Z pozoru zwykli ludzie. Wyróżnia ich czasem niepewny chód lub wózek inwalidzki. Choć często niedopuszczani do głosu, mają wiele do powiedzenia. Z pewnością tak jest w Stowarzyszeniu Cyrenejczyk, które działa w diecezji tarnowskiej i ma siedzibę w Limanowej.
Do stowarzyszenia należy 29-letnia Weronika Odziomek. Jest osobą niepełnosprawną, poruszającą się na wózku. Potrzebuje opieki 24 godziny na dobę. – Mam wspaniałych rodziców, którzy zawalczyli o moje życie – mówi Weronika. Mimo ciężkiej choroby (rdzeniowy zanik mięśni) pracuje jako psycholog w Szpitalu Powiatowym w Limanowej na oddziale paliatywnym. W rozmowie podkreśla: – Czuję się osobą spełnioną. Moja praca to kwestia wsparcia, bo ciężko mówić o terapii u osób, które kończą swoje życie. Czasem umiem dać im tylko uśmiech – opowiada Weronika.
Osobom niepełnosprawnym wytrwale towarzyszą wolontariusze, którym stowarzyszenie pomaga się przygotować, organizując szkolenia. Ich uczestnicy poznają podstawy pierwszej pomocy oraz opieki nad osobą niepełnosprawną. Jak mówią, czas spędzony z osobami niepełnosprawnymi to kwestia wymiany. Jedni dają swoje zdrowe ciało, drudzy – umacniają pomagających duchowo. Wolontariuszem jest Filip z Trzciany, dla którego czas spędzony z osobą niepełnosprawną jest bardzo cenny. – Musimy być gotowi na różne sytuacje, wolontariusz musi mieć silne nerwy – zauważa Filip i dodaje: – Czasem wydaje mi się, że oni dają mi więcej, niż ja im mogę zaoferować.
Duszpasterstwo Osób Niepełnosprawnych Ruchowo działa prężnie na terenie całej diecezji tarnowskiej. W ramach ich aktywności w okręgach organizują comiesięczne spotkania: najczęściej składają się one z Mszy św. i integracji. Co roku członkowie duszpasterstwa wyjeżdżają na oazy wakacyjne. Tym razem odbędą się one w Ochotnicy Górnej. Zapisy już trwają!
Duszpasterz niepełnosprawnych, ks. Rafał Słomba, nie ukrywa, że wsparcie finansowe w organizacji takiego wydarzenia jest niezbędne. Przekonuje: – To nie są zwykłe oazy wakacyjne. Tu trzeba np. specjalnych łóżek, trzeba wszystko przygotować tak, aby niepełnosprawni czuli się komfortowo. Oczywiście, pomagać będą wolontariusze, których zapraszam do uczestnictwa w oazie.
Każdy z nas może udzielić wsparcia zaangażowanym w organizowanie oaz dla osób niepełnosprawnych, wpłacając datki na konto Stowarzyszenia: 23 8804 0000 0000 0016 9241 0001. Szczegółowe informacje można znaleźć na stronie www.cyrenejczyk.com.
Pokonują nie tylko kilometry, ale i własne słabości. Około 40 osób niepełnosprawnych wspólnie z opiekunami i wolontariuszami, pieszo wybrało się do Sanktuarium Maryjnego w Krzeszowie. Pątnicy z Legnicy i okolicznych miejscowości wędrowali 3 dni, aby w sobotę, 4 września w Bazylice Matki Bożej Łaskawej, wziąć udział w organizowanej już po raz 22. Pielgrzymce Osób Niepełnosprawnych i ich Przyjaciół.
24 stycznia dziennikarze czcili swojego patrona św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. W tym roku, w naszej diecezji wspomnienie to miało szczególne znaczenie, ze względu na obchody 100-
lecia pobytu w Jaśle, Sióstr Wizytek, zakonu kontemplacyjnego Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Zakon ten został założony właśnie przez tego Świętego. Na jubileusz ten nakłada się okrągła rocznica
400-lecia sakry biskupiej św. Franciszka Salezego. Akt ten miał miejsce 8 grudnia 1602 r. Jest więc okazja, by przypomnieć tą wspaniałą postać, polecając jego opiece wszystkich tych, którzy służą słowem
pisanym, mówionym w radio i w telewizji.
Św. Franciszek Salezy urodził się 23 sierpnia 1567 r. w rodzinnym zamku w Thorens, niedaleko Annecy we Francji. Ojciec planował dla syna wielką karierę. Zapewnił mu znakomite wykształcenie, najpierw
w Annecy, potem w Paryżu i w Padwie. Po uzyskaniu na Uniwersytecie w Padwie doktoratu z zakresu prawa cywilnego i kanonicznego Franciszek powrócił do domu. Ojciec chciał, żeby został adwokatem i członkiem
Senatu w Chambery. Upatrzył już nawet dla niego narzeczoną.
Franciszek jednak, niemal wbrew ojcu, postanowił zostać kapłanem. Do swoich studiów prawniczych i literackich dołączył teologię. Kiedy otrzymał godność dziekana Kapituły Kanoników w Genewie, ojciec
zgodził się z jego planami. Franciszek przyjął święcenia kapłańskie 18 grudnia 1593 r. Prawie rok później, 14 września 1594 r., biskup Genewy de Grenier wysłał go - młodego kapłana w okolice Chabalais.
Ks. Franciszkowi towarzyszył jego krewny, kanonik Louis de Sales. Mieli oni tam, w okolicach jeziora Leman, odnowić wiarę katolicką. Obszar ten, bowiem został podbity w 1536 r. przez protestanckich Berneńczyków.
Potem został zwrócony księciu Sabaudii.
Pośród uprzedzeń, przeciwności i opozycji ks. Franciszek Salezy rozpoczął swą misję, która wytyczyła odtąd kierunek jego życia. Swoją modlitwą, pokutą, nauczaniem i pisarstwem potrafił on nawrócić
do Kościoła katolickiego cały ten region. Swoją duchowość oparł na trzech znaczących pojęciach: "pobożność, miłość i miłosierdzie". Streszczają one całą rzeczywistość życia wewnętrznego, wyrażające: świętość,
pobożność, pietyzm, miłość, doskonałość i doświadczenie Boga.
8 grudnia 1602 r. Franciszek Salezy otrzymał sakrę biskupią w Thorens. Przez następne 20 lat jako gorliwy pasterz dokładał wszelkich starań, aby odrodzić wiarę w Kościele w duchu reform Soboru Trydenckiego.
Jego działalność sięgała poza Sabaudię. Był uznanym kaznodzieją w Paryżu, Chambéry i w Dijon. W tym ostatnim mieście, będącym stolicą Burgundii poznał baronową Joannę de Chantal, z którą 6 czerwca 1608
r. założył Zakon Nawiedzenia Maryi Panny. Zakon ten został zatwierdzony jako żyjący we wspólnocie, kontemplacyjny. Mogły do niego wstępować również wdowy, pragnące poświęcić się życiu zakonnemu, których
nie mogły przyjmować inne zakony.
Jako biskup, Franciszek Salezy troszczył się zarówno o bogatych, jak i o biednych. Ci ostatni mieli u niego szczególne względy. Franciszek głosił nie tylko kazania, ale prowadził także obfitą korespondencję.
W 1608 r. napisał, z myślą o ludziach świeckich, dzieło Filotea - Wstęp do życia pobożnego. W 1616 r. napisał drugie dzieło - Traktat o miłości Bożej. To dzieło skierowane było przede wszystkim do zakonników
i duchownych. Obydwie pozycje należą do klasyki duchowości.
Franciszek Salezy zmarł 28 grudnia 1622 r. w Klasztorze Sióstr Wizytek w Lyonie.
Proces beatyfikacyjny wszczęto w 1661 r., kanonizacja odbyła się 19 kwietnia 1665 r. Aktu tego dokonał papież Aleksander VII. Papież Pius IX ogłosił św. Franciszka Salezego doktorem Kościoła 16 listopada
1877 r.
Jak wygląda życie codzienne Kościoła, widziane z perspektywy metropolii, w której ważne miejsce ma Jasna Góra? Co w życiu człowieka wiary jest najważniejsze? Czy potrafimy zaufać Bogu i powierzyć Mu swoje życie? Na te i inne pytania w cyklicznej audycji "Rozmowy z Ojcem" odpowiada abp Wacław Depo.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
