Reklama

Droga Krzyżowa

Niedziela Ogólnopolska 15/2003

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Przed rozpoczęciem

Pójdę dziś na Golgotę
Tą bolesną drogą,
Pójdę tam za Jezusem,
Święci mi pomogą.
Będę patrzył i myślał,
I zapłaczę może,
Gdy Ty dasz łaskę skruchy,
Miłosierny Boże.

I Piłatowy wyrok śmierci

Dziwna scena w pretorium -
Piłat Boga sądzi,
Lecz nie wie, gdzie jest prawda,
I dlatego błądzi.
Prawdą niewinny Jezus,
Przed Nim winy moje,
Jego sądu się lękam
I kary się boję.

II Jezus bierze krzyż

Wyciąga Jezus ręce
Ku swemu krzyżowi,
Wie, że to Jego męka
Może świat odnowić.

O Jezu dobry,
To ja powinienem
Cierpieć razem z Tobą,
By zyskać zbawienie.

III Pierwszy upadek

Oto runął na ziemię
I potłukł się srodze,
Tyle razy upada
Na krzyżowej drodze.
Ale to z miłości
Dla mnie i dla ciebie,
Abyśmy z Nim byli
Razem kiedyś w niebie.

IV Spotkanie z Matką

Nagle kogoś spotyka -
Tak, to Jego Matka.
Jest tu przy Nim, współcierpi,
Wierna do ostatka.
Ile ulgi, ciepła
Jest z tego spotkania,
Niech Twa dobroć, Matko,
I nas też osłania.

V Szymon pomaga Jezusowi

Gdy już siły brakuje
W tej krzyżowej męce,
O jakże są pomocne
Szymonowe ręce.
Pozwól mi, o Panie,
Bym i ja bliźniemu
Umiał tak pomagać,
Jak Tobie samemu.

VI Weronika ociera twarz

Żalem zdjęta, odważna
Święta Weronika
Do Jezusa podchodzi
Z czystością ręcznika.
A oto na płótnie
Jaśnieje Ikona -
Niech i w moim sercu
Odbija się ona.

VII Drugi upadek

Mdleje z bólu i pada
Ten, co wszystkich dźwiga.
To paradoks największy -
Tak się może wydać -
Ale moc w słabości
Tu się doskonali,
Tą mocą miłości
I nas On ocali.

VIII Niewiasty pocieszające

O, niewiele pomogą
Lamenty i szlochy,
Bo litować się, płakać -
To nie znaczy kochać.
Trzeba stałej troski
O dzieci, rodziny,
Tam przecież sam Jezus
Czeka na mą miłość.

IX Trzeci upadek

Znowu pchnięty upada,
Cierniem głowę rani.
Czy nie dość tego bólu
I tych cierpień, Panie?
Właśnie to mi mówisz
Przez swoje katusze
Trzeba skończyć z grzechem,
Poprawić się muszę.

X Odarcie z szat

Zdarto suknię z Jezusa,
Gawiedź z Niego szydzi,
Za mój bezwstyd i brudy
Pan się musi wstydzić.
Przyodziej mnie, proszę,
Szatą niewinności,
By spokój sumienia
Zawsze we mnie gościł.

XI Przybicie do krzyża

Słyszę jeszcze te młotki,
Co Cię przybijają,
Twoje ręce i nogi
Drą i wykrwawiają.
Ale czy nie bardziej
To Cię boli, Panie,
Że z pychy i z złości
Innych ciągle ranię?

XII Jezus umiera

Oto Jezus umiera,
Ziarno obumarło,
Szatan już zwyciężony,
Niebo się otwarło.
Uwielbiamy, Chryste,
Krew Twą i kochanie,
Przebacz grzechy nasze,
Okaż zmiłowanie.

XIII Zdjęcie z krzyża

Przed Twym martwym ciałem
Staję z Nikodemem
I z Najświętszą Matką.
Serce z bólu nieme.
Bądźcie przy mej śmierci,
Nad którymi płaczę,
Niech w wiecznym Królestwie
Żywych Was zobaczę.

XIV Jezus w grobie

Jeden taki grób w świecie
To Twój właśnie, Panie,
Co martwotę widział,
Lecz i zmartwychwstanie.
Gdy mnie w grób położą
W życia mej kolei,
Spraw, bym nie utracił,
Wiary i nadziei.

Na zakończenie

Jak udźwignąć życie,
Kiedy znam już cenę,
Tyle kosztowało
Jezu, me zbawienie.
Daj, bym umarł grzechom,
A żył nowym życiem,
Niechaj Twoja męka
Naprawdę się liczy.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Ocena: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Św. Agata, dziewica i męczennica

Adobe Stock

CZYTAJ DALEJ

Co chleb, sól i woda mają wspólnego ze św. Agatą?

[ TEMATY ]

św. Agata

BP Archidiecezji Krakowskiej

5 lutego w liturgii wspomina się św. Agatę, a w kościołach święci się chleb, wodę oraz sól. Skąd ten zwyczaj? Zapytaliśmy liturgistę i ceremoniarza Archidiecezji Krakowskiej, ks. dr. Ryszarda Kilanowicza.

Św. Agata jest postacią, którą Kościół wspomina 5 lutego. Według świętego biskupa z Sycylii, Metodego, urodziła się ok. 235 r. w Katanii. Po przyjęciu chrztu złożyła także ślub życia w czystości. Podobno była niezwykle piękna, czym przyciągnęła uwagę namiestnika Sycylii. Kiedy odrzuciła jego zaloty, ściągnęła na siebie gniew senatora. Był to czas, gdy prześladowano chrześcijan. Odrzucony zarządca Sycylii próbował więc wykorzystać to, aby zniesławić Agatę.
CZYTAJ DALEJ

To, co najcenniejsze należy do Pana

2026-02-05 20:54

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję