Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej przybyli do Katowic prawdopodobnie na początku 1934 r., a osiedlili się przy Konwencie Bonifratrów w Katowicach-Bogucicach, aby głosić rekolekcje i misje parafialne w języku polskim i niemieckim.

Oblaci

Rozpoczęli budowę klasztoru i kaplicy na Koszutce, które zostały poświęcone w 1937 r. W latach wojennych dom w Katowicach został przyłączony do Niemieckiej Prowincji Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej , a w 1940 r. erygowano go na samodzielną parafię Najświętszego Serca Pana Jezusa, co miało uchronić klasztor i kościół od grabieży przez okupantów niemieckich. W 1945 r. powrócili polscy oblaci, którzy przystąpili do odbudowy. Mieszkający tu oblaci są zaangażowani w duszpasterstwo parafialne i rekolekcyjne, a także sprawują posługę w stałym konfesjonale, są kapelanami sióstr zakonnych oraz Szpitala Bonifratrów, a także są zaangażowani w duszpasterstwo specjalistyczne osób głuchych i zmagających się z uzależnieniami. Aktualnym przełożonym domu jest o. Franciszek Bok.

Nagroda

Podczas ubiegłorocznych, grudniowych uroczystości odpustowych w parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętrzej Maryi Panny Mszy św. przewodniczył i homilię wygłosił abp Andrzej Przybylski, który na zakończenie Eucharystii wręczył tegoroczną Nagrodę im. bł. ks. Emila Szramka – otrzymała ją Wspólnota Dobrego Pasterza. Okolicznościową laudację wygłosił ks. Stanisław Puchała, członek kapituły nagrody, w której podkreślił, że Wspólnota Dobrego Pasterza od ponad 30 lat angażuje się w pomoc osobom w kryzysie – ubogim, bezdomnym, uzależnionym i ich rodzinom. Jej członkowie sami doświadczyli kiedyś Bożej miłości i uzdrowienia, co dziś przekuwają w konkretne świadectwo Ewangelii: troskę o człowieka, obecność tam, gdzie dominują samotność i rozpacz.

Inicjatywy

Wspólnota Dobrego Pasterza to katolicka wspólnota charytatywno-duszpasterska, która od ponad trzech dekad skupia się na służbie osobom ubogim, bezdomnym, uzależnionym i ich rodzinom, starając się realnie przywracać im nadzieję i godność. Wśród podejmowanych przez wspólnotę inicjatyw jest m.in. akcja „Zupa w Kato” – nie tylko dostarczanie posiłku, ale przede wszystkim stworzenie przestrzeni spotkania i rozmowy z osobami marginalizowanymi. Jak powiedział asystent kościelny wspólnoty o. Andrzej Kordek, oblat: – Nagroda ma być dla wspólnoty bodźcem, by z odnowionym zaangażowaniem kontynuowała swoją misję. Wspólnota działa przez trzy stałe placówki: Punkt Misyjny i Pomocy Kryzysowej, Klubokawiarnię Wysoki Zamek i Dom Życia. W Punkcie Misyjnym osoby w kryzysie mogą znaleźć pierwszy kontakt – rozmowę, wsparcie przy formalnościach, wskazanie ośrodków leczenia uzależnień. W Wysokim Zamku – miejscu integracji i działań profilaktycznych – organizowane są spotkania, koncerty, warsztaty i imprezy bez alkoholu, co daje szansę na zdrową formę wspólnotowego życia. Dom Życia natomiast to schronienie dla tych, którzy szukają stałego wsparcia: to miejsce, w którym można odbudować stabilność, zyskać życiowe kompetencje, odnaleźć rodzinę--wspólnotę, gdy dotychczasowe więzi zostały zerwane. Za pomocą w postaci fizycznego schronienia i posiłku idzie jednak głębsza misja – duchowe towarzyszenie. Wspólnota regularnie organizuje modlitwy, wspólne celebrowanie Eucharystii, spotkania, dzielenie się słowem Bożym i świadectwami. Dla wielu uczestników to nie tylko pomoc socjalna, lecz także punkt zwrotny na drodze wiary i odnowy osobistej. To trwała odpowiedź Kościoła na realne potrzeby najsłabszych, realizowana z przekonaniem, że każda osoba zasługuje na godność, szansę i nadzieję. /I.C.

Źródło: oblaci.pl