W dniach 22-28 marca wspólnota parafialna skupiona przy kościele pw. Dobrego Pasterza na os. Bukowym w Szczecinie jako jedna z pierwszych w archidiecezji przeżywała czas Misji Fatimskiej. Jej celem jest godne przygotowanie się do przypadającego za dwa lata jubileuszu 100-lecia objawień Matki Bożej w Fatimie
Katechezy misyjne poprowadził ks. prof. US dr hab. Grzegorz Wejman, wspierany przez ks. prał. Zbigniewa Wykę i ks. dr. Wojciecha Zimnego. W posługę celebracji Ofiary Eucharystycznej i sakramentu pokuty włączeni byli kapłani pracujący w parafii: proboszcz ks. prał. Andrzej Pastuszak, ks. Paweł Wiśniewski i wikariusz biskupi ks. dr Piotr Skiba.
Ks. prof. Grzegorz Wejman jest historykiem Kościoła. Starał się zatem przekazać treści Orędzia Fatimskiego na szerokim tle historycznych wydarzeń. Poczynając od rewolucji francuskiej poprzez wiek XX, ukazał ten okres jako największe w dziejach ludzkości zmaganie się dobra ze złem. W wielu krajach, od Portugalii poczynając, a kończąc na Rosji z jej rewolucją bolszewicką w 1917 r., doszło do zaprzeczenia wartości duchowych człowieka, narzucania ateizmu, unicestwienia wielu ludzkich istnień. Objawienia w Fatimie w roku 1917 oraz w Pontevedra w 1925 r. i w Tuy 1929 r. przedstawił jako wyjątkowe w historii objawień maryjnych, nazywając je za św. Janem Pawłem II „orędziem wieku”. Orędzie z Fatimy jest ostrzeżeniem, wezwaniem do nawrócenia i pokuty, jest też znakiem nadziei. W kolejnych naukach kaznodzieja wskazywał na konieczność realizowania Orędzia Fatimskiego w rodzinach i poprzez rodziny. Mówił, jak w objawieniach jawiły się rzeczy ostateczne człowieka, niebo i piekło. Przypomniał o prośbie codziennego odmawiania Różańca, życzeniu wyrażonym przez Maryję przedstawiającą się pastuszkom fatimskim jako Matka Boża Różańcowa. Jedna z nauk poświęcona była cierpieniu i jego roli w zadośćuczynieniu Niepokalanemu Sercu Najświętszej Maryi Panny. Ma ono wielką zbawczą wartość, o czym przekonują święci Jan od Krzyża, Teresa z Lisieux czy Faustyna Kowalska. Na przykładzie Portugalii wykazał owoce, jakich doświadczył ten kraj dzięki zawierzeniu się Niepokalanemu Sercu Najświętszej Maryi Panny. Opóźnienie w zawierzeniu Rosji spowodowało tragiczne skutki w rozszerzaniu się jej grzechów. Aktu poświęcenia Rosji i świata Niepokalanemu Sercu Maryi dokonał dopiero Jan Paweł II 25 marca 1984 r. W tym kontekście ks. Wejman ujawnił niezbyt powszechnie znany dobroczynny skutek tego aktu. W dwa zaledwie miesiące po jego dokonaniu, 13 maja 1984 r., wybuch w sowieckiej bazie w Siewieromorsku na Morzu Północnym zniweczył system sterowania rakietami średniego zasięgu. Przygotowywany atak nuklearny Związku Sowieckiego nie nastąpił. Ostatnia nauka była apelem o podejmowanie nabożeństwa pięciu sobót miesiąca, związanymi z łaskami zbawienia w chwili śmierci.
Ks. G. Wejman poprowadził też Drogę Krzyżową i naukę o przeszkodach w skutecznym działaniu łaski wiary podczas nabożeństwa „Gorzkich żali”.
Ks. Marek Gizicki jest przykładem, jak ważne w wyborze powołania jest świadectwo misyjne
Czy śpiąc w namiocie albo w aucie, można być szczęśliwym misjonarzem? Ks. Marek Gizicki, kapłan archidiecezji krakowskiej, który od 6 lat pracuje wśród Masajów w Tanzanii, twierdzi, że tak. Takie spanie jest wygodne, dlatego że nie ma pcheł ani innego robactwa. Gdy przez rok nocował w domu, nie dało się wytrzymać. Cały czas się budził i drapał. Nie ma więc wielu chętnych do pracy w podobnych warunkach. Misjonarze wolą mieszkać w placówkach znajdujących się w ośrodkach miejskich, gdzie są bieżąca i ciepła woda, prąd oraz dostęp do Internetu.
Europejskie Centrum na rzecz Prawa i Sprawiedliwości opublikowało raport poświęcony przestępstwom z nienawiści wymierzonym w chrześcijan w Europie. Dokument wskazuje na wzrost skali przemocy, przestępstw z nienawiści oraz marginalizacji chrześcijan, przy jednoczesnym zaniżaniu skali zjawiska w oficjalnych statystykach. W 2024 r. w 35 krajach Europy odnotowano 2211 aktów nienawiści wobec chrześcijan, w tym 274 napaści fizyczne, których liczba wzrosła mimo ogólnego spadku incydentów.
Najczęstsze formy agresji obejmują wandalizm, podpalenia, profanacje i ataki na duchownych, a najbardziej dotknięte tym procederem kraje to m.in. Francja, Niemcy, Wielka Brytania, Polska i Włochy. Autorzy wskazują na kulturowe i ideologiczne przyczyny nienawiści wobec chrześcijaństwa oraz na nierówne traktowanie wyznawców tej religii przez instytucje międzynarodowe, postulując wprowadzenie jasnej definicji antychrześcijańskiej nienawiści i wzmocnienie ochrony prawnej.
Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
