Reklama

Niedziela Przemyska

Żyć odważnie

W Przemyskiej Bibliotece Publicznej im. Ignacego Krasickiego odbyła się w grudniu Regionalna Konferencja w ramach Ogólnopolskiej Kampanii Społecznej „Nie piję, bo kocham”. Spotkanie było częścią akcji zainicjowanej przez Ruch Światło-Życie, która promuje trzeźwość i pokazuje, że można żyć inaczej

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Warto żyć w trzeźwości? Zdecydowanie tak, bo życie jest zbyt cenne, żeby pić, tzn. przeżywać je w uzależnieniu. Co się stanie dziś w Polsce? Zanim usłyszeliśmy odpowiedź na te i inne pytania, gości i prelegentów powitała dyrektor Miejskiego Ośrodka Zapobiegania Uzależnieniom w Przemyślu, Agnieszka Książek. Konferencję otworzył zastępca prezydenta Przemyśla pan Janusz Hamryszczak. „Myślę, że akcja społeczna, którą otwieramy dzisiaj konferencją «Nie piję, bo kocham», ma ogromne znaczenia dla rodzin i dla całego społeczeństwa”.

Statystyki

Reklama

Następnie prof. nadzw. dr hab. Krzysztof Wojcieszek z Pedagogium Wyższej Szkoły Nauk Społecznych w Warszawie przedstawiając ideę „Narodowego Programu Trzeźwości”, mówił m.in. o tym, co się wydarzy w Polsce w ciągu jednego dnia, wskutek picia alkoholu: 33 osoby zostaną hospitalizowane z powodu ciężkiego zatrucia alkoholem etylowym, a 4 Polaków zatruje się nim śmiertelnie, spowodowanych zostanie 6 wypadków drogowych, w których 7 osób będzie rannych, a 1 zginie z powodu uczestnictwa w ruchu drogowym pod wpływem alkoholu, nie mniej niż 1 osoba popełni zabójstwo pod wpływem alkoholu, nie mniej niż 8 osób popełni samobójstwo w stanie nietrzeźwości, nie mniej niż 140 osób pod wpływem alkoholu dopuści się przemocy domowej wymagającej interwencji policji, jedna osoba zostanie zgwałcona przez pijanego sprawcę, 6 osób dozna uszczerbku na zdrowiu, 8 padnie ofiarą rozboju ze strony pijanej osoby, a 12 weźmie udział w bójce, policja dowiezie do izby wytrzeźwień 5 nieletnich, a ujawni 40 takich osób, 5 dzieci urodzi się z FAS (alkoholowy zespół płodowy – zespół chorobowy, który jest skutkiem działania alkoholu na płód w okresie prenatalnym), 27 osób straci życie w związku z używaniem alkoholu (analizy BAS – to czasopismo poświęcone zagadnieniom społecznym i gospodarczym. Autorami artykułów są eksperci Biura Analiz Sejmowych Kancelarii Sejmu), np. tylko na marskość wątroby umrze 19 osób. „Dotąd przyjmowano, że z powodu picia alkoholu traci życie ok. 10 tys. osób rocznie, ale dziś wiemy więcej np. o epidemiologii nowotworów. A przecież nie uwzględniliśmy chorób układu krążenia” – zaznaczył pan profesor.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Cnota trzeźwości

Po przerwie kawowej ks. dr Marek Machała, wicerektor Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu, diecezjalny duszpasterz rodzin, prezentując temat: „Odpowiedzialność rodziny w trosce o trzeźwość”, mówił m.in. o jednej z cnót społecznych – trzeźwości. Jej zasadniczą cechą jest umiejętność łatwego i natychmiastowego podejmowania abstynencji w sytuacjach, które wykluczają spożywanie alkoholu. „Istotą cnoty trzeźwości jest nie tyle właściwa miara w spożyciu, co łatwość życia w abstynencji. Właśnie to powinni ćwiczyć młodzi ludzie”. Na zakończenie podkreślił: „Konkludując – miłość prawdziwa w rodzinie, obecność, wsparcie – czyli żeby rodzina stawała się tym, czym jest ze swojej natury, a więc środowiskiem życia i miłości. Tego życzę Państwu serdecznie”.

„Odpowiedzialność samorządu lokalnego w trosce o trzeźwość – na przykładzie miasta i gminy Przemyśl” – przybliżyła naczelnik Wydziału Spraw Społecznych i Obywatelskich Urzędu Miejskiego w Przemyślu pani Danuta Wiech i pełnomocnik wójta ds. realizacji GPP i RPA Gmina Przemyśl pan Ryszard Wołoszyn.

Apostołowie trzeźwości

Na zakończenie konferencji temat: „Odpowiedzialność Kościoła w trosce o trzeźwość” – omówił ks. prał. Adam Wąsik, archidiecezjalny duszpasterz trzeźwości.

Reklama

Kościół Polski bogaty jest w świetlane postacie osób konsekrowanych, jak również świeckich, których z całą pewnością można nazwać apostołami trzeźwości. Warto w tym miejscu wspomnieć bł. ks. Bronisława Markiewicza, który w Miejscu Piastowym objął troską zaniedbanych, ubogich chłopców, wychowując ich w duchu, który został ujęty w tytule czasopisma „Powściągliwość i praca”. To właśnie on powiedział te bardzo mocne słowa „Albo Polska będzie trzeźwa, albo nie będzie jej wcale!”.

Kolejną wybitną osobowością w ww. tematyce jawi się czcigodny sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki. To z jego inicjatywy powstała Krucjata Wstrzemięźliwości, a po jej likwidacji przez komunistów Krucjata Wyzwolenia Człowieka.

Przejawem dynamiki Ruchu Światło-Życie, a w nim KWC jest wydawane pismo „Eleuteria”, rekolekcje ORDW (Oaza Rekolekcyjna Diakonii Wyzwolenia), propozycja dla dzieci DKN (Dziecięca Krucjata Niepokalanej), a ostatnio, Kampania Społeczna „Nie piję, bo kocham”.

Kościół na rzecz trzeźwości

Reklama

Katarzyna Łukowska (wicedyrektor PARPA) mówiła o roli Kościoła w systemie rozwiązywania problemów alkoholowych: „Kościół i wspólnoty religijne od dawna są zaangażowane w pomoc osobom uzależnionym od alkoholu i odgrywają niebagatelną rolę w systemie rozwiązywania problemów alkoholowych. Chociaż wspólnota Anonimowych Alkoholików wspomina o sile wyższej, jakkolwiek ją rozumieć, to w Polskiej rzeczywistości oznacza to silny związek z Kościołem katolickim. Co więcej, miejscem spotkań grup AA często są właśnie salki katechetyczne na plebaniach. Kościół angażuje się w udzielanie wsparcia osobom uzależnionym, także w sposób bardziej bezpośredni. Organizowane są pielgrzymki trzeźwościowe, na przykład na Jasną Górę, jak również miesiąc trzeźwości czy Tydzień Modlitw o Trzeźwość Narodu. Wszystkie te działania inicjowane przez duchownych mają istotne znaczenie w procesie zdrowienia uzależnionych” – podkreślała.

Wspomniała również długoletniego, wybitnego duszpasterza trzeźwości archidiecezji przemyskiej, który umarł w opinii świętości, ks. prał. prof. Stanisława Zarycha. Krzysztof Fil napisał o tym nadzwyczajnym duszpasterzu dwie książki „Pasterz” i „Nie zostawiłem was samych”. „Można by dużo mówić o tym wybitnym kapłanie, ale wspomnę tylko o dwóch rzeczach: po pierwsze, jest jako drugi po ks. Franciszku Blachnickim wpisany w «Księdze Czynu Wyzwolenia», która została wręczona św. Janowi Pawłowi II jako dar duchowy podczas Mszy św. na lotnisku w Nowym Targu 8 czerwca 1979 r. Druga rzecz o nieprawdopodobnym znaczeniu to rekolekcje trzeźwościowe w Przemyślu, w domu rekolekcyjnym Sióstr Benedyktynek. Powstały one z inicjatywy ks. Zarycha (dziesięć serii w ciągu roku) i do tej pory odbyło się już 277 serii. Od wielu lat wspomagał ks. Zarycha jego przyjaciel ks. prał. Stanisław Czenczek, wiceoficjał Sądu Metropolitalnego w Przemyślu, kolejny wybitny apostoł trzeźwości – podkreśliła i dodała: – W naszej archidiecezji istnieją dwa miejsca, które w sposób szczególny promieniują działalnością trzeźwościową: wymieniony już Przemyśl, drugie to Miejsce Piastowe – księża michalici. Co roku organizujemy pielgrzymki trzeźwościowe na Jasną Górę, do Kalwarii Pacławskiej, do Miejsca Piastowego i w reszcie do Odrzykonia-Prządki” – zaznaczyła pani Łukowska.

Warto przypomnieć słowa Jana Pawła II: „Proszę Was, abyście przeciwstawiali się wszystkiemu, co uwłacza ludzkiej godności i poniża obyczaje zdrowego społeczeństwa (…)”. W akcie pijaństwa człowiek rozstaje się z rozumem. Z odpowiedzialności za popełnione czyny nie zwalnia zasłanianie się brakiem pamięci. Warto pamiętać, że człowiek nie rodzi się z odpornością alkoholową. Dlatego lepiej „dmuchać na zimne”, bo ten problem może dotknąć każdego.

2018-02-07 13:42

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

10. konferencja międzynarodowa „Bezpieczeństwo człowieka a religia”

Niedziela podlaska 39/2013, str. 6-7

[ TEMATY ]

konferencja

ks. Artur Płachno

110 naukowców ośrodków akademickich, w tym 25 z Białorusi, Ukrainy, Niemiec i Słowacji, uczestniczyło w Drohiczynie od 7 do 9 września w 10. Międzynarodowej Konferencji Naukowej zatytułowanej „Bezpieczeństwo człowieka a religia”

Wziął w niej udział także szczególny gość z Watykanu abp Zygmunt Zimowski, przewodniczący Papieskiej Rady ds. Służby Zdrowia i Duszpasterstwa Chorych, któremu towarzyszyli ks. prał. dr Dariusz Giers - pracownik tej dykasterii oraz ks. kan. dr Piotr Supierz - sekretarz przewodniczącego. Obecni byli też: biskup drohiczyński Antoni Dydycz, rektor UPH w Siedlcach prof. dr hab. Tamara Zacharuk, dziekan Wydziału Humanistycznego UPH w Siedlcach prof. dr hab. Stanisław Jaczyński, dyrektor Instytutu Pedagogiki - Wydziału Humanistycznego UPH w Siedlcach prof. dr hab. Sławomir Sobczak, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie ks. prof. dr hab. Tadeusz Syczewski, dyrektor Mazowieckiego Samorządowego Centrum Doskonalenia Nauczycieli Jarosław Zaroń oraz prezydent Siedlec Wojciech Kudelski i burmistrz Drohiczyna Wojciech Borzym.
CZYTAJ DALEJ

Prorok nie bywa mile widziany w swojej ojczyźnie

2026-02-13 10:05

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Opowiadanie o Naamanie rozgrywa się na tle napięć między Aramem a Izraelem. Dowódca wojsk Aramu jest „mężem dzielnym” i ulubieńcem króla, a zarazem nosi skazę (ṣāraʿat), termin obejmujący różne zmiany skórne. W domu Naamana pojawia się uprowadzona dziewczyna z Izraela. Ma najmniej znaczącą pozycję, a staje się pierwszym świadkiem, że w Izraelu działa prorok. Król Izraela odbiera list władcy Aramu jak groźbę polityczną i rozdziera szaty. Elizeusz przejmuje inicjatywę, aby przybysz „poznał, że jest prorok w Izraelu”.
CZYTAJ DALEJ

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję