Wydawałoby się, że tytuł Uczciwy złodziej jest przypisany opowiadaniu Fiodora Dostojewskiego z 1848 r., jednak swojemu dziełu filmowemu nadał go też Mark Williams. Film, niestety, nie wyszedł najlepiej, dlatego reżyser powinien się trzymać od tego tytułu z daleka. Williams przedstawia historię złodzieja, który postanawia rozpocząć uczciwe życie u boku kobiety, w której się zakochał. Nie pozwalają mu na to jednak tzw. federalni, którzy chcą zrabować to, co on sam wcześniej zrabował. Schemat filmu dotyczy sfery fabularnej, scenariuszowej, ale i głównego bohatera, którego gra Liam Neeson. Od czasu pierwszej części Uprowadzonej aktor przyzwyczaił nas do regularnego prezentowania ról twardziela-emeryta szukającego córki, mszczącego się lub uciekającego przed fałszywymi oskarżeniami. W efekcie film jest podobny do jakiegoś wcześniejszego, który już gdzieś widzieliśmy, i to pewnie z Liamem Neesonem, grającym starego i zmęczonego człowieka, któremu – tylko pozornie – już nic się nie chce.