Święto Ofiarowania Pańskiego zwane potocznie „Matki Boskiej Gromnicznej” symbolizuje kończący się okres Bożego Narodzenia. Dawniej dzień ten nosił nazwę „Oczyszczenie Maryi Panny”. Wypada on czterdzieści dni po Bożym Narodzeniu i ma starotestamentalne korzenie. Na pamiątkę ocalenia pierworodnych synów Izraela w okresie niewoli egipskiej każdy pierwszy syn uznawany był za własność Boga. Z tego właśnie powodu czterdziestego dnia po urodzeniu zanoszono go do świątyni w Jerozolimie, by następnie „wykupić” go za pewną opłatą. Z obrzędem tym łączyła się również ceremonia oczyszczenia matki tegoż dziecka, za co zobligowana była ona złożyć ofiarę z baranka. W przypadku, gdy nie było jej na to stać, mogła ofiarować dwa gołębie lub dwie synogarlice. Maryja z Józefem złożyli właśnie ten ostatni dar, z czego można wnioskować, iż byli bardzo biedni. Kiedy rodzice przynieśli małego Jezusa do świątyni, spotkali tam starca Symeona. Bóg obiecał mu, że nie umrze dopóki nie zobaczy Zbawiciela. Gromnica, która tego dnia święcona jest podczas wszystkich Mszy św. w Kościele rzymskokatolickim, symbolizuje Chrystusa, który jest Światłem.