Zagrali dla Jana Pawła II w roku kanonizacji

Noworoczny koncert w wykonaniu Jasnogórskiej Orkiestry Dętej pod dyrekcją Marka Piątka zabrzmiał 1 lutego w Bazylice Jasnogórskiej. Koncert, dedykowany bł. Janowi Pawłowi II z okazji zbliżającej się kanonizacji, zgromadził licznie melomanów i miłośników Jasnogórskiej Orkiestry Dętej. – Zaplanowaliśmy utwory o charakterze typowo koncertowym, m.in. „Virginia” Jacoba de Haana, utwór „Olympic Fanfare” Johna Williamsa, a także pastorałki i kolędy – powiedział Marek Piątek, dyrygent orkiestry, pedagog Zespołu Szkół Muzycznych im. Marcina Józefa Żebrowskiego w Częstochowie. Jasnogórska Orkiestra Dęta nieustannie od ponad 50 lat uczestniczy w najważniejszych uroczystościach na Jasnej Górze. Członkowie orkiestry wraz z paulinami codziennie grają uroczyste fanfary na odsłonięcie i zasłonięcie Cudownego Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej. Do orkiestry należą muzycy soliści Filharmonii w Częstochowie, studenci i absolwenci Akademii Muzycznych w Katowicach i Wrocławiu, uczniowie Zespołu Szkół Muzycznych w Częstochowie oraz wybrani najlepsi muzycy amatorzy grający na instrumentach dętych.

Papież Franciszek prosi o modlitwę na Jasnej Górze

Reklama

W ramach wizyty „Ad limina apostolorum” polskich biskupów Ojciec Święty 7 lutego 2014 r. przyjął na audiencji abp. Wacława Depo. Informacje z tego spotkania Metropolita Częstochowski przekazał na gorąco w wywiadzie, który przeprowadził z nim Gracjan Respondek na antenie Katolickiego Radia Fiat. Podczas rozmowy z Księdzem Arcybiskupem papież Franciszek odniósł się do prezentacji Częstochowy, którą usłyszał wcześniej, na początku audiencji dla trzech metropolii, i powiedział dosłownie: „Spójrz w Oblicze Matki Bożej i powiedz Jej o mnie”. - Oczywiście, przyjąłem to zobowiązanie - relacjonował abp Depo - i powiedziałem, że przyrzekam w imieniu własnym i tych wszystkich pielgrzymów, którzy codziennie przybywają na Jasną Górę. Ksiądz Arcybiskup złożył również świadectwo o stałej pamięci modlitewnej, informując papieża Franciszka, że od Soboru Watykańskiego II, czyli od pontyfikatu Jana XXIII, na Jasnej Górze jest sprawowana codzienna Eucharystia w intencji każdego następcy św. Piotra.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Przy okazji informujemy, że można uczestniczyć we Mszy św. za Ojca Świętego codziennie o godz. 18.30 w Kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej. Eucharystia jest zawsze transmitowana przez Radio Jasna Góra.

(L.D.)

Promieniowanie ojcostwa – Jan XXIII i Jan Paweł II

Spotkanie przed kanonizacją dwóch wielkich papieży, którzy podbili serca wiernych:

25 lutego (wtorek) – Jasna Góra
godz. 17.30 – Msza św. – Kaplica Matki Bożej: abp Wacław Depo, metropolita częstochowski
godz. 18.15 – konferencje – Kaplica Różańcowa: abp dr Wacław Depo; o. prof. Zachariasz Jabłoński OSPPE, definitor generalny Zakonu Paulinów; ks. dr Jarosław Grabowski, WSD w Częstochowie.

Zapraszają:
Klasztor Ojców Paulinów na Jasnej Górze,
Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana” Oddział w Częstochowie

Zaproszenie – rekolekcje na Jasnej Górze

W dniach 28 lutego – 3 marca 2014 r. Bractwo Królowej Polski zaprasza na rekolekcje: „Maryja Uzdrowienie Chorych – moc sakramentów świętych w uzdrowieniu wewnętrznym i uwolnieniu”. Rekolekcje prowadzi ks. Rafał Dudała – duszpasterz akademicki i wykładowca WSD w Kielcach. Rejestracja – w dniu rozpoczęcia od godz. 14.00.

Więcej na: www.avemaryja.pl. Kontakt – tel.: (34) 377-73-03.

www.jasnagora.com

Jasnogórski telefon zaufania (34) 365-22-55 czynny codziennie od 20.00 do 24.00

Radio Jasna Góra UKF FM 100,6 MHz

2014-02-11 15:46

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Św. Franciszek Salezy

Benedykt XVI - papież

Edycja Świętego Pawła

Drodzy bracia i siostry, „Dieu est le Dieu du coeur humain » [Bóg jest Bogiem serca ludzkiego] (Traktat o miłości Bożej, 1, XV): w tych pozornie prostych słowach znajdujemy pieczęć duchowości wielkiego nauczyciela, o którym chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć - św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. Urodzony w 1567 r. w nadgranicznym regionie francuskim był synem Pana z Boisy - starożytnego i szlacheckiego rodu z Sabaudii. Żyjąc na przełomie dwóch wieków - szesnastego i siedemnastego - zgromadził w sobie to, co najlepsze z nauczania i zdobyczy kulturalnych stulecia, które się skończyło, godząc spuściznę humanizmu z właściwym nurtom mistycznym bodźcem ku absolutowi. Otrzymał bardzo dobrą formację; w Paryżu odbył studia wyższe, zgłębiając także teologię, a na Uniwersytecie w Padwie studiował nauki prawne, na życzenie ojca, zakończone świetnym dyplomem „in utroque iure” - z prawa kanonicznego i prawa cywilnego. W swej pogodnej młodości, skupiając się na myśli św. Augustyna i św. Tomasza z Akwinu, doświadczył głębokiego kryzysu, który doprowadził go do postawienia pytań o własne zbawienie wieczne i o przeznaczenie Boże względem siebie, przeżywając jako prawdziwy dramat duchowy podstawowe problemy teologiczne swoich czasów. Modlił się gorąco, ale wątpliwości wstrząsały nim tak mocno, że przez kilka tygodni prawie zupełnie nie mógł jeść ani spać. W szczytowym okresie tych doświadczeń udał się do kościoła dominikanów w Paryżu, otworzył swe serce i tak się modlił: „Cokolwiek się wydarzy, Panie, to Ty trzymasz wszystko w swych rękach, a Twoimi drogami są sprawiedliwość i prawda; cokolwiek postanowiłeś wobec mnie...; Ty, który zawsze jesteś sprawiedliwym sędzią i Ojcem miłosiernym, będę Cię kochał, Panie [...], będę Cię tutaj kochał, mój Boże i będę zawsze pokładał nadzieję w Twoim miłosierdziu i zawsze będę powtarzał Twoją chwałę... Panie Jezu, będziesz zawsze moją nadzieją i moim zbawieniem na ziemi żyjących” (I Proc. Canon., t. I, art. 4). Dwudziestoletni Franciszek znalazł spokój w radykalnej i wyzwalającej rzeczywistości miłości Bożej: kochać Go, nie chcąc nic w zamian i ufać w miłość Bożą; nie chcieć nic ponad to, co uczni Bóg ze mną: kocham Go po prostu, niezależnie od tego, ile mi to da czy nie da. Tak oto znalazł spokój a zagadnienie przeznaczenia [predestynacji] - wokół którego dyskutowano w owym czasie - zostało rozwiązane, gdyż nie szukał już tego, co mógł mieć od Boga; kochał Go po prostu, zdawał się na Jego dobroć. Będzie to tajemnicą jego życia, która pojawi się w jego głównym dziele: Traktacie o Bożej miłości.

CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

Ks. Krzysztof Młotek

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.

CZYTAJ DALEJ

Łódź: Mariawicka Msza święta o jedność Kościoła

2026-01-24 11:43

ks. Paweł Kłys

[ TEMATY ]

archidiecezja łódzka

ks. Paweł Kłys

Nabożeństwo Ekumeniczne w Kościele Starokatolików Mariawitów w Łodzi

W kolejnym dniu ekumenicznej modlitwy o jedność Kościoła liturgię celebrowano w Starokatolickim Kościele Mariawitów pw. św. Franciszka z Asyżu w Łodzi. Mszy świętej w rycie trydenckim (w języku polskim) przewodniczył duchowny mariawicki - brat kapłan Szczepan Orzechowski, proboszcz parafii w Dobrej.

W liturgii udział wzięli przedstawiciele bratnich Kościołów Chrześcijańskich zrzeszonych w łódzkim Oddziale Polskiej Rady Ekumenicznej oraz duchowni Kościoła Katolickiego, wśród nich bp Zbigniew Wołkowicz - administrator Archidiecezji Łódzkiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama