W związku z pismem Księdza Biskupa z dnia 26 marca 2003 r., skierowanym do Ojca Świętego Jana Pawła II - zgodnie z kan. 401 §1 KPK - uprzejmie informuję, że Jego Świątobliwość pozytywnie
ustosunkował się do przedłożenia i zwalnia Księdza Biskupa z urzędowych obowiązków Biskupa Łowickiego.
Decyzja ta zostanie ogłoszona dnia 27 marca 2004, o godz. 12.00. Ojciec Święty składa Waszej Ekscelencji serdeczne podziękowanie za przykładną posługę kapłańską i biskupią, pełnioną w sekretariacie
Konferencji Episkopatu Polski, a później w Diecezji Siedleckiej w charakterze biskupa pomocniczego i w Diecezji Łowickiej jako biskup diecezjalny.
Wniósł Ksiądz Biskup nieoceniony wkład w prace Konferencji Episkopatu Polski, w proces normalizacji stosunków Państwo-Kościół uwieńczony Konkordatem, w formację intelektualną i duchową całych pokoleń
księży pallotynów, pełniąc posługę wykładowcy prawa kanonicznego w Wyższym Seminarium Duchownym w Ołtarzewie. Na szczególną uwagę zasługuje posługa Księdza Biskupa, jako zastępcy Sekretarza Generalnego
Konferencji Episkopatu Polski i wiernego współpracownika Prymasa Tysiąclecia Ks. Kard. Stefana Wyszyńskiego oraz abp. Bronisława Dąbrowskiego, Sekretarza Generalnego KEP.
Osobne słowa uznania należą się Księdzu Biskupowi za gorliwą pracę pierwszego Biskupa diecezjalnego Diecezji Łowickiej - wspomaganego przez Biskupa pomocniczego Józefa - za zorganizowania
jej struktur administracyjnych, za powołanie do życia Wyższego Seminarium Duchownego w Łowiczu i za troskę o formację intelektualną i duchową alumnów i kapłanów, a także za całokształt pracy duszpasterskie
w nowej diecezji, która dziś żyje już własnym życiem.
Może przeto Ksiądz Biskup w pokorze ducha powiedzieć za św. Pawłem: „Pan stanął przy mnie, żeby się przeze mnie dopełniło głoszenie Ewangelii (...)”. Do tych słów dołączam także moje wyrazy
uznania i podziękowanie. Bóg zapłać za ten trud apostolski!
Uprzejmie też proszę, aby Ksiądz Biskup pełnił urzędową posługę w diecezji aż do przejęcia Diecezji Łowickiej przez nowego Biskupa diecezjalnego; proszę również, aby Ksiądz Biskup - stosownie
do sił zdrowia oraz na prośbę i w uzgodnieniu z Pasterzem Diecezji - wspomagał swym doświadczeniem, posługą i radą Kościół Łowicki i Konferencję Episkopatu Polski.
Polecam Matce Miłosierdzia Księdza Biskupa i upraszam Boże błogosławieństwo
Opowiadanie stoi w samym środku dramatu posłuszeństwa. Samuel przychodzi do Saula z twardym słowem Pana. W tle pozostaje wojna z Amalekitami i nakaz objęcia ich „klątwą” (ḥerem), czyli oddaniem wszystkiego Bogu bez prawa do łupu. Saul zachował to, co wyglądało na rozsądny zysk i pobożny zamiar. W perykopie słychać inne kryterium. Samuel zaczyna od znaku słyszalnego: odgłosu owiec i bydła. Zewnętrzny hałas ujawnia wybór serca. Potem pada zdanie-klucz całego wydarzenia: Pan ma upodobanie w posłuszeństwie. Hebrajskie (šāma‘) znaczy „słuchać” i niesie sens „być posłusznym”. Saul słyszy rozkaz, a układa własne usprawiedliwienia. Chce złożyć ofiarę z najlepszego łupu. Samuel widzi w tym odwrócenie porządku. Ofiara wyrasta z przymierza, a przymierze żyje ze słuchania. Prorok nazywa bunt grzechem wróżbiarstwa, a upór winą bałwochwalstwa. To porównania z obszaru praktyk, które obiecują kontrolę i bezpieczeństwo. Serce upierające się przy swoim planie przenosi tę samą postawę na relację z Bogiem. Na końcu brzmi wyrok: odrzucenie słowa Pana prowadzi do odrzucenia króla. W Izraelu władza królewska pozostaje służbą poddającą się Słowu. Tekst dotyka też religijnej pokusy. Człowiek potrafi mnożyć gesty pobożności, a równocześnie omijać posłuszeństwo. Słowo Boga przenika takie zasłony i wzywa do prostoty serca. W starożytnym kulcie tłuszcz ofiary uchodził za część najcenniejszą. Samuel przypomina, że nawet to, co najlepsze, nie zastąpi słuchania. Posłuszeństwo otwiera drogę błogosławieństwu i chroni przed duchowym rozproszeniem. Samuel nie prowadzi sporu o strategię wojny. On odsłania relację króla z Bogiem, która stoi u źródeł decyzji.
Nowennę za dusze czyśćcowe można odprawiać w dowolnym czasie w celu uproszenia nieba dla nich oraz jakiejś łaski przez ich wstawiennictwo. Można ją odprawić po śmierci bliskiej nam osoby albo w rocznicę jej śmierci. Szczególnie zaleca się odprawienie nowenny przed liturgicznym wspomnieniem Wszystkich Wiernych Zmarłych (2 listopada), wówczas rozpoczynamy ją 24 października.
W Rzymie, w sobotę 17 stycznia 2026 r. w kościele Domus Mariae w siedzibie włoskiej Akcji Katolickiej została odprawiona uroczysta Eucharystia, której przewodniczył kard. Pietro Parolin, Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej. Msza św. połączona była z wystawieniem relikwii św. Pier Giorgia Frassatiego.
Celebrując Eucharystię, krajowe prezydium Akcji Katolickiej powierzyło dzałalność Stowarzyszenia wstawiennictwu św. Pier Giorgia, odnawiając swoje zobowiązanie do formowania chrześcijan zdolnych do życia w świecie z odpowiedzialnością, nadzieją i wiernością Ewangelii. Decyzja o poświęceniu tego kościelnego wydarzenia młodemu świętemu z Turynu wynika z głębokiej więzi, jaka zawsze łączyła Frassatiego z Akcją Katolicką, której był aktywnym i zaangażowanym członkiem, ucieleśniając w sposób wzorowy świeckie powołanie do świętości w swoim codziennym życiu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
