Witamina D nie bez powodu nazywana jest witaminą słońca, bo jej największe dawki otrzymujemy z promieni słonecznych. Od maja do września zapotrzebowanie na wit. D można pokryć przez przebywanie na słońcu 15 min z odsłoniętymi przedramionami, rękami lub nogami i bez kremu przeciwsłonecznego.

Witaminę D znajdziemy również w żywności. Jej najlepszym źródłem są ryby, takie jak: śledź, łosoś, pstrąg czy makrela, oraz jaja. Ponieważ nasza populacja nie spożywa tych produktów codziennie, szacuje się, że z dietą dostarczymy jedynie 20% wit. D. W związku z tym w miesiącach, w których napromieniowanie słoneczne jest znikome, zaleca się suplementację wit. D. W Polsce dostępny jest szeroki wybór preparatów wit. D najczęściej w dawkach 400-4000IU w różnej postaci.

Normy na wit. D różnią się w zależności od wieku. Według wytycznych z 2013 r. dotyczących suplementacji wit. D dla Europy Środkowej kierowanych dla populacji zdrowej, a także dla grup ryzyka związanego z deficytem wit. D w organizmie, do 6. miesiąca życia zaleca się 400IU, a powyżej 6. miesiąca – 400-600IU. Dzieci do 18. roku życia – 600-1000IU w miesiącach od września do kwietnia lub przez cały rok, gdy ekspozycja na słońce jest niewystarczająca. U osób dorosłych dawka 800-2000IU powinna być suplementowana od września do kwietnia lub przez cały rok. U osób powyżej 65. roku życia zaleca się suplementację przez cały rok z uwagi na obniżoną syntezę wit. D. Kobiety ciężarne i karmiące powinny suplementować wit. D jak najszybciej po stwierdzeniu ciąży w ilości 1500-2000IU.

Ponieważ wit. D jest rozpuszczalna w tłuszczach, aby zapewnić jak najlepsze jej wchłanianie, zaleca się podawać ją razem z posiłkiem lub w formie kapsułki z olejem.

Obok różnych form wit. D znanym produktem leczniczym jest tran. Należy pamiętać, że tran zawiera również wit. A i szczególną ostrożnością powinny tu kierować się kobiety w ciąży, u których jej przedawkowanie stanowi poważne ryzyko dla dziecka. Zawartość wit. D w tranie może się różnić w zależności od pochodzenia tranu, ten dostępny w aptekach najczęściej zawiera jej ok. 1000IU w jednej łyżce stołowej.

W badaniach stwierdza się zależność między małym stężeniem wit. D w osoczu a zwiększonym ryzykiem rozwoju chorób, m.in. autoimmunologicznych, cywilizacyjnych oraz niektórych chorób nowotworowych. Objawami niedoboru wit. D mogą być: krzywica u dzieci, obniżona odporność, zaburzenia funkcjonowania układu nerwowego, zwiększone ryzyko złamań, zmniejszona mineralizacja kości.