To miała być zupełnie inna książka. Miała podsumować życie ważnego dla Polski człowieka, publicysty i pisarza, co najmniej ocierającego się o ważkie wydarzenia z ostatnich kilkudziesięciu lat. – Zacząłem tę książkę jako autobiografię, ale potem wymknęła mi się z rąk i zrobił się z tego autobiograficzny esej o naszych czasach – mówił Bronisław Wildstein o swojej nowej publikacji „Cienie moich czasów”. Wątki autobiograficzne rzeczywiście wypełniają jej pierwszą część, potem jednak wciągają Wildsteina w sprawy publiczne i historyczne, także w wojnę cywilizacyjną, nabierającą ostatnio na sile.

Autor pisze o znajomych, przyjaciołach, nieprzyjaciołach i wrogach, stawia ich w tle wielkich wydarzeń w Polsce od lat 70. ubiegłego wieku do dziś. Znany z tego, że ma cięte, nieznające kompromisów pióro, powstrzymuje się przed dezawuującymi ocenami; zachowuje się jak badacz, który nie ujawnia negatywnych uczuć, zdolny do dystansu wobec świata, z którym ciągle się kłóci.