Metropolita wrocławski dziękując za liczną obecność i modlitwę podkreślił znaczenie wspólnoty i wsparcia: – Jesteśmy zawsze silni wsparciem naszych bliskich, bliźnich, rodziny, tych, którzy nas kochają. Dziękuję za waszą modlitwę i wsparcie. Niech Bóg waszą dobroć z serca wynagrodzi.
Wprowadzenie do Eucharystii wygłosił ks. Paweł Cembrowicz: – Przeżywamy z księdzem arcybiskupem piękne jubileusze i podczas Mszy św. chcemy dziękować za dar naszego arcybiskupa dla naszej archidiecezji i Kościoła w Polsce. Chcemy modlić się za rodziców księdza arcybiskupa, a także za tych, których spotkał na swojej drodze i którzy towarzyszyli mu w powołaniu. Prosimy o siły dla księdza arcybiskupa w prowadzeniu nas do Królestwa Niebieskiego.
Homilię wygłosił bp Jacek Kiciński i na wstępie zwrócił się bezpośrednio do abp Kupnego: – Dziś dziękujemy za dar twojego życia i posługi pasterskiej. Niedawno wspominaliśmy 20. rocznicę sakry biskupiej, 70. rocznicę urodzin oraz dzień imienin. To dobra okazja, aby podziękować za małe i wielkie rzeczy, które Duch Święty czyni przez twoją posługę.
Reklama
Kaznodzieja podkreślił aktualność misji Kościoła: – Gdy 20 lat temu przyjmowałeś święcenia biskupie, inaczej wyglądał obraz Kościoła w naszej ojczyźnie. Ale problemy były podobne: niepokój na świecie, postępująca laicyzacja, niepewność jutra. Wobec tych wyzwań wybrałeś zawołanie „Christus dilexit nos”. Nosisz Chrystusa, który umiłował każdego człowieka.
Odwołując się do proroka Jeremiasza mówił: – Możemy nazwać go prorokiem porażki, bo nikogo nie nawrócił. Został odrzucony, uwięziony i zakuty w kajdany, a jednak nie przestał głosić nadziei opartej na interwencji Bożej – nauczał bp Jacek dodając: – Bycie prorokiem nie jest łatwe. W zmieniających się czasach przychodzą różne napięcia. Jedni chcieliby końca Kościoła, drudzy oddaliby za niego życie. Trzeba mimo to podejmować decyzje w duchu słowa Bożego.
Biskup Kiciński przypomniał trudne momenty posługi abp. Kupnego. – 20 lat temu swoją posługę biskupią zacząłeś w archidiecezji katowickiej. I na początku była tragedia zawalenia hali, gdzie zginęło ok. 60 osób. Wiemy, że w tej trudnej chwili tam byłeś, razem z tymi, co opłakiwali swoich bliskich. Było wiele trudnych momentów. Czas pandemii sprawił wiele zmian społecznych. Pandemia spowodowała wiele podziałów międzyludzkich. Powódź, która nawiedziła Dolny Śląsk i wymagała udzielenia pomocy potrzebującym. Należy wspomnieć liczne rodziny, które przybyły tu z Ukrainy szukając ratunku.
Zwracając się do jubilata, podkreślił jego działania: – Chcesz, aby nasz Kościół stał się szpitalem polowym. Prawdziwa zmiana zaczyna się od nawrócenia serca i do tej zmiany zaprosiłeś nas wszystkich. Słuchanie Ducha Świętego prowadzi do tego, aby wyznawanie wiary było bardziej autentyczne i przekonujące.
Na to pytanie można odpowiedzieć na dwa sposoby. Pierwsza odpowiedź to jedno krótkie słowo: kerygmat. Jest to także temat roku duszpasterskiego, który już się rozpoczął. Można też na to pytanie odpowiedzieć z drugiej strony, używając wyrażenia: kanonizacja Jana Pawła II. Myślę, że oba te sposoby podejścia oznaczają to samo. Dlaczego? Do kanonizacji Jana Pawła II przygotowujemy się duchowo w naszej diecezji właśnie po to, by uczyć się przyjmować Pana Jezusa tak, jak czynią to wielcy święci, tak, jak czynił to Jan Paweł II. A kerygmat to przecież nic innego jak ogłaszanie Słowa Bożego w największym skrócie, w najbardziej zwartym streszczeniu, jakby w pigułce. A więc znowu takie ogłoszenie Bożego Słowa, Bożego orędzia, które pozwala otworzyć serce na przyjęcie Jezusa Chrystusa.
W minionym roku słyszeliśmy dużo o nowej ewangelizacji, ale słyszeliśmy także dużo nowej ewangelizacji. Nie tylko o niej mówiliśmy, ale staraliśmy się także wprowadzać ją w życie. Czy mamy się spodziewać kontynuacji tego nurtu? Tak! Cały program na najbliższe cztery lata, przyjęty przez Konferencję Episkopatu Polski ma wymiar ściśle i wybitnie ewangelizacyjny. Ten rok najbliższy chcemy przeżywać pod hasłem kerygmatu. Ważne jest, żeby to słowo zagościło w naszych myślach, w naszym języku chrześcijańskim, a przede wszystkim, żeby treść tego słowa opanowała nasze serca. Ewangelię trzeba głosić nie tylko w jej konsekwencjach społecznych, politycznych i kulturowych. Ale trzeba to robić tak, jak to robili apostołowie: po raz pierwszy zwiastować Pana Jezusa. Tym chcemy zajmować się bardziej i mocniej w rozpoczętym już roku liturgicznym i w całym roku 2014. Ktoś może zapytać: po co głosić Jezusa po raz pierwszy tym, którzy już go znają? Ponieważ znamy go wszyscy za słabo, ponieważ wszyscy za mało przejmujemy się ewangelią, to potrzebne nam jest głoszenie pierwotne, zaczynające jakby od zera, a więc głoszenie kerygmatyczne. I na pewno takie głoszenie zagości i w rekolekcjach wielkopostnych, w Kongresie Ewangelizacyjnym, który w maju odbędzie się w naszej archidiecezji i we wszystkich innych możliwych wydarzeniach.
Życzenia, które sobie składamy, bywają dwojakiego rodzaju. Jeden rodzaj życzeń to ogólne wyobrażenie sobie, co dobrego mogłoby spotkać drugą osobę i wypowiedzenie tego. Ale są też głębsze życzenia, które łączymy z modlitwą, aby Pan Bóg te życzenia błogosławił, albo, co jeszcze ważniejsze, abyśmy odgadywali Boży plan, Bożą myśl i naszymi życzeniami oraz modlitwą w ten plan się włączali. W tym sensie życzyłbym wszystkim Czytelnikom Bożego błogosławieństwa w stylu biblijnym: żeby Pan Bóg błogosławił Wam w odwracaniu się od Waszych grzechów. To życzenie, które kierujemy do siebie i do wszystkich innych, żeby Pan Bóg błogosławił w nowym, kerygmatycznym przyjmowaniu Dobrej Nowiny i w tym świetle pozwolił nam zobaczyć, jak wielkim darem był i dalej jest Jan Paweł II. Takiego odkrycia nieustannego, ciągłego w tym roku życzę wszystkim.
W sobotę 1 sierpnia przypadnie 82. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego. W godzinie “W” zabrzmią dzwony kościołów w całej archidiecezji warszawskiej i diecezji warszawsko-praskiej w hołdzie poległym i żyjącym mieszkańcom stolicy. W centralnych obchodach rocznicowych będą uczestniczyć biskupi obu diecezji.
W przeddzień 82. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego, w piątek 31 lipca o godz. 18.00 na Placu Krasińskich w hołdzie Powstańcom będzie celebrowana Msza św. pod przewodnictwem biskupa polowego Wiesława Lechowicza, który wygłosi też homilię. Razem z nim będzie się modlił biskup warszawsko-praski Romuald Kamiński.
Kończy się roczna posługa s. Wiesławy Honoraty Ostaszewskiej w Caritas Diecezji Sosnowieckiej. Od 1 sierpnia 2026 roku funkcję dyrektora obejmie Agnieszka Żarecka.
S. Wiesława Honorata Ostaszewska zakończy pełnienie funkcji dyrektora 31 lipca 2026 roku. Roczny okres jej posługi był zgodny z ustaleniami przyjętymi w chwili powierzania jej tej odpowiedzialności. Przez ostatnie miesiące Siostra kierowała diecezjalną Caritas, troszcząc się o realizację jej misji i codzienne funkcjonowanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
