. Nie tylko dnia dzisiejszego. Te płaszcze nie mają chronić przed niebezpieczeństwami. One mają być przede wszystkim znakiem, który odzwierciedlać będzie serce, wnętrze każdej damy i każdego kawalera. To mają być znaki czytelne, tak jak niesiony na płaszczach krzyż, który jest jednoznaczny w swoim przesłaniu. Dlaczego? - Dlatego, że stoi za nim Chrystus” (z homilii bp. Andrzeja F. Dziuby).
Wyższe Seminarium Duchowne w Radomiu przyjęło kawalerów i damy oraz kandydatów, którzy przyjechali na trzydniowe uroczystości Zakonu Bożogrobców. 16 września br. - rekolekcje, przygotowanie do głównych uroczystości, nabożeństwo pokutne i adoracja Najświętszego Sakramentu. 17 września - pierwsza część uroczystości - podniosły obrzęd czuwania ze święceniem dystynktoriów i płaszczy zakonnych, pod przewodnictwem bp. Zygmunta Zimowskiego. I trzeci dzień - 18 września - inwestytura pod przewodnictwem bp. Andrzeja Franciszka Dziuby, ordynariusza łowickiego.
Rycerskość oznacza samodyscyplinę, szlachetność i odwagę. Kto nie posiada zdecydowanej woli rozwijania i pogłębiania tych wartości w swoim życiu, nie będzie mógł nigdy być członkiem Zakonu. W środowisku społecznym obfitującym we wszystko - gotowość do rezygnacji, szlachetne zaangażowanie na rzecz najsłabszych i bezbronnych, odważna walka o sprawiedliwość i pokój - to charakterystyczne cechy Zakonu Bożego Grobu.
Palestyna z Jerozolimą, będąc ziemską ojczyzną Chrystusa, stała się kolebką chrześcijaństwa. Nazwa „Bożogrobcy” odnosi się do wywodzącego się z Jerozolimy z czasów wypraw krzyżowych Zakonu Kanoników, mającego przez modlitwę, czuwanie przy Grobie Chrystusa i życie według reguły św. Augustyna - obsługiwać Bazylikę Grobu. Druga gałąź to świecki zakon rycerski, którego zadaniem było zapewnienie bezpieczeństwa w sanktuariach Ziemi Świętej oraz ochrona pielgrzymów. Źródła historyczne umożliwiają doszukanie się rycerzy w służbie Grobu Bożego. To owi Milites Sancti Sepulchri Hierosolymitani byli rycerzami Bożogrobcami i do nich sięga tradycją dzisiejszy Zakon Rycerski Grobu Bożego w Jerozolimie. Od wieków do Ziemi Świętej w trudzie przybywały rzesze pielgrzymów, aby nawiedzać miejsca związane z życiem Jezusa Chrystusa i Jego Najświętszej Matki i modlić się. W Ziemi Świętej - tak w przeszłości, jak i obecnie - nie było i nie ma, niestety, pokoju.
Bardzo wcześnie, bo już w 1163 r. pierwsi Bożogrobcy przybyli do Polski. Sprowadził ich do Miechowa powracający z Ziemi Świętej rycerz Jaksa Gryfita. Ok. 1170 r. został konsekrowany w Miechowie kościół pw. Grobu Bożego. Klasztor miechowski uzyskał papieski przywilej egzempcji, czyli wyjęcia spod władzy miejscowego biskupa ordynariusza. W 1819 r. klasztor miechowski, a więc i Zakon Bożogrobców w Polce, znalazł się na liście klasztorów skasowanych ukazem carskim.
W odrodzonej Polsce w końcu lat dwudziestych rozpoczęto starania o przywrócenie polskiego zwierzchnictwa. W 1930 r. zaczął działać Miechowski Komitet Organizacyjny. Aktywnie działały w tej sprawie też koła polonijne, szczególnie w Londynie. 8 grudnia 1995 r. Wielkim Przeorem mianowano kard. Józefa Glempa, tym samym tworząc zwierzchnictwo Bożogrobców w Polsce.
Niezwykle ofiarnie w tworzenie polskiego zwierzchnictwa Zakonu włączył się ks. prof. Andrzej Franciszek Dziuba, główny celebrans Mszy św. i uroczystości inwestytury w katedrze radomskiej pw. Najświętszej Maryi Panny. W koncelebrze uczestniczył również kawaler Zakonu - bp Piotr Skucha z Sosnowca i bp Zygmunt Zimowski - ordynariusz radomski oraz kilkunastu księży z całej Polski. Zebranych powitał proboszcz katedry radomskiej - ks. Edward Poniewierski, następnie Zwierzchnik Zakonu w Polsce - prof. Jerzy Wojtczak-Szyszkowski.
Oczekiwanym przez wszystkich momentem był obrzęd inwestytury. Zwierzchnik Zakonu w Polsce przedstawił decyzję kard. Carlo Furno - Wielkiego Mistrza Zakonu o przyjęciu w poczet członków Zakonu nowych kawalerów i nowe damy. Zaszczytu wstąpienia do Zakonu Bożogrobców dostąpili: o. Nikodem Gdyk z Krakowa, ks. Wincenty Pytlik z Pelplina, ks. Czesław Wala z Kałkowa-Godowa, min. Jan Henrik Amberg - z Ambasady Szwedzkiej, Jerzy Kutkowski z Radomia, Janusz Stanisław Kamiński z Kielc, Adam Kisiel z Bielska-Białej, Dariusz Żytnicki z Radomia, Anna Sobecka z Torunia, Danuta Małgorzata Orzechowska z Radomia, Mieczysław Kopeć z Wrocławia, Leszek Krawczyk z Wrocławia.
- Czego pragniecie?
- Pragniemy otrzymać inwestyturę Zakonu Rycerzy Grobu Bożego w Jerozolimie - odpowiedzieli najpierw kandydaci-księża, następnie kawalerowie i damy. Ceremoniał przyjmowania do Zakonu nawiązuje do czasów rycerskich, używa się ostróg i miecza, którym biskup dotyka do prawego ramienia rycerza, nakładając dystynktoria zakonne członkom Zakonu. Zwierzchnik Zakonu w Polsce nakłada wszystkim płaszcz zakonny, a damom jeszcze czarny koronkowy welon-mantylkę.
Przed zakończeniem uroczystości Kanclerz Zwierzchnictwa w Polsce Komandor Włodzimierz Krysiak odczytał dekret Wielkiego Mistrza o podniesieniu do rangi Wielkiego Oficjała - Komandora z Gwiazdą prof. Jerzego Wojtczaka-Szyszkowskiego. Świadkami uroczystości byli przedstawiciel Zwierzchnika Zakonu Bożogrobców w Niemczech - Heinz Blaser oraz zwierzchnik Zakonu Bożogrobców w Szwajcarii - Giorgio Moroni Stampa.
Na zakończenie uroczystości nowi członkowie Zakonu przyjęli gratulacje i życzenia od najbliższych i przyjaciół. Niezatarte w pamięci 109 członków Zakonu pozostaną na pewno słowa z homilii Księdza Biskupa: „Oby Wam, Damy i Kawalerowie, Chrystus pozwolił także spełnić jedno z Waszych pragnień, wpisanych w Wasz Zakon. Pielgrzymować jak On do Jerozolimy. A potem dumnie być może, ale z głęboką wiarą przypiąć sobie do krzyża muszelkę pielgrzyma - ten znak niech będzie dla Was zobowiązaniem, jakby wzbogaceniem tego krzyża, który już nosicie”.