Hymnem „Veni Creator”, wzywającym wstawiennictwa Ducha Świętego, rozpoczęła się uroczystość święceń diakonatu, która w sobotę 23 października br. zgromadziła wiernych w katedrze rzeszowskiej. Szesnastu alumnów szóstego roku rzeszowskiego Seminarium Duchownego przyjęło z rąk bp. Edwarda Białogłowskiego sakrament święceń w stopniu diakonatu. Podążając do ołtarza wiedzieli, że w ich życiu nastąpi istotna zmiana. Doskonale zdawali sobie sprawę, że za kilka chwil staną się duchownymi Kościoła i w posłuszeństwie oddadzą się do dyspozycji swojego Biskupa Diecezjalnego. Podczas święceń wyrażą chęć oddania swojego życia na służbę Bożą. Zobowiążą się również przed całym Kościołem, do wiernego wypełniania powierzonych diakonom zadań: głoszenia życiem i słowem Ewangelii Jezusa Chrystusa oraz świadczenia dzieł miłosierdzia. W czasie homilii Ksiądz Biskup przypomniał fragment listu, jaki Ojciec Święty Benedykt XVI wystosował do seminarzystów całego świata z okazji zakończonego niedawno Roku Kapłańskiego. Papież wskazał w nim na potrzebę, ciągłą konieczność nowych kapłanów. Ludzie bowiem zawsze będą potrzebować duchowych przewodników. Ksiądz Biskup wskazał także, że każdy z nowo wyświęconych diakonów już za kilka miesięcy zostanie księdzem, kapłanem Jezusa Chrystusa.
Liturgię w katedrze poprzedziła przysięga kandydatów do diakonatu, która odbyła się w piątek wieczorem w kaplicy seminaryjnej, na zakończenie rekolekcji. Braciom diakonom życzymy wielu łask Bożych na dalszej drodze przygotowania do kapłaństwa.
Nowo wyświęceni diakoni to:
Maciej Chuchla z parafii Niebylec
Rafał Flak z parafii Trzeboś
Grzegorz Kida z parafii Łowisko
Tomasz Materna z parafii Rzeszów - Zwięczyca
Paweł Matuszewski z parafii Rzeszów - Bożego Ciała
Wojciech Niemiec z parafii Rzeszów - św. Judy Tadeusza
Łukasz Nowosielski z parafii Rzeszów - Katedra
Damian Ożóg z parafii Trzeboś
Paweł Przebięda z parafii Przybówka
Mateusz Sokół z parafii Cmolas
Kamil Sowa z parafii Matysówka
Krzysztof Szot z parafii Podlesie
Łukasz Szpyrka z parafii Rzeszów - św. Jadwigi
Łukasz Ślusarczyk z parafii Cieklin
Tomasz Wodzień z parafii Niedźwiada
Antoni Więch z parafii Niwiska
Pięć rzymskich parafii, nieposiadających własych świątyń, otrzyma takie obiekty. Diecezja Rzymu 20 stycznia rozpoczyna publiczny nabór projektów na budowę świątyń w peryferyjnych dzielnicach włoskiej stolicy. Przy projektach pracować muszą architekci, liturgiści i artyści, a preferowane są materiały ekologiczne, np. drewno.
Zrównoważoność, wszechstronność i charakterystyczność - tymi kryteriami będzie się kierować Diecezja Rzymu przy wyborze projektów nowych kościołów. Niezwykle ważnym kryterium jest oczywiście kwestia liturgiczna oraz artystyczna, związana z obiektami.
W jednej ze szkół podstawowych w Kielnie doszło do serii zdarzeń, które poruszyły lokalną wspólnotę wierzących. Uczniowie, pragnący obecności krzyża w swojej sali lekcyjnej, napotkali na zdecydowany opór ze strony jednej z nauczycielek. Historia ta, choć bolesna, staje się pytaniem o granice szacunku dla sacrum w przestrzeni publicznej.
Z relacji rodziców wynika, że obecność krzyża w sali lekcyjnej klasy 7a była dla uczniów sprawą fundamentalną. Już na początku września dzieci zauważyły, że tradycyjny, drewniany krzyż, który wisiał obok godła państwowego, zniknął. Uczniowie nie pozostali bierni – dzięki uprzejmości szkolnej woźnej pozyskali inny poświęcony krzyż i przywrócili go na należne mu miejsce.
Słowo Pana przychodzi do Natana nocą. Prorok przedtem zachęcał Dawida do budowy, a teraz słucha korekty Boga. Dawid pragnie zbudować Bogu dom z cedru. Pan odpowiada pytaniem: «Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie?» i przypomina swoją drogę z Izraelem. Od wyjścia z Egiptu mieszkał w namiocie i w przybytku. W ten sposób objawia Boga bliskiego, idącego razem z ludem. Pan wspomina czas sędziów i pasterzy, którym powierzał Izraela. Nie domagał się wtedy domu z cedru. Potem Bóg wraca do początku powołania Dawida. Wziął go z pastwiska, spod owiec, uczynił wodzem i był z nim wszędzie. Wyciął wrogów i uczynił jego imię wielkim. Obiecuje też miejsce i bezpieczeństwo dla Izraela, aby nie drżał pod przemocą. Ten sam Bóg zapowiada coś większego niż budowla. «Pan zbuduje ci dom» (bajt) oznacza dynastię. Tu splatają się dwa znaczenia: syn Dawida buduje dom dla Imienia, a Pan buduje dom Dawidowi. Po dopełnieniu dni Dawida Pan wzbudzi potomka z jego wnętrza i utwierdzi jego królestwo. Tron zostaje utwierdzony «na wieki» (’olam), co w Biblii opisuje trwałość Bożej wierności bardziej niż długość ludzkich rządów. Pojawia się język ojcostwa: «Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem». Król reprezentuje lud wobec Boga i uczy lud zaufania. Tekst mówi o karceniu „rózgą ludzką”, więc przymierze obejmuje odpowiedzialność i nie usuwa konsekwencji zła. Miłosierdzie Boga nie odchodzi jak od Saula. Słowo o trwałości podtrzymuje Izraela w chwilach klęski i wygnania, kiedy tron Dawida znika z oczu. Obietnica prowadzi ku Mesjaszowi z rodu Dawida i uczy serce, że Pan sam buduje to, co naprawdę trwa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
