Wraz z grupą młodzieży z parafii św. Ottona z Bambergu w Szczecinie wyruszyliśmy do Chojny, aby przeżyć to spotkanie dla umocnienia i pogłębienia własnej wiary.
Doświadczyliśmy na miejscu żywego Kościoła, młodych pełnych entuzjazmu życia ludzi, którzy dzielili się swoim sercem przepełnionym miłością i wrażliwością na drugiego człowieka. Wszyscy byliśmy pozytywnie zaskoczeni ilością młodych ludzi, którzy przybyli do Chojny, aby dzielić się świadectwem swojej wiary i radością młodego życia. Wszystkie spotkania odbywały się pod hasłem „Młodzieńcze wstań” (Łk 7, 14), co zachęcało nas do tego, jak naucza papież Franciszek, aby wstać z kanapy przyzwyczajeń, schematów, nałogów, uzależnień i zacząć ewangelizować.
Młody Kościół zebrany w Chojnie radował się także beatyfikacją bł. kard. Stefana Wyszyńskiego. Zatrzymaliśmy się nad jego osobą, zostaliśmy także ubogaceni świadectwem s. Nulii – uzdrowionej za przyczyną Prymasa Tysiąclecia. Najcenniejszym skarbem, którego doświadczyliśmy to duchowe odrodzenie w Chrystusie, to powstanie z grzechów do życia w Chrystusie i komunia z Nim. Byłem pod ogromnym wrażeniem jak wielu młodych ludzi korzystało z sakramentu pokuty i przyjmowało Komunię św. Pośród tych duchowych przeżyć nie zabrakło czasu dla budowania wspólnoty i młodzieńczej zabawy. Wysłuchaliśmy koncertu zespołu niemaGOtu i wzięliśmy udział w szeregu atrakcji zapewnionych przez organizatorów.
W jednym ze swoich przemówień kard. Wyszyński powiedział, zwracając się do młodych: ,,Musicie mieć w sobie coś z orłów! – serce orle i wzrok orli ku przyszłości. Musicie ducha hartować i wznosić, aby móc jak orły przelatywać nad graniami w przyszłość naszej Ojczyzny. Będziecie wtedy mogli jak orły przebić się przez wszystkie dziejowe przełomy, wichry i burze, nie dając się spętać żadną niewolą. Pamiętajcie – orły to wolne ptaki, bo szybują wysoko”.
Wydarzenie w Chojnie, w którym braliśmy udział umacnia nas w osobistym hartowaniu ducha, by przelatywać nad różnymi graniami dzisiejszego czasu. To był piękny duchowy czas wzrostu i radości bycia w Kościele. Niech wydaje owoce w naszym życiu.
Przyszli ceremoniarze na próbie liturgicznej przed wieczorną Eucharystią
Już za kilka miesięcy będą cennym wsparciem w przygotowywaniu liturgii i czuwaniu nad jej właściwym przebiegiem. Teraz starają się przygotować do tej posługi jak najlepiej, zgłębiając teorię i ćwicząc praktykę, a równocześnie poświęcając czas na rozwój własnej duchowości.
Nie są w tym sami, bowiem tak wszechstronny zakres kształcenia już od lat zapewnia Szkoła Ceremoniarza. Podczas zjazdu inaugurującego kolejną edycję, który odbył się w Wyższym Seminarium Duchownym w Świdnicy w dniach 18-19 października, spotkało się blisko dwudziestu członków Służby Liturgicznej z terenu całej diecezji – przyszłych ceremoniarzy. W tym czasie brali udział w tematycznych wykładach i próbach liturgicznych, w towarzystwie kapłanów pracujących w świdnickim seminarium i kleryków z roku propedeutycznego gromadzili się na wspólnej modlitwie i Eucharystii, a wolne chwile spędzali na przykład na rozmowach pozwalających na lepsze zapoznanie.
Wielki Post jest wielkim czasem na czyny, konkretne czyny płynące z wiary, czyny, które umacniają moją wiarę osobistą i zarazem zapraszają do jej przyjęcia tych, co wiary nie posiadają, którzy od niej odeszli, którzy z nią walczą lub się z niej naśmiewają.
Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba oraz brata jego, Jana, i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. A oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, rozmawiający z Nim. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza». Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!» Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli. A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: «Wstańcie, nie lękajcie się!» Gdy podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa. A gdy schodzili z góry, Jezus przykazał im, mówiąc: «Nie opowiadajcie nikomu o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie».
W homilii, która ukazała się w książce „Wiara przyszłości”, ówczesny kardynał przedstawia świętą Monikę i jej stosunek do syna, świętego Augustyna, jako uosobienie wspólnoty kościelnej: przestrzeń życia, gościnności i wolności, w której szanowana jest wolność każdego człowieka, a wiara nigdy nie jest narzucana.
„Cierpiąc, nauczyła się pozwalać mu iść własną drogą, bez przymusów. Nauczyła się żyć z faktem, że jego droga była zupełnie inna” od tej, którą sobie wyobrażała. Te słowa o matce świętego Augustyna, zostały wypowiedziane przez ówczesnego kard. Josepha Ratzingera podczas konsekracji kościoła parafialnego pw. św. Moniki w monachijskiej dzielnicy Neuparlach. Było to 29 listopada 1981 roku, zaledwie cztery dni po ogłoszeniu jego nominacji na urząd prefekta Kongregacji Nauki Wiary.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
