Reklama

Wypuśćcie go!

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

PORWANIE
Władze Białorusi wreszcie pozwoliły się spotkać z Romanem Pratasiewiczem, blogerem aresztowanym po porwaniu samolotu do Mińska, jego prawniczce. – Nie ma zagrożenia dla jego życia i zdrowia – oświadczyła Inesa Ałenskaja, ale jej zapewnienia, że nie ma czym się martwić, brzmiały niewiarygodnie. Nie ujawniła jednak, w którym areszcie przebywa aktywista i jaki jest jego status. Podpisała zobowiązanie o zachowaniu poufności w tej sprawie. Wcześniej rodzice Pratasiewicza, przebywający od kilku miesięcy w Polsce, zaapelowali na briefingu w Warszawie do przywódców krajów Unii Europejskiej i USA o pomoc w jego uwolnieniu. – Błagam was, pomóżcie mi uwolnić mojego syna – prosiła Natalia Pratasiewicz. Według niej, po zatrzymaniu w Mińsku jej syna duszono i bito. Podkreślała, że reżim Alaksandra Łukaszenki stosuje liczne represje wobec Białorusinów, którzy chcą wolności, demokracji i lepszej przyszłości. Nawiązując do opublikowanego przez reżimowe media nagrania wideo, na którym Roman Pratasiewicz przyznaje się do działalności „ekstremistycznej”, podkreślała, że jej syn nie nawoływał do zamieszek, nie mówił, że trzeba wprowadzić wojsko przeciwko Białorusi. – Informował świat o tym, co się działo. Robił to, bo chce jak najlepiej dla swojego kraju – wyjaśniła. Pratasiewicz, były współredaktor białoruskiego kanału Nexta – uznanego przez białoruskie władze za ekstremistyczny – został zatrzymany w Mińsku, gdy zmuszono do lądowania na tutejszym lotnisku samolot relacji Ateny-Wilno z nim na pokładzie. Rosyjski komentator Kiriłł Rogow zaapelował o ratunek dla Romana Pratasiewicza. Wszystkie dywagacje, czy grozi mu kara śmierci na podstawie białoruskiego prawa, są bezcelowe. „Na Białorusi nie ma prawa” – napisał na blogu „Echa Moskwy”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2021-06-01 09:28

Oceń: +2 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Holandia/ Po raz pierwszy dokonano eutanazji dziecka

2026-06-24 18:18

[ TEMATY ]

eutanazja

Holandia

adobe.stock.pl

Po raz pierwszy w Holandii lekarz zakończył życie nieuleczalnie chorego małego dziecka; zgłoszenie w tej sprawie trafiło pod koniec ub. roku do specjalnej komisji oceniającej takie przypadki – podał w poniedziałek holenderski nadawca publiczny NOS.

Minister zdrowia Holandii Sophie Hermans poinformowała parlament, że zgłoszenie dotyczące pierwszego takiego przypadku wpłynęło pod koniec ubiegłego roku do specjalnej komisji powołanej do oceny tego rodzaju spraw. Komisja zapoznała się z przypadkiem i rozmawiała z lekarzem, który uczestniczył w zakończeniu życia dziecka.
CZYTAJ DALEJ

#LudzkieSerceBoga: Jego i moje serce – naczynia połączone

[ TEMATY ]

#LudzkieSerceBoga

Adobe Stock

Kto z nas nie doznał w życiu zniewagi, upokorzenia, nie został obrażony, zlekceważony? W świecie przeoranym kosmiczną katastrofą grzechu pierworodnego wyrządzamy sobie najróżniejsze krzywdy i przykrości...

Czasem niechcący, a nieraz w pełni świadomie i z premedytacją. W dawnej polszczyźnie działania, słowa, zachowania, gesty mające na celu obrażenie czy upokorzenie drugiego człowieka opisywano czasownikiem „zelżyć”. Dosłownie znaczy on: uczynić lżejszym, ująć wagi. Dokładnie taki sam źródłosłów ma używane przez nas do dziś „lekceważenie”. Nie chodzi jedynie o niezwracanie na kogoś dostatecznej uwagi. Lekceważę kogoś, to znaczy lekko sobie ważę jego osobę, obecność, godność, znaczenie. Nie mają one dla mnie większego znaczenie, nie odgrywają znaczącej roli w moim myśleniu, decyzjach, postępowaniu. Równie dobrze mogłoby tego kogoś nie być. „Jesteś to jesteś, a jak cię nie ma, to też niewielki kram…” Jednak czasownik „zelżyć” i pochodzący od niego rzeczownik „zelżywość” jest zdecydowanie mocniejszy od „lekceważenia”. Lekceważenie jest bardziej o tym, czego nie robię – e.c. nie słucham, nie zwracam uwagi, nie przejmuję się. Zelżyć kogoś, to podjąć świadome, intencjonalne działanie w celu naruszenia jego „ważności”, godności, znaczenia.
CZYTAJ DALEJ

25 lat temu Jan Paweł II odwiedził Ukrainę

2026-06-24 20:29

[ TEMATY ]

Jan Paweł II

na Ukrainie

Vatican News

W dniach 23-27 czerwca 2001 r. Jan Paweł II odbył wymarzoną pielgrzymkę na Ukrainę, odwiedzając Kijów i Lwów. Wizyta okazała się wydarzeniem o historycznym wymiarze. Stała się bowiem jednym z filarów budowania tożsamości Ukraińców, którą brutalnie niszczono w czasach dominacji sowieckiej, kiedy to Ukraina stanowiła jedną z republik ZSRS.

Jan Paweł II, przemawiając w czerwcu 1991 r. w Przemyślu do polskich Ukraińców, wiernych Kościoła Greckokatolickiego, w ich macierzystym języku, powiedział: „Jeśli mi Pan Bóg pozwoli kiedyś przyjechać do Lwowa, to będzie więcej po ukraińsku”. Marzenie papieskie spełniło się dopiero po 10 latach. Papież słowa dotrzymał, bo po ukraińsku wygłaszał przemówienia i homilie, wzruszając Ukraińców, wzbudzając ich podziw, szacunek i sympatię. Musiał oddziaływać na wyobraźnię zbiorową fakt, że papież, wówczas 80-letni człowiek, mimo nawału zajęć i postępującej choroby, pół roku poświęcił na naukę języka ukraińskiego. I to z takim skutkiem, że według obserwatorów mówił lepiej w tym języku niż prezydent Ukrainy, Leonid Kuczma.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję