Homines, dum docent, discunt

Bądź na bieżąco!

Red. Lidia Dudkiewicz: - Żal nam tych ludzi, którzy - często bez własnej winy - pozbawieni są potrzeby wiedzy, nauki, mądrości. Przytoczony tu aforyzm zawdzięczamy Senece, wychowawcy Nerona. Dzięki temu mistrzowi mógł Neron osiągnąć cenne walory ducha. Niestety, wiemy, że stało się inaczej. Seneca (zwany Młodszym) był posądzony o udział w spisku. Zmuszono go - jak ongiś Sokratesa - do zażycia trucizny.

Br. Stanisław Rybicki FSC: - Różnymi drogami od najdawniejszych czasów ludzie, ucząc innych, sami kształcili siebie, zdobywając wiedzę teoretyczną albo umiejętności praktyczne. Cenny to skarb, nie wszystkim dostępny; cenniejsza jest jednak taka formacja osobowościowa, charakterologiczna, która czyni człowieka szlachetnym, cnotliwym, prawdziwie altruistycznym.

- Czy słuszne jest twierdzenie natywistów, że człowiek dochodzi do takiej czy innej dojrzałości zależnie od dodatniego albo ujemnego wpływu wychowawczego albo też w zależności od uwarunkowań tkwiących w organizmie?

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

- Dobre wychowanie, cechy odziedziczone dają pożądane wyniki, nie są one jednak „stuprocentowe”. Różne są efekty zasianego ziarna.
Wśród dwunastu wybranych uczniów Nauczyciela z Nazaretu nie zabrakło Judasza.
Nie rozstrzygniemy skomplikowanego problemu stopnia „wychowalności” i autoedukacji, ale nie wątpimy, że istnieją umiarkowane i zależne od różnych czynników możliwości wychowawczego wpływu na młode pokolenie, wpływu, który jest też procesem samowychowawczym. Więcej osiągamy przez to, kim jesteśmy, niż przez nauczanie zaprogramowane. Słuszne jest twierdzenie, że historia jest nauczycielką życia, ale też takie albo inne życie człowieka czy ludzkości stanowi pozytywną albo szkodliwą lekcję.

- Człowiek jest zdolny oceniać swoje postępowanie waloryzująco.

- Człowiek pozostaje pod wpływem działania różnych motywów. Jego sumienie, dobrze uformowane sumienie jako sąd moralny kształtują: rodzina, szkoła, mass media, Kościół, obyczajowość. Chodzi o to, by nasz sąd etyczny był podporządkowany woli Bożej przez wychowanie i samowychowanie. Obowiązek kształtowania sumienia spoczywa na wszystkich wychowawcach. Prawdziwy nauczyciel to taki człowiek, co daje nie tylko wiedzę, ale też umie podnosić serca i czynić ludzi lepszymi właśnie dzięki ustawicznej formacji sumienia własnego i wychowanków.

- Dziękuję za rozmowę.

2005-12-31 00:00

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus - "Moim powołaniem jest miłość"

Niedziela łódzka 22/2003

Ilona Jadczyk

[ TEMATY ]

św. Teresa z Lisieux

Adobe Stock

Św. Teresa z Lisieux

O św. Teresie od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza, karmelitance z Lisieux we Francji, powstały już opasłe tomy rozpraw teologicznych. W tym skromnym artykule pragnę zachęcić czytelników do przyjaźni z tą wielką świętą końca XIX w., która także dziś może stać się dla wielu ludzi przewodniczką na krętych drogach życia. Może także pomóc w zweryfikowaniu własnego stosunku do Pana Boga, relacji z Nim, Jego obrazu, który nosimy w sobie.

Życie św. Teresy daje się streścić w jednym słowie: miłość. Miłość była jej głównym posłannictwem, treścią i celem jej życia. Według św. Teresy, najważniejsze to wiedzieć, że jest się kochanym, i kochać. Prawda to, jak może się wydawać, banalna, ale aby dojść do takiego wniosku, trzeba w pełni zaakceptować siebie. Św. Teresie wcale nie było łatwo tego dokonać. Miała niesforny charakter. Była bardzo uparta, przewrażliwiona na swoim punkcie i spragniona uznania, łatwo ulegała emocjom. Wiedziała jednak, że tylko Bóg może dokonać w niej uzdrowienia, bo tylko On kocha miłością bez warunków. Dlatego zaufała Mu i pozwoliła się prowadzić, a to zaowocowało wyzwoleniem się od wszelkich trosk o samą siebie i uwierzeniem, że jest kochana taką, jaka jest. Miłość to dla św. Teresy "mała droga", jak zwykło się nazywać jej duchowy system przekonań, "droga zaufania małego dziecka, które bez obawy zasypia w ramionach Ojca". Św. Teresa ufała bowiem w miłość Boga i zdała się całkowicie na Niego. Chciała się stawać "mała" i wiedziała, że Bogu to się podoba, że On kocha jej słabości. Ona wskazała, na przekór panującemu długo i obecnemu często i dziś przekonaniu, że świętość nie jest dostępna jedynie dla wybranych, dla tych, którzy dokonują heroicznych czynów, ale jest w zasięgu wszystkich, nawet najmniejszych dusz kochających Boga i pragnących spełniać Jego wolę. Św. Teresa była przekonana, że to miłosierdzie Boga, a nie religijne zasługi, zaprowadzi ją do nieba. Św. Teresa chciała być aktywna nie w ćwiczeniu się w doskonałości, ale w sprawianiu Bogu przyjemności. Pragnęła robić wszystko nie dla zasług, ale po to, by Jemu było miło i dlatego mówiła: "Dzieci nie pracują, by zdobyć stanowisko, a jeżeli są grzeczne, to dla rozradowania rodziców; również nie trzeba pracować po to, by zostać świętym, ale aby sprawiać radość Panu Bogu". Św. Teresa przekonuje w ten sposób, że najważniejsze to wykonywać wszystko z miłości do Pana Boga. Taki stosunek trzeba mieć przede wszystkim do swoich codziennych obowiązków, które często są trudne, niepozorne i przesiąknięte rutyną. Nie jest jednak ważne, co robimy, ale czy wykonujemy to z miłością. Teresa mówiła, że "Jezus nie interesuje się wielkością naszych czynów ani nawet stopniem ich trudności, co miłością, która nas do nich przynagla". Przykład św. Teresy wskazuje na to, że usilne dążenie do doskonałości i przekonywanie innych, a zwłaszcza samego siebie, o swoich zasługach jest bezcelowe. Nigdy bowiem nie uda się nam dokonać takich czynów, które sprawią, że będziemy w pełni z siebie zadowoleni, jeśli nie przekonamy się, że Bóg nas kocha i akceptuje nasze słabości. Trzeba zgodzić się na swoją małość, bo to pozwoli Bogu działać w nas i przemieniać nasze życie. Św. Teresa chciała być słaba, bo wiedziała, że "moc w słabości się doskonali". Ta wielka święta, Doktor Kościoła, udowodniła, że można patrzeć na Boga jak na czułego, kochającego Ojca. Jednak trwanie w takim przekonaniu nie przyszło jej łatwo. Przeżywała wiele trudności w wierze, nieobce były jej niepokoje i wątpliwości, znała poczucie oddalenia od Boga. Dzięki temu może być nam, ludziom słabym, bardzo bliska. Jest także dowodem na to, że niepowodzenia i trudności są wpisane w życie każdego człowieka, nikt bowiem nie rodzi się święty, ale świętość wypracowuje się przez walkę z samym sobą, współpracę z łaską Bożą, wypełnianie woli Stwórcy. Teresa zrozumiała najgłębszą prawdę o Bogu zawartą w Biblii - że jest On miłością - i dlatego spośród licznych powołań, które odczuwała, wybrała jedno, mówiąc: "Moim powołaniem jest miłość", a w innym miejscu: "W sercu Kościoła, mojej Matki, będę miłością".

CZYTAJ DALEJ

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Red.

Karol Porwich/Niedziela

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.

CZYTAJ DALEJ

Automat do zabijania nienarodzonych dzieci? Aktywistki uruchomiły abortomat

2026-10-01 11:36

Łukasz Brodzik

Adobe Stock

Aktywistki aborcyjne uruchomiły - jak same się chwalą na swojej stronie internetowej - "pierwszy na świecie system paczkomatowy stworzony specjalnie w celu wydawania tabletek aborcyjnych". Abortomat - bo tak eufemistycznie nazwano przerażające urządzenie, mające wspierać odbieranie życia nienarodzonym dzieciom - stanął 29 września w Warszawie. Już dziś wywołało to szereg kontrowersji i pytanie, czy aktywistki w sposób bezczelny nie łamią polskiego prawa.

Kiedy czytamy komunikaty wypuszczane przez "aborcjonistki", przeraża, jak bardzo banalizują one stosowanie nie tylko tabletek aborcyjnych, ale i samego - jak to nazywają - "zabiegu", którego konsekwencją jest zabicie życia rozwijającego się w łonie matki.

CZYTAJ DALEJ

Reklama