Stało się już tradycją, że Ratusz Staromiejski jest miejscem spotkania toruńskich rodzin, które w drugi dzień świąt Bożego Narodzenia, korzystając z zaproszenia muzyków z „Claritasu”, wspólnie śpiewają kolędy. W mury tego ważnego dla historii miasta budynku, które niegdyś gościło uczestników braterskiej rozmowy chrześcijan poszukujących jedności podczas „Colloquium Charitativum”, tym razem nie były w stanie pomieścić wszystkich chętnych, którzy w dźwiękach kolęd i pastorałek pragnęli poszukiwać jedności i wychwalać „Dziecię, które nam się narodziło”. Blisko 400 osób stworzyło niezwykły chór głosów, które donośnie i z wielką radością śpiewały znane i nieraz zapomniane kolędy, nie zatrzymując się przy tym na pierwszych zwrotkach, ale zmierzając aż do ostatniej strofy. Przygotowany specjalnie na tę okazję śpiewnik, w którym znalazły się nie tylko teksty, ale również komentarz historyczny, ułatwił odkrywanie bogactwa tych pieśni, które z sobie właściwą wrażliwością podejmują refleksję nad misterium Wcielenia Syna Bożego.
Kolędą „Cicha noc”, zaśpiewaną w refleksyjnym półmroku i z wzrokiem skupionym na figurze Jezusa położonego w żłóbku, rozpoczęło się blisko półtoragodzinne toruńskie spotkanie. Dzieleni na chóry czy na głosy męskie i żeńskie oraz wsparci grą „Claritasu”, przy dźwiękach fortepianu, akordeonu, fletu i gitar, wszyscy zebrani podjęli niejako podróż przez wieki i miejsca, w których powstały te bożonarodzeniowe pieśni. Niektóre - tak jak „Mizerna cicha” - zostały wykonane przez obecnych na dwa sposoby, według dwóch zasadniczych wersji melodii, a pochodzących z odmiennych zakątków Polski, raz w duchu głębokiej kontemplacji, pełnej powagi, drugi raz z niezwykłą radością.
Tegoroczna edycja imprezy miała swój szczególny profil, związany z obecnością wśród kolędników prawosławnego tercetu „Triodion”, tworzonego przez rodzeństwo Michała, Łukasza i Marię Hajduczenia z Torunia, który zaprezentował kolędy typowe dla tej tradycji chrześcijańskiej. W niezwykłym skupieniu wszyscy słuchali pieśni pochodzących z innego kręgu kulturowego, lecz odwołujących się do tej samej tajemnicy betlejemskiej nocy. Każda z nich została opatrzona komentarzem ks. Mikołaja Hajduczenia z toruńskiej parafii prawosławnej, który wskazywał na ich pochodzenie, wyrażane przez nie teologiczne prawdy i łączność z tradycją katolicką. Nikogo nie dziwiły zatem kolędy wspólnie śpiewane przez katolików i prawosławnych, które łączą i są w pewnym sensie rodzajem „ekumenizmu śpiewanego”. „Wśród nocnej ciszy”, „Dzisiaj w Betlejem” czy „Lulajże Jezuniu” prowadziły wszystkich do Jezusa, ukazując sens i potrzebę jedności.
Po wysłuchaniu kolęd w opracowaniu tradycji prawosławnej głosy kolędników wzmocniła Schola Katedralna „Portamus Gaudium”, która z pastorałką „Zaśpiewajmy kolędę Jezusowi dziś” włączyła się do rodzinnego śpiewania. Nowe i przy tym pełne wdzięku i uroku aranżacje kolęd, które specjalnie na tę okazję przygotowała Schola, zwróciły uwagę uczestników spotkania w Sali Mieszczańskiej Ratusza, którzy gromkimi oklaskami nagrodzili dziewczęta z świętojańskiej katedry. Nie dziwi zatem, iż kulminacyjny moment wieczoru, związany z obecnością już wszystkich artystów, wyraził się donośnym śpiewem kolędy „Oj maluśki”, tak lubianej przez Jana Pawła II.
Toruński Wieczór Kolęd, którego pomysłodawcą i organizatorem od początku jest zespół „Claritas”, stał się nieodzownym wydarzeniem w świątecznym pejzażu grodu Kopernika. Z każdym rokiem zwiększa się też liczba rodzin, które decydują się przenieść swoje domowe kolędowanie do murów Ratusza, by tam, wśród „rodziny rodzin”, wychwalać nowonarodzonego Jezusa. Tej właśnie „nowej” tradycji spotkań w Sali Mieszczańskiej poświęcona jest najnowsza piosenka „Toruńskie kolędowanie” skomponowana przez Wojciecha Chachułę i po raz pierwszy wykonana właśnie podczas tegorocznego wieczoru kolęd.
Jak warto zauważyć, ten styl spędzania czasu świątecznego zyskuje uznanie wielu toruńskich rodzin, które po spotkaniu, dzieląc się z artystami swymi „domowymi” kolędami, śpiewanymi w grodzie Kopernika od pokoleń, wyrażali jednocześnie nadzieję na przyszłoroczne kolędowanie.