Msza św. kanonizacyjna

Założyciel orionistów i wielki przyjaciel Polski - ks. Alojzy Orione oraz Joanna Beretta Molla - matka, która oddała życie, by urodzić swe dziecko - znaleźli się wśród sześciu nowych świętych, o których wzbogacił się Kościół powszechny po Mszy św. kanonizacyjnej 16 maja na Placu św. Piotra w Watykanie. Jan Paweł II ogłosił świętymi także Włocha - ks. Hanibala Marię Di Francia, Hiszpana - ks. Józefa Manyaneta y Vivesa, mnicha libańskiego Nimatullaha Kassaba al-Hardiniego oraz Włoszkę, wdowę i zakonnicę Paulę Elżbietę Cerioli.
W wygłoszonym kazaniu Ojciec Święty przypomniał pokrótce sylwetki nowych świętych. Wezwał wiernych do czerpania z nich wzorów i do stałego podążania ich drogą.
Papież powiedział, że czytane podczas tej Mszy św. słowa z Dziejów Apostolskich o ludziach, „którzy dla imienia Pana naszego, Jezusa Chrystusa, poświęcili swe życie” (15, 26), można odnieść do św. Alojzego Orione, całkowicie oddanego sprawie Chrystusa i Jego Królestwa. Przypomniał, że posługę apostolską tego kapłana naznaczyły „cierpienia fizyczne i moralne, zmęczenie, trudności, przejawy niezrozumienia i przeszkody wszelkiego typu”. Przywołując fragmenty jego pism, Ojciec Święty zauważył, że „serce tego stratega miłości «nie miało granic, gdyż wypływało z miłości Chrystusa»”, dodając, iż „ten pokorny syn brukarza głosił, że «tylko miłość zbawi świat»”.
Duchowy profil Hanibala Marii Di Francia wyznaczają inne słowa czytań biblijnych: „Jeśli Mnie ktoś miłuje, będzie zachowywał moją naukę” (J 14, 23).
Miłość do Pana popchnęła go do całkowitego poświęcenia się dobru duchowemu bliźniego i kierując się tą perspektywą, odczuwał przede wszystkim pilną potrzebę wypełniania biblijnego nakazu o nieustanne proszenie Pana żniwa, aby posłał robotników na swoje żniwo. Założonym przez siebie zgromadzeniom Rogacjonistów i Córek Gorliwości Bożej nowy święty pozostawił zadanie poświęcenia wszystkich sił, aby modlitwa o powołania była „nieustanna i powszechna” - powiedział Ojciec Święty.
Inny cytat z Ewangelii Janowej - o Duchu Świętym, „którego Ojciec pośle w moim imieniu [i który] was wszystkiego nauczy” (14, 26) - był natchnieniem dla św. Józefa Manyaneta, „prawdziwego apostoła rodziny” - mówił Papież. Podkreślił, że kierując się szkołą Nazaretu, „zrealizował on jej plan świętości osobistej i poświęcił się w sposób heroiczny misji, którą Duch mu powierzył”. W tym celu założył dwa zgromadzenia zakonne, a widzialnym symbolem jego gorliwości apostolskiej stała się także świątynia Świętej Rodziny w Barcelonie.
Następnie Jan Paweł II mówił o „człowieku modlitwy, zakochanym w Eucharystii, którą kochał wielbić przez długie godziny” - św. Nimatullahu al-Hardinim. Uznał go za przykład dla mnichów Libańskiego Zakonu Maronickiego i dla wszystkich chrześcijan na świecie.
„Rozważając życie Świętej Rodziny, Paula Elżbieta Cerioli wyczuła, że wspólnoty rodzinne pozostają mocne wtedy, gdy więzy pokrewieństwa są wspierane i cementowane przez wspólne podzielanie wartości wiary i kultury chrześcijańskiej - powiedział Papież, przypominając kolejną postać.
Mówiąc o ostatniej kanonizowanej - Joannie Beretcie Molli, Jan Paweł II zwrócił uwagę, że była ona „prostą, ale jakże znaczącą głosicielką miłości Bożej”. Przypomniał, że na krótko przed ślubem w liście do przyszłego męża napisała, iż „miłość jest najpiękniejszym uczuciem, jakie Pan umieścił w duszach ludzi”. „Za przykładem Chrystusa, który «(...) do końca ich umiłował», ta święta matka rodziny pozostaje heroicznie wierna zobowiązaniu podjętemu w dniu ślubu, a ostateczne poświęcenie, które przypieczętowało jej życie, świadczy, że tylko ten, kto ma odwagę oddać się całkowicie Bogu i braciom, realizuje się sam” - powiedział Papież. Życzył, aby „nasze czasy mogły odkryć na nowo, za przykładem św. Joanny, czyste, niewinne i owocne piękno miłości małżeńskiej, przeżywanej jako odpowiedź na wezwanie Boże”.

Jan Paweł II do Polaków

„Pozdrawiam wszystkich rodaków. Dziś w sposób szczególny pragnę zwrócić się do kombatantów, uczestników bitwy pod Monte Cassino.
Wasza obecność tutaj wiąże się z sześćdziesiątą rocznicą tego zwycięstwa, które - dzięki bohaterskiej postawie wojsk dowodzonych przez generała Andersa - otwarło aliantom drogę do Rzymu. Było to wydarzenie, do którego z dumą odwołują się kolejne pokolenia Polaków. Stało się ono symbolem najwyższych wartości polskiego ducha, a szczególnie odwagi i gotowości oddania życia za «wolność naszą i waszą». Jak wielka musiała być w tych młodych sercach miłość Ojczyzny, aby na obcej ziemi przelewać krew w nadziei na jej wyzwolenie.
Długo po zakończeniu wojny trzeba było jeszcze czekać, aby ta nadzieja znalazła swoje spełnienie. Dziś jednak możemy Bogu dziękować za tę wielką łaskę, jaką jest wolność polskiego narodu. Jest to dar i zadanie dla współczesnego pokolenia. Proszę Boga, aby rządzący i wszyscy Polacy umieli nadal powracać pamięcią do Monte Cassino, aby uczyć się tej miłości do Ojczyzny, która dodaje odwagi i sił do ofiarnego zagospodarowywania przestrzeni wolności.
Niech Bóg błogosławi wszystkim tu obecnym i całej naszej Ojczyźnie. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!”.

Audiencja generalna, 19 maja 2004 r.

Urodziny Ojca Świętego

18 maja Jan Paweł II skończył 84. rok życia. W przeciwieństwie do rocznicy wyboru (16 października) czy imienin w dniu Karola Boromeusza (4 listopada), urodziny Papieża nie są w Watykanie dniem wolnym od pracy. A już w żadnym razie dla Jubilata. Ojciec Święty przyjął w tym dniu uczestników plenarnego posiedzenia Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Migrantów i Podróżnych, którzy złożyli mu urodzinowe życzenia. O godz. 18.00 życzenia złożył prezydent Aleksander Kwaśniewski w czasie prywatnej audiencji.
O tej samej porze rozpoczęła się w okolicach Kwirynału promocja włoskiego wydania książki Wstańcie, chodźmy! z udziałem kard. Giovanniego Battisty Re, prefekta Kongregacji ds. Biskupów, i Joaquína Navarro-Vallsa, dyrektora Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej.
O godz. 20.00 w Auli Pawła VI odbył się koncert z okazji 40-lecia istnienia Papieskiej Rady ds. Dialogu Międzyreligijnego. Organizatorzy i wykonawcy dedykowali go Janowi Pawłowi II, jako wyraz wdzięczności za „niestrudzoną pracę na rzecz pokoju i braterstwa między narodami”.

Watykański dokument o miłości Chrystusa wobec migrantów

„Od minionego wieku zjawisko ruchliwości ludzkiej skupiało systematycznie uwagę Stolicy Apostolskiej” - powiedział przewodniczący Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Migrantów i Podróżnych - kard. Stephen Fumio Hamao. 14 maja przedstawił on w Watykanie najnowszy dokument tego urzędu, zatytułowany Erga migrantes Caritas Christi (Miłość Chrystusa wobec migrantów).
Przypomniał pokrótce dzieje zaangażowania Kościoła katolickiego na tym polu, zwracając uwagę, że pierwszym dokumentem papieskim na ten temat była konstytucja apostolska Piusa XII Exsul Familia z 1952 r. „Można ją dziś uznać za «carta magna» nauczania Kościoła o migracjach” - powiedział Kardynał.
Z kolei sekretarz tejże Rady - abp Agostino Marchetto oświadczył, że „migracje współczesne stanowią najszerszy w dziejach ruch ludzi”, dodając, że zwłaszcza w ostatnich dziesięcioleciach dotyczy to ponad 200 mln osób. „Jest to zjawisko złożone, społeczne, kulturalne, polityczne, gospodarcze, religijne i duszpasterskie” - podkreślił Sekretarz. Stwierdził również, że prezentowany dokument wymienia szczególne aspekty współczesnego fenomenu migracji, np. globalizację, zmiany demograficzne przede wszystkim w krajach tzw. pierwszego uprzemysłowienia, coraz większą nierówność między Północą a Południem świata, szerzenie się konfliktów i wojny domowe. Podkreśla przy tym wielkie problemy, jakie ogólnie wywołuje emigracja rodzin i jednostek, szczególnie zaś kobiet i dzieci.
Podsekretarz Papieskiej Rady - ks. Michael Blume SVD oświadczył, że duch najnowszego dokumentu tej dykasterii przeniknięty jest dialogiem. Chodzi tu o dialog na trzech szczeblach: wewnątrz Kościoła katolickiego, z innymi Kościołami i wspólnotami kościelnymi oraz z wyznawcami innych religii.

Strony informacyjne opracowano na podstawie doniesień korespondentów własnych, wiadomości Radia Watykańskiego i KAI.