Pochodził z rodziny chrześcijańskiej. Po śmierci ojca, gdy był jeszcze małym chłopcem, matka zawiozła go do Rzymu i skierowała na drogę kariery urzędniczej, zapewniając mu gruntowne wykształcenie w zakresie retoryki i prawa. Został ochrzczony 7 grudnia 374 r. i przyjął święcenia najpierw prezbiteratu, a potem biskupie. Bardzo gorliwie studiował Biblię. W jej komentowaniu nawiązywał do dzieł Orygenesa, mistrza tzw. szkoły aleksandryjskiej. Dzięki komentarzom rozpowszechnił w łacińskim środowisku medytacje Pisma Świętego, wprowadzając na Zachodzie praktykę lectio divina. Odnosił Stary Testament do życia chrześcijańskiego. Ambroży wywarł ogromny wpływ na życie św. Augustyna, którego ochrzcił w 387 r. Pozostawił po sobie bowiem liczne pisma moralno-ascetyczne i dogmatyczne oraz hymny, które weszły na stałe do liturgii. Jako biskup Mediolanu zyskał niekwestionowany autorytet i odegrał ważną rolę, broniąc wraz z ludem bazyliki Porziana. W 378 r. przeniosła się bowiem do Mediolanu matka cesarza Walentyniana II – Justyna, jawna zwolenniczka arian, która zabrała jedną z bazylik dla swoich wyznawców i podobnie chciała uczynić w 386 r. z bazyliką Porziana. Uprzedzony o tym Ambroży zamknął się tam wraz z ludem. Oblężenie trwało przez wiele dni i nocy. Arianie musieli ustąpić. Święty Ambroży zawsze powtarzał: Omnia Christus est nobis! – Chrystus jest dla nas wszystkim!
Św. Ambroży z Mediolanu ur. ok. 340 r. w Trewirze zm. 4 kwietnia 397 r. w Mediolanie
Ks. Rafał Masztalerz oraz przedstawiciele Nadleśnictwa Międzylesie i lokalnej społeczności
W roku setnej rocznicy powołania Lasów Państwowych, w pierwszą sobotę grudnia, poświęcono wyjątkowe miejsce, gdzie tradycja i duchowość spotykają się z naturą.
Uroczystość w Leśnictwie Różanka na terenie Nadleśnictwa Międzylesie, zgromadziła licznych uczestników, którzy rozpoczęli wydarzenie w spotkania pod charakterystyczną różanecką lipą, skąd wyruszyli w malowniczą wędrówkę do Solnej Jamy. Po drodze mieli okazję podziwiać zimowe pejzaże oraz dowiedzieć się więcej o bartnictwie – sztuce, która niegdyś stanowiła ważny element lokalnej tradycji.
Gdy umierała, nie miała nawet siedmiu lat, ale jej krótkie życie wciąż zadziwia i inspiruje.
Antonietta Meo, nazywana Nennoliną, przyszła na świat 15 grudnia 1930 r. w Rzymie. Była czwartym dzieckiem w pobożnej rodzinie, w której codzienny udział w Eucharystii był oczywistością. Mała Antonietta na pierwszy rzut oka nie różniła się od swoich rówieśników – była dzieckiem żywym, radosnym, głośno się śmiała, czasem psociła i była niegrzeczna (umiała jednak szybko przeprosić). Jej rodzice, Maria i Michael, każdego dnia modlili się z dziećmi. Nennolina chodziła do przedszkola, które prowadziły siostry zakonne, a jej dom stał zaledwie kilkaset metrów od bazyliki, w której do dziś znajdują się relikwie Krzyża Świętego. Dziewczynka wzrastająca w takiej atmosferze zadawała mnóstwo pytań dotyczących wiary, chciała też bardzo przystąpić do Komunii św.
„Nauczmy się nie zamykać w naszych przekonaniach i religijnych pewnościach, aby pozostać otwartymi na autentyczną relację z Chrystusem” - zachęcił Leon XIV w rozważaniu poprzedzającym modlitwę „Anioł Pański”, jaką odmówił z wiernymi zgromadzonymi na Placu św. Piotra w Watykanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
