W niedzielę 9 kwietnia w ramach cyklu „Opus Magnum – KULowskie wieczory z muzyką” w auli im. Stefana kard. Wyszyńskiego KUL odbył się nadzwyczajny koncert kameralny poświęcony pamięci hrabiny Anieli Potulickiej, której 156. rocznica urodzin minęła dzień wcześniej. Rektor KUL ks. prof. Antoni Dębiński przypomniał postać hrabiny – działaczki społecznej i patriotki, prowadzącej i wspierającej wiele dzieł charytatywnych i oświatowych. To dzięki jej fundacji Katolicki Uniwersytet Lubelski otrzymywał ogromne wsparcie materialne w okresie międzywojennym.
Przed aulą wypełnioną słuchaczami z interesującym programem muzycznym wystąpił Kwartet Akademos w składzie: Anna Szabelka (I skrzypce), Joanna Cogiel (II skrzypce), Aleksandra Batog (altówka) i Danuta Sobik-Ptok (wiolonczela). Podczas koncertu wykonane zostały: Kwartet F-dur op. 135 Ludwiga van Beethovena, II Kwartet smyczkowy Karola Szymanowskiego i Kwartet G-dur op. posth. D 887 Franciszka Szuberta. Przedstawiając program koncertu, Teresa Księska-Falger podkreśliła, że został on dobrany bardzo starannie. Wszystkie prezentowane dzieła zdecydowanie wyprzedziły czas, w którym zostały skomponowane. Powstały w ostatnim okresie życia kompozytorów, który dla każdego z nich naznaczony był cierpieniem, chorobą i słabościami. Koncert, wpisujący się nastrojem w koniec Wielkiego Postu, dostarczył wielu wspaniałych przeżyć muzycznych. Licznie zgromadzona publiczność nagrodziła wykonawczynie gromkimi brawami.
Kolejny koncert zaplanowany jest 23 czerwca. W dniu święta patronalnego KUL z nadzwyczajnym koncertem kameralnym wystąpią Piotr Tarcholik (skrzypce) oraz Monika Tarcholik (fortepian). W programie: L.van Beethoven – III Sonata Es – dur op. 12, A. Dvorak – 4 utwory romantyczne, K. Szymanowski – Nokturn i Tarantella op. 28, B. Bartok – I Rapsodia na skrzypce i fortepian, C. Franck – Sonata A-dur na skrzypce i fortepian; słowo o muzyce: Teresa Księska-Falger.
Jubileuszowy koncert z udziałem abp. Stanisława Budzika
Początki chóru parafii Rozesłania Św. Apostołów sięgają okresu I wojny światowej. Jego założycielem był ówczesny organista Wawrzyniec Ligęza. Był wyjątkowym miłośnikiem śpiewu kościelnego, dlatego też zachęcił do tego innych uzdolnionych wokalnie mieszkańców miasta.
- Po raz pierwszy oficjalnie chór wystąpił w Chełmie jeszcze okupowanym przez Austriaków. Miało to miejsce 17 września 1918 r. Wówczas podczas uroczystego powitania w mieście wizytatora Stolicy Apostolskiej abp. Achillesa Rattiego, późniejszego Nuncjusza Apostolskiego w Polsce i papieża Piusa XI, chór zaśpiewał „Ecce sacerdos”. Nuncjusz był witany i podejmowany przez ówczesnego proboszcza parafii ks. Wincentego Hartmana. To właśnie ten kapłan był chyba najbardziej świadomy tego, że w pierwszych chwilach wolności po zaborach trzeba było rozwijać polskie życie i naszą kulturę narodową. A działalność chóru w tej dziedzinie była niezwykle istotna. Już po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, chór śpiewał podczas licznych dziękczynnych nabożeństw i uroczystości religijnych oraz państwowych - mówi Zbigniew Lubaszewski, chełmski historyk. Przez pieśń i zamiłowanie do śpiewu chórzyści kształtowali postawy patriotyczne wśród lokalnej społeczności. W zbiorach Muzeum Ziemi Chełmskiej im. W. Ambroziewicza zachowało się wiele oryginalnych programów z występów Chóru w okresie międzywojennym. - To pokazuje, jak wielką wagę przykładano do aktywności muzycznej mieszkańców parafii - dodaje Zbigniew Lubaszewski.
Fragment rękopisu "Bogurodzicy" z 1408 r. przechowywany w Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie
Od wieków rozbrzmiewa w polskich świątyniach, niemalże każdego dnia na początku Apelu Jasnogórskiego w Kaplicy Cudownego Obrazu niosąc w sobie modlitwę i narodową dumę. „Bogurodzica” to najstarsza polska pieśń, która jednoczyła pokolenia w chwilach próby, wciąż porusza serca i inspiruje do refleksji nad korzeniami wiary. O jej niezwykłej historii, duchowym przesłaniu i znaczeniu dla współczesnych Polaków opowiada ks. Igor Urban, dyrektor Metropolitalnego Studium Organistowskiego we Wrocławiu.
Historia Bogurodzicy sięga średniowiecza. - Źródła historyczne podają nam część informacji, które znamy jako właściwe, część to źródła legendarne. Pochodzi z XIII wieku, tutaj w miarę historycy są zgodni. Początkowo przypisywano autorstwo tekstu świętemu Wojciechowi. Dzisiaj już ta teoria jest zupełnie odrzucana. Mówimy, że być może był to Bogumił, który był ówczesnym i kaznodzieją, i spowiednikiem zasiadającym na książęcym szlaku. I mówimy, że jest to pieśń ojców, bo jest to najstarsza pieśń, która towarzyszyła zarówno życiu religijnemu, jak i patriotycznemu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
