W uroczystość Serca Pana Jezusa kończy się ogłoszony przez Papieża Benedykta XVI Rok Kapłański. Kapłaństwo to wielka sprawa, pomyślana przez samego Chrystusa, który posyła Apostołów, by głosili światu Dobrą Nowinę. Dziś tysiące ludzi wypełniają to posłanie, jednak wciąż potrzeba nowych powołań, bo „żniwo jest wielkie” (por. Mt 9, 37). Są takie tereny, gdzie bardzo doskwiera ludziom nieobecność kapłanów. Jeżeli kościół jest zamknięty, jeżeli nie ma księdza, nie można przystąpić do spowiedzi, do Komunii św., nie ma kogo poprosić o pomoc duchową, która jest równie ważna - jeżeli nie ważniejsza! - jak ta materialna. Wiedzieli o tym okupanci, którzy nie pozwolili na obecność kapłanów, programowo pozbawiali społeczeństwo kapłanów, którzy tylu ich wymordowali. Wiedzieli to komuniści, dla których kapłani byli pierwszymi wrogami ideologicznymi i którzy robili wszystko, by zamknąć im usta. Naszym wielkim bohaterem jest ks. Jerzy Popiełuszko, ale pamiętajmy, że w niewyjaśnionych dotąd okolicznościach zginęło wielu kapłanów, bestialsko zamordowanych, a wcześniej szykanowanych i szantażowanych.
Bez kapłanów wielka praca duszpasterska jest praktycznie niewykonywalna. Ksiądz codziennie spełnia wszystkie podstawowe obowiązki: naucza moralności, głosi Ewangelię, uczy modlitwy, odniesienia do Pana Boga i, oczywiście, sprawuje Ofiarę Eucharystyczną, sakramenty święte, niesie ludziom nadzieję zbawienia. Bez jego pracy Ewangelia nie może być wprowadzana w życie. Zwykły ksiądz ma więc niesamowite zadanie otwierania ludzi na Boga i wsłuchiwania się w Jego głos w naszych duszach. Jest nauczycielem szczególnym, któremu przez sakrament święceń dane jest uczestniczenie w kapłaństwie samego Chrystusa. Każdy kapłan jest włączony w teologię posłania i na tym zasadza się dynamika Kościoła. Dynamika opierająca się z jednej strony na niesieniu Ewangelii, a z drugiej - na nieustannej pracy nad sobą, na wybijaniu się na świętość aż do granic Boga.
Kościół nie może się więc obejść bez kapłaństwa. Jeżeli mówimy o Kościele, to zawsze musi być w nim miejsce dla kapłana. W Roku Kapłańskim Ojciec Święty Benedykt XVI stawia nam jako wzór kapłana świętego proboszcza z francuskiego Ars - Jana Marię Vianneya, a program roku duszpasterskiego głosi, że jak Chrystus jest wierny Bogu i człowiekowi, tak kapłan winien być wierny Chrystusowi.
Włączajmy się w ten nurt zamyśleń nad kapłaństwem, bo jest to bardzo potrzebne, byśmy zarówno my, kapłani z jakimś już stażem, jak i młodzi prezbiterzy, wchodzący dopiero w pracę dla Kościoła, jak najlepiej wywiązywali się ze swego zadania, a wszyscy wierni swoim zainteresowaniem pracą kapłana inspirowali nas do nowych wysiłków, pełnego zapału i radości na miarę wielkiej sprawy, której służą.
Prośmy dziś za kapłanami przez wstawiennictwo Niepokalanej Dziewicy Maryi słowami Jana Pawła II z adhortacji apostolskiej „Pastores dabo vobis”: „Maryjo, Matko Jezusa Chrystusa i Matko kapłanów, przyjmij ten tytuł, którym Cię obdarzamy, by oddać cześć Twemu macierzyństwu i wraz z Tobą kontemplować Kapłaństwo Twego Syna i Twoich synów, Święta Boża Rodzicielko”.