Rozpoczął się adwentowy czas oczekiwania na narodziny Syna Bożego. To piękny czas, obfitujący w serdeczną tęsknotę, czynienie Jezusowi miejsca. W naszym wnętrzu wypełnionym wiarą ciągle słyszymy słowa: „Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa Twego” (Łk 1, 38). Maryja, Matka Jezusa, zawarła w nich odpowiedź na wszystkie wielkie oczekiwania ludzkości. Jezus Chrystus – Słowo Wcielone stał się największym darem Boga dla człowieka, darem, który nieustannie uczy, umacnia i otacza największą miłością. Z woli Ojca Niebieskiego Słowo stało się Ciałem i za przyzwoleniem człowieka – Niewiasty najpiękniejszej – zamieszkało między nami. Ludzkość czekała i na Mesjasza, i na Tę, która dała Mu ludzką naturę, dlatego Maryja tak bardzo czczona jest na świecie. Najpiękniejszy człowiek – Syn Boży, oraz najpiękniejsza niewiasta – Matka Boga Człowieka to główni bohaterowie dziejów świata, którzy niosą mu prawdę, miłość i nadzieję.

Co takiego kryje się w fakcie, że Bóg dał ludzkości swojego Syna, czyli kogoś najdroższego, do kogo miał największe zaufanie, kto jak nikt inny Go rozumiał? Tego nie wypowiedzą do końca ludzkie słowa, wiemy jednak, że musiał Bóg szczególnie nas umiłować.

Przychodzi też do nas nieprzypadkowo na początku Adwentu Niepokalana Matka Jezusa – najpiękniejszy i najczystszy owoc ziemi. To przez Nią Pan Bóg pokazuje nam najbardziej możliwość uświęcenia człowieka i odbudowania Jego łaską. Pani Adwentu, stając na progu świętego czasu oczekiwania, mówi ludzkości, że nie ma dla Boga nic bardziej wartościowego niż człowiek – każdy człowiek, którego darzy On największą miłością.

„Jak Chrystus jest dniem, który nie zna zachodu, tak Maryja jest jego promieniejącą pięknem jutrzenką – zauważył bł. Jan Paweł II 8 grudnia 2003 r. – Maryja, dzięki swej wyjątkowej roli, jest naszym niezawodnym oparciem w trudnej walce z grzechem i jego skutkami”. Skorzystajmy z Jej pomocy.