Sierpień to szczególny miesiąc. Z każdego zakątka Polski w stronę Jasnej Góry zmierzają piesze pielgrzymki, aby oddać hołd Maryi. W ten piękny rys pielgrzymowania wpisują się także inne, głębokie w swej treści wędrowania, które chociażby w naszej archidiecezji obierają sobie nurt Miłosierdzia Bożego i zmierzają do myśliborskiego sanktuarium.
Najbardziej znana jest pielgrzymka z Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na os. Słonecznym w Szczecinie (o niej piszemy osobno na s. I-II). Nie jest to jedyna pielgrzymka, która w tym czasie zmierza ku wskazanemu przez św. s. Faustynę sanktuarium. Przez 9 dni wędruje do niego diecezja koszalińsko-kołobrzeska, a od pięciu lat w jednodniowej pielgrzymce ze Swobnicy pielgrzymuje również grupa rodzin Salezjańskiej Wspólnoty Ewangelizacyjnej. Najpierw jednak przez 4 dni przeżywają rekolekcje w gościnnych murach Domu Rekolekcyjnego „Kuźnia Serc” prowadzonego przez ks. Jacka Grochowskiego SDB. Na rekolekcyjne dni złożyły się wspólne modlitwy, Eucharystia, sakrament pokuty, adoracja Najświętszego Sakramentu, Koronka do Bożego Miłosierdzia, ale także wyjazd do Morynia i wspólnie przeżywany czas odpoczynku. Rekolekcje dla ponad 50 osób poprowadził ks. Leszek Zioła SDB.
W sobotę 24 sierpnia w pieszej pielgrzymce wyruszyło blisko 200 osób. Grupę tworzyły rodziny m.in. ze Szczecina, Gdańska, Rumi, Poznania, Bań, Chojny i Krzywina, siostry ze Zgromadzenia Jezusa Miłosiernego (w tym siostry z RPA i Kanady) oraz skauci ze Szczecina. Pielgrzymowały także małe dzieci w wózkach. Przez ponad 20 km skupiano się na prawdzie o rodzinie i jej miejscu w orędziu miłosierdzia. Rozważania prowadził ks. Zioła wsparty w sakramencie pokuty posługą ks. Piotra Krzywdy SDB.
Salezjańska pielgrzymka była pięknym świadectwem wiary naszych rodzin. Ukazała bogactwo wzajemnej miłości i odpowiedzialności za życie i wychowanie potomstwa. Takie rodziny są siłą Kościoła i ojczyzny.
Przebywający w Kinszasie papież Franciszek spotkał się z ofiarami przemocy we wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga. Trwają tam walki rebeliantów z armią tego kraju, powodując niewysłowione cierpienia tamtejszej ludności. Ojciec Święty wezwał ofiary do przebaczenia tym, którzy przybijają je do krzyża, co – jak zaznaczył – nie wyklucza ich ukarania, lecz oznacza rozbrojenie własnego serca, odrzucenie nienawiści i otwarcie drogi do pojednania.
Wstrząsające świadectwa doznanych okrucieństw złożyły ofiary wojny z Butembe Beni, z Gomy, z Bunii oraz z Bukavu i Uviry. Mówiły o zabijaniu najbliższych na ich oczach, o obcinaniu rąk, o gwałceniu kobiet, zamienianiu ich w niewolnice seksualne, zmuszane także do kanibalizmu. Dziękowały też za pomoc, jakiej doświadczyły ze strony Kościoła w powrocie do normalnego życia. Pod krzyżem Chrystusa składały narzędzia zbrodni: maczety, lance, noże, młotki, matę, na której dokonywano gwałtów, mundur rebelianckiego żołnierza, którego widok wciąż budzi ich lęk. Modliły się o przebaczenie oprawcom i prosiły Boga o wybaczenie początkowej nienawiści wobec nich. Papież błogosławił te osoby, brał za ręce lub kikuty rąk, ocierał łzy.
Radość ze Zmartwychwstania to radość z tego, że Bóg spełnił swoje obietnice. Zstępuje na ziemię Syn Boży, aby na krzyżu odkupić nasze męki, a pusty grób jest znakiem zwycięstwa nad śmiercią.
„Również w naszych czasach nie brakuje grobowców, które trzeba otworzyć, a często kamienie, które je zamykają, są tak ciężkie i tak pilnie strzeżone, że wydają się nie do ruszenia” - powiedział Leon XIV podczas liturgii Wigilii Paschalnej w Bazylice św. Piotra. Papież podkreślił, że „niektóre z nich przytłaczają człowieka w sercu, jak nieufność, strach, egoizm, urazy; inne, będące konsekwencją tych wewnętrznych, zrywają więzi między nami, jak wojna, niesprawiedliwość, izolacja między narodami i państwami. Nie pozwólmy, by nas sparaliżowały!” Była to pierwsza liturgia Wigilii Paschalnej, której przeodniczył Leon XIV jako Biskup Rzymu.
Po ustawieniu paschału pośrodku prezbiterium świątyni i jego okadzeniu diakon odśpiewał hymn "Exultet", zaczynający się od słów: "Weselcie się już zastępy Aniołów w niebie! Weselcie się słudzy Boga! Niech zabrzmią dzwony głoszące zbawienie, gdy Król tak wielki odnosi zwycięstwo! Raduj się, ziemio opromieniona tak niezmiernym blaskiem, a oświecona jasnością Króla wieków, poczuj, że wolna jesteś od mroku, co świat okrywa!" Pieśń ta jest śpiewna tylko raz w roku, właśnie w trakcie Wigilii Paschalnej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1775135371.jpg)
_1775126913.jpg)
