To ważne wydarzenie nie tylko w skali parafii franciszkańskiej, z której pochodzi nowy diakon, ale też w skali całej diecezji, ponieważ posługa diakona jest posługą słowa i miłości. Zarówno w jednym aspekcie, jak i w drugim jest bardzo potrzebna. Dlatego dzisiaj Kościół zielonogórsko-gorzowski cieszy się, że mamy kolejnego duchownego zaangażowanego w tę posługę – mówi bp Lityński. – Mamy też już kilku kolejnych kandydatów do diakonatu stałego, którzy są w trakcie przygotowań do służby. To, co będzie się dokonywać przez ich ręce, ma się dokonywać dla dobra wspólnoty lokalnej i Kościoła diecezjalnego. Diakoni stali w swoim życiu mają odzwierciedlać postawę Chrystusową, która jest dzisiaj tak bardzo potrzebna.

Kandydaci do diakonatu stałego z naszej diecezji przygotowują się w ośrodku prowadzonym w diecezji opolskiej. – Formacja przy tak szczególnej posłudze rozpoczyna się od odkrywania daru powołania przez kandydata. On w swojej parafii, w swojej posłudze odkrywa jakieś wezwanie, które dla niego samego na początku jest z pewnością tajemnicą. Później przedstawia to powołanie diecezji. Biskup przyjmuje to podanie, jest rozmowa i wreszcie zgoda na rozpoczęcie formacji – wyjaśnia ks. Tadeusz Kuźmicki, odpowiedzialny za przygotowanie i formację diakonów stałych w naszej diecezji.

Posługa diakona stałego w dużej mierze zależy od dynamiki parafii, na której terenie on mieszka. Najczęściej dzieli się ona na kilka obszarów: posługę liturgiczną, charytatywną i słowa. Diakon asystuje księdzu lub biskupowi podczas liturgii, może głosić homilie, udzielać sakramentu chrztu św. czy asystować przy zawieraniu sakramentu małżeństwa, prowadzić obrzędy pogrzebowe. Może również prowadzić różne nabożeństwa. Ważnym aspektem jest posługa na rzecz ubogich i potrzebujących, opisana już w Dziejach Apostolskich przy wybieraniu pierwszych diakonów.

Nowo wyświęcony diakon Mariusz Grondys mieszka na terenie parafii franciszkańskiej w Zielonej Górze, ukończył studia teologiczne, odbył również specjalne przygotowanie w ośrodku formacyjnym dla diakonów stałych w Opolu. Jest żonaty, ma dwoje dzieci. By mógł przyjąć święcenia diakonatu, zgodę musiała wyrazić również jego żona. – Mąż przygotowywał się w sumie 8 lat, podejmując najpierw jedne, później drugie studia. Przez ten czas musiał często wyjeżdżać do Wrocławia i do Opola – opowiada Magda Grondys. – Dzisiejszy dzień to duże emocje i wielkie przeżycie dla całej naszej rodziny. Oboje z mężem działamy w Kościele. Ja jestem we wspólnocie Fraterni Franciszkańskiej, w której zresztą się poznaliśmy. Tak więc drogi naszej posługi się łączą, właśnie tu, w kościele Franciszkanów.

Diakoni stali posługują w Polsce od kilkunastu lat. Diakonem stałym mogą zostać mężczyzna żonaty w wieku co najmniej 35 lat, z przynajmniej 5-letnim stażem małżeńskim, lub mężczyzna bezżenny, który ukończył 25 lat. W diecezji zielonogórsko-gorzowskiej diakonat stały został wprowadzony dekretem bp. Tadeusza Lityńskiego z dnia 20 marca 2020 r.