Kapliczka Matki Bożej w przemyskim parku została zbudowana we wrześniu 1863 r., kiedy papież Pius IX zarządził w całym kościele modlitwę za umęczoną Polskę. Piękna figura Matki Bożej została umieszczona z pomnika Matki Bożej, który stał przy moście na Zasaniu. Zaraz po II wojnie światowej w latach 1945-49 drużyny harcerskie w maju modliły się przy tej kapliczce, odprawiając nabożeństwa majowe.

Od 5 maja 1994 r., w każdy majowy czwartek przy kapliczce zbierają się harcerze młodsi i starsi, seniorzy i młodzież wraz z sympatykami. Rozbrzmiewa wówczas śpiew Litanii Loretańskiej wraz z innymi pieśniami religijnymi, patriotycznymi i harcerskim, a także gawęda i modlitwa harcerska.

W pierwszej majówce gawędę głosił ks. hm Władysław Dec. Po gawędzie była jeszcze modlitwa. Nabożeństwo kończyło błogosławieństwo kapłana i śpiew „Boże coś Polskę” oraz innych pieśni patriotycznych. Majówki harcerskie odbywały się zawsze w każdy czwartek maja o godz. 19. W kolejnych latach wprowadzono na wstępie wartę honorową, którą pełnili harcerze i śpiew modlitwy harcerskiej: „O Panie Boże, Ojcze Nasz”. Uczestnikiem i prowadzącym majówki był od początku ks. hm Stanisław Czenczek, pełniący obowiązki kapelana przemyskich harcerzy. Obok niego uczestniczyli jeszcze inni kapłani: ks. Władysław Dec, ks. Tadeusz Biały, klerycy seminarium duchownego w Przemyślu. Początkowo gawędy prowadzili kapłani, ale szybko ten obowiązek podjęli harcerze, najpierw seniorzy i młodzież harcerska. Tematy gawęd były bardzo różne. Najczęściej nawiązywały do obchodzonych w maju rocznic, np. Konstytucji 3 maja, rocznicy bitwy pod Monte Cassino, rocznicy urodzin Jan Pawła II (20 maja 1920 r.). Tematem gawęd były także sanktuaria maryjne, cudownie koronowane obrazy Matki Bożej, itp. Były również wykonywane utwory poetyckie i śpiewy związane z danym tematem.

Od 2002 r. przygotowaniem majówek harcerskich zajmował się Zespół Wychowania Duchowego i Religijnego przy Komendzie Hufca ZHP w Przemyślu, a zwłaszcza kierujący tym zespołem druhowie Alicja i Marian Kasprowiczowie. To oni, głównie druhna Ala przygotowywała program i temat gawędy, rozdzielała je różnym drużynom i kręgom harcerskim i w ten sposób angażowała osoby w tworzenie tego nabożeństwa.

Uczestnictwo w majówkach jednoczyło ludzi jako wspólnotę religijną i narodową. Uczyło historii i szacunku. Warto wspomnieć patriotyczne gawędy druha Leszka Włodka o Monte Cassino, kiedy przyniósł hełm jednego z obrońców bitwy. Jego gawędy o powstaniu styczniowym, a także o objawieniu jakie miał w parku przemyskim w pobliżu tej kapliczki bł. ks. Bronisław Markiewicz. Uczestników majówek jednoczył śpiew pieśni religijnych i patriotycznych, zwłaszcza jak prowadził je ks. Tadeusz Biały z grupą Emaus. Matki przynosiły i przyprowadzały swoje dzieci, aby uczyć ich modlitwy i patriotyzmu. Warto kontynuować tę tradycję przez młode pokolenie. Kapliczka w parku, spotkania przy niej, to fragment naszej małej ojczyzny. Kochajmy ją!