W ostatnie dni karnawału i pierwsze dni Wielkiego Postu Kościół modli się o trzeźwość Polaków. Tydzień Modlitw o Trzeźwość Narodu rozpoczyna się w ostatnią niedzielę przed Wielkim Postem, a kończy się w sobotę przed pierwszą niedzielą Wielkiego Postu. Ten czas sprzyja refleksji nad wartością trzeźwego życia, które daje radość i wolność, miłość i pokój, bezpieczeństwo i rozwój. Alkoholizm jest zagrożeniem moralnym dla społeczeństwa. Kto z nas nie spotkał się z dramatem nadużywania napojów alkoholowych, który dotyka rodziny i grupy społeczne niezależnie od funkcji, godności, zawodu czy zasobności portfela.
Alkohol pozwala zapanować nad codziennym stresem, zagłuszyć niepokój, lęk. Daje złudzenie i przyjemność. Ten świat jest ucieczką od rzeczywistości w iluzję, rządzi w nim zniekształcone myślenie i skrzywiona prawda o świecie i sobie. Dlatego tak łatwo jest się uzależnić, bo daje chwilową ulgę, chciałoby się, by ten błogi stan trwał, człowiek bowiem pragnie szczęścia, a czasem to dążenie go niszczy.
Pisząc o trzeźwości i związanej w nią abstynencji, warto wymienić kampanie profilaktyczno-edukacyjne, np. „Ciąża bez alkoholu”, „Zachowaj trzeźwy umysł”, „Alkohol - nieletnim dostęp wzbroniony! „Sprawdź czy Twoje picie jest bezpieczne” czy „Prowadzę - jestem trzeźwy”, a także stowarzyszenia trzeźwościowe. Szczególne miejsce wśród różnych działań mających na celu pomoc alkoholikom zajmuje Wspólnota Anonimowych Alkoholików. Gromadzi ona mężczyzn i kobiety, którzy spotykają się i dzielą swoim doświadczeniem, aby osiągnąć trzeźwość i utrzymać ją. Jedynym warunkiem uczestnictwa we wspólnocie jest chęć zaprzestania picia. Członkostwo nie wiąże się ze składkami ani opłatami poza dobrowolnymi datkami. Wspólnota nie jest związana z żadną sektą, wyznaniem, działalnością polityczną, organizacją, jednak członkowie nie kryją swoich indywidualnych przekonań. Anonimowi Alkoholicy proponują całkowitą abstynencję.
Osoby należące do wspólnoty dzielą się doświadczeniem, siłą i nadzieją na spotkaniach zwanych mityngami, opierając się na programie Dwunastu Kroków, aby rozwiązać swój problem i pomagać innym w wyzdrowieniu z alkoholizmu. Program ten nie został opracowany przez psychologów, wynika z doświadczeń pierwszych członków AA i ich działań na rzecz osiągnięcia trzeźwości. Osoba pragnąca zerwać z nałogiem podejmuje trzy następujące po sobie etapy: zdrowienie wyznaczane przez program Dwunastu Kroków, Dwanaście Tradycji, znaki, którymi kieruje się wspólnota pozwalające odnaleźć siebie i grupę oraz służbę - niesienie przesłania. Dwanaście Kroków - według współzałożyciela - to zbiór „zasad duchowych, które stosowane jako sposób życia mogą uwolnić od obsesji picia i dopomóc cierpiącemu, by stał się zdrowym, szczęśliwym i pożytecznym człowiekiem”.

Żyję i nie piję

Anonimowy alkoholik, który wybrał się w niezwykłą podróż duchową, bo uwierzył, że istnieje inne życie, przekonał się i przyznał, że nie panuje nad alkoholem, postanowił więc, że musi żyć bez niego, tak mówi: - Dziękuję Bogu za następne 24 godziny trzeźwości. Jestem żywym przykładem, że w AA dzieją się cuda. Myślałem, że będę skazany na śmierć lub picie alkoholu. Dziękuję Bogu, że żyję i nie piję, a piłem, bo nie miałem wiary. We wspólnocie zacząłem normalnie żyć. Jestem bardzo wdzięczny, że mogę pełnić służbę, że mam przyjaciela, opiekuna duchowego, który jest dla mnie podporą, siłą, naprowadza mnie na właściwą drogę, ma silną wiarę. Dzięki temu żyję. Bóg dał mi życie, dlaczego przez picie alkoholu miałbym je sobie odbierać?
Tydzień Modlitw o Trzeźwość Narodu jest okazją do refleksji i modlitwy oraz uświadomienia sobie znaczenia wychowania w trzeźwości i przeciwdziałania alkoholizmowi. Przykładem budowania nowej obyczajowości jest świadectwo abstynencji, np. organizowanie bezalkoholowych przyjęć weselnych oraz z okazji chrztu czy I Komunii św., a także podejmowanie wielkopostnych wyrzeczeń, m.in. abstynencji. W ten sposób każdy z nas może być apostołem trzeźwości. Bądźmy więc autentycznymi odważnymi świadkami miłości. To ona oraz prawda, wierność i wolność stanowią o wielkości człowieka. Konsekwentnie dążmy do dobra, bo ono choć ciche może zmienić życie jednostki i świata.