Kończąca się kampania wyborcza współczesnej Rzeczypospolitej mogła zadowolić nie tylko przeciętnego zjadacza politycznych faktów, wydarzeń i opinii. Chociażby dlatego, że była najdziwniejsza. Przyznają Państwo, że dwie kampanie wyborcze przed jednymi wyborami się nie zdarzają. O mały włos byłaby jeszcze dziwniejsza – a rekordu przez lata nikt by nie wyrównał – przez to, że byłyby nie tylko dwie kampanie, ale i dwie cisze wyborcze. W tym jedna przed wyborami, które się nie odbyły. Na szczęście się udało, było mniej śmiechu.

Do sympatyków PiS napisał najpierw szef tejże partii Jarosław Kaczyński. Uczynił to zgrabnie i pewnie dlatego kandydat PO-KO Rafał Trzaskowski też zapałał chęcią napisania listu. Tylko dlaczego też do ludzi PiS, a nie PO-KO? Kampania miała duże tempo, pewnie adresy mu się pomyliły.

Jeszcze dziwniejsze jest, że w liście Trzaskowski zapowiedział ludziom PiS np. to, iż nie będzie ich zwalczał. Choć wcześniej mówił, że będzie wypalał gorącym żelazem dokonania PiS... Z jednej strony „niekonsekwencik” z tego kandydata, ale z drugiej – daje wybór. Wot, wolnościowiec.

Większym kampanijnym hitem było to, że kandydat Szymon Hołownia popłakał się przed kamerą, a zrobił to, zachwalając dziurawą jak sito Konstytucję III RP, uchwaloną przez okrojony Sejm. Nie trafił.

W tej kampanii padła i odegrała jakąś rolę wiadomość, że o mały włos za chwilę, w sierpniu, przedawniłyby się zbrodnie komunistyczne. Powód: okres przedawnienia ustalono na 20 lat, które właśnie mijają. Pomylili się legislatorzy? Tak chciałby wiceminister Jarosław Sellin, człowiek uczciwy. Ale mało spostrzegawczy. Skąd pochodził błąd sprzed 20 lat, dlaczego go popełniono? Był to li tylko czeski błąd? Jest inne wytłumaczenie. Legislatorzy sprzed 20 lat nie przypuszczali, że w ciągu 20 lat komunizm i jego zbrodnie nie zostaną rozliczone. Mało sympatyczna, pouczająca puenta. Przede wszystkim dla nadzwyczajnej kasty, ale nie tylko. Niejeden powinien popatrzeć w lustro.