Reklama

Niedziela Wrocławska

Posłani, by głosić miłość

Grupa katechetów archidiecezji wrocławskiej pielgrzymowała do Sanktuarium NMP Osobowickiej we Wrocławiu, powierzając Maryi Ojczyznę, archidiecezję i sprawę katechezy w szkole.

Niedziela wrocławska 21/2025, str. VI

[ TEMATY ]

Wrocław

Marzena Cyfert/Niedziela

Pamiątkowe zdjęcie w sanktuarium

Pamiątkowe zdjęcie w sanktuarium

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Pielgrzymka rozpoczęła się w jubileuszowym kościele św. Bonifacego we Wrocławiu, co dało pielgrzymom możliwość uzyskania odpustu związanego z Rokiem Jubileuszowym. Katechetom towarzyszył ks. Mariusz Szypa, dyrektor Wydziału Katechetycznego. – To już druga pielgrzymka katechetów. Pielgrzymujemy do sanktuarium, by się modlić, ale też spotkać ze sobą. Pielgrzymka ma więc element religijny, ale też integracyjny i wpisuje się w Rok Jubileuszowy – mówi ks. Szypa i podkreśla, że pielgrzymka nie jest obowiązkowa, a w każdym roku odbywa się do innego miejsca. – W ubiegłym roku była Trzebnica, w tym roku jest sanktuarium na Świętym Wzgórzu. Wszystko po to, aby poznać trochę diecezję, ale też dać szansę katechetom z różnych miejsc, by mogli w takiej pielgrzymce wziąć udział – tłumaczy dyrektor Wydziału Katechetycznego.

W sanktuarium słowo do katechetów skierował o. Oskar Maciaczyk, rektor franciszkańskiego seminarium we Wrocławiu. – Jesteśmy w jednym Kościele Apostolskim i mamy konkretną misję do wykonania, głosząc słowo Boże i ewangelizując na różne sposoby – mówił o. Oskar.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Nawiązał do adhortacji Evangelii Gaudium papieża Franciszka, o głoszeniu Ewangelii we współczesnym świecie. – Papież mówi, że ten, kto ma głosić, powinien kontemplować nie tylko słowo Boże, ale powinien również pamiętać o kontemplacji ludu Bożego. Doskonale to wcielali w swoje życie św. Paweł i św. Barnaba. Oni nie tylko dobrze znali słowo Boże, ale znali również tych, do których szli – mówił franciszkanin.

Zauważył, że czasem pojawia się mur między posłanymi, a tymi, do których są posłani. Dotyczy to wszystkich: biskupów, księży, katechetów. Można to zauważyć również w innych relacjach, np. między grupami pokoleniowymi. – Kontemplacja ludu Bożego ma nam pomóc w zrozumieniu, że nie ma: „ja i wy”, jesteśmy „my”. Ponieważ my wszyscy jesteśmy grzesznikami, wszyscy potrzebujemy łaski Bożej i wszyscy potrzebujemy zmiany swojego życia na lepsze. (...) Jeżeli jesteśmy posłani do głoszenia słowa Bożego, to jednoczymy się z Chrystusem, który nie robi podziału między sobą a ludźmi, za których umiera na krzyżu. Kontemplacja ludu Bożego – jestem wdzięczny papieżowi Franciszkowi za te słowa, dlatego, że nie posyła nas, aby tworzyć granice, ale aby te granice niwelować. Wszyscy jesteśmy równi przed Ojcem, tylko ktoś z nas został posłany, by miłość Ojca ogłaszać – podkreślał o. Oskar.

Anna Zagórska jest katechetką w parafii NMP Królowej Pokoju na Popowicach oraz w parafii św. s. Faustyny na Biskupinie. – W tym roku zdecydowałam się pielgrzymować pieszo ze względu na to, że mamy Rok Jubileuszowy, ale też aby omadlać wszystkie nasze intencje związane z katechizacją. Niosę te intencje, szczególnie polecając dzieci, które uczymy, ale także nasze rodziny i wszystkie sprawy archidiecezji wrocławskiej – mówi pani Anna i podkreśla: – Bolejemy nad tym, że będą redukowane lekcje religii i modlimy się także w tych intencjach, aby Kościół wrocławski przetrwał ten trudny dla nas wszystkich czas. Zanosimy błagania do Matki Bożej Osobowickiej, by nam pobłogosławiła i dodała sił do pracy.

2025-05-20 12:17

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Z narzekania do działania

2026-01-05 19:15

Niedziela wrocławska 2/2026, str. II

[ TEMATY ]

Wrocław

Archiwum MWSD

Podczas rekolekcji dla młodzieży męskiej

Podczas rekolekcji dla młodzieży męskiej

Metropolitalne Wyższe Seminarium Duchowne we Wrocławiu przypomina o inicjatywie, która swoją inaugurację miała pod koniec 2018 r. Jest to jedna z odpowiedzi na ciągłe powtarzanie stwierdzeń o „kryzysie powołań”.

Towarzystwo Przyjaciół MWSD we Wrocławiu jest okazją, aby przejść z narzekania do działania. Jest to formalne stowarzyszenie, które skupia wokół siebie osoby chcące wspierać kleryków oraz duszpasterstwo powołań zarówno modlitewnie, jak i materialnie.
CZYTAJ DALEJ

Apel z Jerozolimy do chrześcijan: Pielgrzymujcie do Ziemi Świętej

2026-01-08 16:28

[ TEMATY ]

Ziemia Święta

Jerozolima

Vatican Media

Chrześcijanie w Ziemi Świętej mają nadzieję na wznowienie pielgrzymek do miejsc świętych, które są głównym źródłem utrzymania dla lokalnej wspólnoty chrześcijańskiej oraz źródłem nadziei - relacjonuje Vatican News.

„Strachu nie zwycięża się słowami, lecz świadectwem. Widok chrześcijan z całego świata przybywających do Ziemi Świętej, by odwiedzać miejsca święte, rodzi nadzieję i umacnia sens przyjazdu tutaj - nie po to, by zobaczyć muzeum, ale by spotkać żywy Kościół” – powiedział o. Francesco Ielpo, kustosz Ziemi Świętej, do pielgrzymów przybyłych z Rzymu już w nowym roku.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję