…przypominam ci, abyś rozpalił na nowo charyzmat Boży, który jest w tobie przez włożenie moich rąk. Albowiem nie dał nam Bóg ducha bojaźni, ale mocy i miłości, i trzeźwego myślenia. (2 Tm 1, 6-7)
W poniedziałkowy wieczór, 7 czerwca br., w archikatedrze lubelskiej Mszę św. w 1. rocznicę święceń prezbiteratu koncelebrowali młodzi kapłani, którzy w ten sposób dziękowali Bogu za łaskę powołania. Eucharystii
przewodniczył ks. dr Jerzy Poręba - ojciec duchowny Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie, a homilię wygłosił ks. dr Jerzy Zamorski - prefekt MSD.
Rok wcześniej 27 diakonów w wigilię Zesłania Ducha Świętego zostało ustanowionych kapłanami. Z sercem pełnym nadziei rozpoczęli posługę w Kościele. Wszyscy otrzymali nominacje na wikariuszy i zostali
posłani do parafii naszej archidiecezji. Ten rok kapłańskiej służby to czas odkrywania piękna kapłaństwa i ojcostwa duchowego. W tym okresie było wiele radosnych doświadczeń, spotkań, ale pojawiały się
też sprawy trudne wymagające podjęcia wysiłku i pokory. Takie jednak jest kapłaństwo. Są w nim jak w różańcu tajemnice radosne i bolesne, tajemnice światła i chwały. Rok szybko minął, bo był to rok ważnej
pracy, poznawania ludzi.
Z sercem wypełnionym tymi wszystkimi sprawami młodzi księża przybyli do matki kościołów - do archikatedry, aby dziękować Bogu za ten czas i zawierzyć dalsze lata posługi kapłańskiej. Ta wyjątkowa
Eucharystia stanowiła doświadczenie wspólnoty całego rocznika. Tę wspólnotę umacniał fakt obecności naszych wychowawców z seminarium - o. Jerzego i prefekta, ks. Jerzego, którzy przez cały rok towarzyszyli
nam przez modlitwę, życzliwość i obecność na spotkaniach imieninowych. Na zakończenie Mszy św. przedstawiciel młodych jubilatów dokonał w ich imieniu zawierzenia ich posługi Maryi, Matce Kapłanów, odmawiając
modlitwę ułożoną przez Jana Pawła II.
Należy mieć nadzieję, że ta uroczystość dzięki wspólnej modlitwie przyczyniła się do rozpalenia na nowo kapłańskiego charyzmatu - wielkiego daru od Boga, który otrzymaliśmy przez włożenie biskupich
rąk. Matko Kapłanów, prowadź nas, abyśmy byli kapłanami według Serca Twego Syna, Jezusa Chrystusa!
W kalendarzu liturgicznym Kościół wspomina 5 września świętą Matkę Teresę z Kalkuty (1910-1997). Do historii przeszła jako „matka ubogich”. Za swoje zaangażowanie na rzecz biednych, bezdomnych, chorych i umierających założycielka zgromadzenia zakonnego i laureatka Pokojowej Nagrody Nobla stała się niezapomnianą postacią. 4 września 2016 kanonizował ją papież Franciszek. W drodze ze swego miejsca urodzenia – Skopje w dzisiejszej Macedonii – do chwały ołtarzy Agnes Gonxha Bojaxhiu (takie nazwisko nosiła w świecie) przeżyła wiele etapów życia, które prowadziły ją przez niemal wszystkie kraje świata.
Agnes Gonxha Bojaxhiu urodziła się 26 sierpnia 1910 roku jako trzecie dziecko w rodzinie albańskiej w wówczas osmańskim Skopje. Została ochrzczona następnego dnia. Dzień swego chrztu uważała za swoją właściwą datę urodzin. Jako dziecko uczyła się języka serbochorwackiego i albańskiego, grała na mandolinie i inscenizowała małe przedstawienia teatralne. W żyjącej w dostatku rodzinie udzielanie pomocy potrzebującym było czymś ogólnie przyjętym. Ojciec Mikołaj, kupiec i polityk zasiadający we władzach miejskich, zmarł w 1919 roku, gdy Agnes miała osiem lat.
Kolumbijski sąd nakazał prezydentowi Abelardo de la Esprielli wystosowanie przeprosin za religijną symbolikę obecną podczas inauguracji jego rządów. Zdaniem sądu, przywódca miał naruszyć zasadę neutralności religijnej państwa.
Niedawno wybrany prezydent Kolumbii, Abelardo de la Espriella, otwarcie deklaruje się jako katolik. Dlatego też w czasie inauguracji jego rządów 7 sierpnia pojawiła się symbolika religijna, w tym wizerunek Matki Bożej Fatimskiej. W programie uroczystości była też międzywyznaniowa modlitwa z udziałem trzech duchownych – księdza katolickiego, protestanckiego pastora i żydowskiego rabina.
Krzyż św. Jerzego w FC Barcelona, Madonna w Sporting Braga i wiele innych: na koszulkach niektórych znanych na całym świecie klubów piłkarskich kryją się symbole chrześcijańskie. Często jednak są one ledwo zauważalne. Kto myśli o koszulkach piłkarskich, ma bowiem na myśli logo sponsorów i dostawców sprzętu sportowego, przez co symbolika religijna często pozostaje nieco w cieniu.
W lewym górnym rogu prawdopodobnie najsłynniejszego herbu klubowego na świecie, należącego do FC Barcelona, znajduje się czerwony krzyż na białym tle. Jest to krzyż św. Jerzego, po katalońsku Creu de Sant Jordi. Sam klub wyjaśnia jego znaczenie w następujący sposób: krzyż symbolizuje patrona Katalonii i znajduje się również w herbie miasta Barcelony. W obecnej formie herb Barcy pochodzi z 1910 roku. Dzięki temu wielu piłkarzy, w tym Lionel Messi, Diego Maradona, Ronaldinho, Thierry Henry, Luís Figo, Xavi Alonso czy Robert Lewandowski, nosiło na piersi tradycyjny symbol świętego. I to pomimo tego, że dziś jest on rozumiany inaczej, mianowicie jako symbol Barcelony i Katalonii.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
