Wojciech Jaruzelski, który w latach 80. ubiegłego wieku, a szczególnie po 13 grudnia 1981 r. dzierżył pełnię władzy w PRL, otrzymywał prywatne listy od Polaków. Nadawcy zamieszczali w nich skargi, postulaty, życzenia, słowa poparcia, prośby. Jaruzelski czytał część tej korespondencji, niekiedy podpisywał i odręcznie poprawiał grzecznościowe odpowiedzi. Te nie są tak ciekawe jak same listy. Wybór prywatnej korespondencji nadsyłanej do Jaruzelskiego w latach 1982-89 przedstawiony w książce pochodzi z amerykańskiego Archiwum Hoovera. Ciekawa lektura. „Pańska troska o losy Ojczyzny, o losy narodu znalazła odzwierciedlenie w decyzji o wprowadzeniu stanu wojennego, aby zagrodzić drogę ekstremistom i prominentom spod znaku Solidarności i KOR-u do wojny bratobójczej” – napisał do Jaruzelskiego w 1982 r. Stefan Pajdak. „Z okazji piątej rocznicy 13 grudnia, który zapobiegł całkowitemu zniszczeniu naszej ojczyzny, składam serdeczne życzenia dalszych pomyślnych osiągnięć i wytyczonych idei. Jest to dla mnie niezapomniana data, gdyż właśnie w tym dniu są moje 59. urodziny”. Na oba listy dyktator odpowiedział własnoręcznie. Autor pierwszego mógł poczuć się w siódmym niebie. „Podobne do Pańskiego listy – napisał Jaruzelski – utwierdzają mnie w przekonaniu o słuszności podejmowanych działań dla dobra Polski i jej klasy robotniczej – tej Polski, o którą Pan jako żołnierz Września 1939 r. i późniejszy funkcjonariusz MO walczył”.