Reklama

Niedziela Kielecka

Jubileusz w parafii Bobin

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W północnej Małopolsce, na urodzajnej ziemi proszowickiej, leży parafia pw. św. Anny w Bobinie. Wieś Bobin jest jedną z najstarszych w gminie Proszowice. Położona nad Szreniawą, prawdopodobnie powstała w okresie wędrówki ludów, ok. 400-600 r. po Chr. Na rozwój tak wczesnego osadnictwa miały wpływ: rzeka Szreniawa, pola uprawne (o najwyższych klasach gleb) i las, którego resztki znajdują się przy północnej granicy osady. Wykopaliska potwierdzają osadnictwo z okresu neolitycznego, z epoki brązu i z okresu rzymskiego.

Parafia Bobin powstała ok. 1246 r. Pierwotny tytuł kościoła św. Idziego pozwala jednak sytuować jej początki w latach 1086 - 1138, tj. w epoce Władysława Hermana i Bolesława Krzywoustego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Pierwsza udokumentowana wzmianka o Bobinie pochodzi z XIII wieku. 15 lipca 1249 r. odbywa się w Bobinie zjazd dygnitarzy przy Bolesławie księciu krakowskim i sandomierskim. W XVI wieku wieś należała do trzech właścicieli. Właścicielem pierwszej części był Mikołaj Rej, herbu Oksza. Żywot i działalność ojca polskiej literatury związany był nie tylko z Nagłowicami - jest on również cząstką kultury ziemi proszowickiej (był zaangażowany w obrady sejmiki proszowickiego, w organizację kościoła kalwińskiego). Szczególnie przywiązany był do Bobina, Topoli i Kościelca. Z jego inicjatywy w 1560 r. w Bobinie został założony zbór kalwiński, później przekształcony w zbór ariański. Kościół został spalony i sprofanowany.

W 1613 r. właściciel Bobina Sebastian Lubomirski, zasłużony katolik, ufundował drewniany kościół, przywracając w ten sposób istnienie parafii katolickiej. Obecny więc rok mobilizował parafię do świętowania jubileuszu 400-lecia jej przywrócenia.

W Kościele powszechnym papież Benedykt XVI ogłosił Rok Wiary, który to fakt został złączony z parafialnym jubileuszem. Obchody jubileuszu rozpoczęły się w październiku 2012 r., a zakończyły misjami i odpustem patronki parafii św. Anny (28 lipca). Bp Kazimierz Ryczan dekretem z 14 października 2012 r. udzielił specjalnego błogosławieństwa dla wszystkich, którzy włączyli się w przygotowania i przeżycie tych uroczystości.

Reklama

Program obchodów roku jubileuszowego 400-lecia przywrócenia parafii współbrzmiał z wytycznymi Komisji Duszpasterstwa Konferencji Episkopatu Polski, która wyznacza program duszpasterski Kościoła w Polsce na poszczególne lata. Na rok 2012/2013 nosił on hasło: „Być solą ziemi. Kościół domem i szkołą komunii”. Każdy miesiąc w naszym jubileuszowym programie miał swoją tematykę i hasło przewodnie, podejmując zagadnienia życia chrześcijańskiego i bieżących spraw w świecie i Kościele. A zaproszeni duszpasterze: bp Kazimierz Gurda, ks. Sławomir Sarek z Kurii Diecezjalnej, prof. seminarium ks. dr Michał Olejarczyk, kapelan szpitala w Kielcach ks. Marceli Frączek, ks. Jan Stašak, proboszcz z Podolińca na Spiszu, profesorowie i studenci KUL ks. dr hab. Witold Janocha, ks. Marcin Rokita i ks. Kordian Duda oraz ojcowie dominikanie z Krakowa zachęcali do budowania komunii z Bogiem i komunii pomiędzy ludźmi, pomagając w formowaniu chrześcijańskich postaw.

Są w życiu daty, o których się pamięta, które wywołują wspomnienia, wobec których nie jest się obojętnym. Odzyskanie parafii z rąk innowierców 400 lat temu i postawienie pierwszego kościoła na obecnym miejscu było ważnym wydarzeniem dla wówczas żyjących mieszkańców Bobina i sąsiednich miejscowości, jak i dalszych pokoleń związanych z tą parafią.

Nasz parafialny jubileusz to dowód, że poważnie traktujemy zobowiązanie: „Wiary ojców nie utracę - przodkom moim wstydu nie przyniosę”. I jest to wyjątkowa okazja do pokazania, że ta wspólnota jest nadal żywa, że parafia to nie tylko budynek kościoła i ksiądz, ale wszyscy jej mieszkańcy. Mamy liczne powody do dumy ze swego pochodzenia. Mamy też obowiązki wobec Kościoła i Ojczyzny: podjęcia trudu pielęgnowania dziedzictwa pozostawionego przez przodków, a także tworzenia nowej historii.

Reklama

Jubileusz to święto dziękczynienia - miniony rok był dla nas wszystkich okresem świętowania. W poszczególne dni tego roku znaleźliśmy chwile na modlitwę uwielbienia dla Boga, był czas na składanie dziękczynienia ludziom, były momenty na zgłębianie bogatej historii miejsca, w którym żyjemy. W ramach obchodów jubileuszowych odbywało się wiele uroczystości, m.in. swój jubileusz miały dzieci, chorzy, małżonkowie… Odbyliśmy autokarową pielgrzymkę do sanktuariów Matki Bożej w Porąbce Uszewskiej, Tuchowie i Dębowcu oraz św. Stanisława Biskupa w Szczepanowie.

W tym duchu Telewizja Krakowska w ramach programu „Parafia z sercem” przygotowała program o parafii Bobin pt. „Wiary ojców nie utracę, przodkom swoim wstydu nie przyniosę”, który był już kilka razy emitowany w telewizji regionalnej. 21 czerwca br. uczestniczyliśmy w Mszy św. w sanktuarium bł. Jana Pawła II w Krakowie-Łagiewnikach, transmitowanej przez TVP Kraków, gdzie otrzymaliśmy relikwie naszego Wielkiego Rodaka. Momentem kulminacyjnym były jubileuszowe misje parafialne prowadzone przez o. Kazimierza Głaza, redemptorystę z Tuchowa. A rozpoczęły się one „mocnym akordem”, bo od wprowadzenia do kościoła relikwii bł. Jana Pawła II. Kustosz sanktuarium bł. Jana Pawła II w Krakowie-Łagiewnikach ks. inf. Jan Kabziński, odczytał najpierw dekret kard. Stanisława Dziwisza przyznający kościołowi w Bobinie cząstkę krwi Papieża Polaka, po czym przekazał je proboszczowi.

Reklama

Misje trwały 8 dni. Parafianie mieli okazję słuchać Bożego słowa, odnawiali przymierze z Chrystusem, pogłębiali swoją wiarę, uczestniczyli w sakramentach Eucharystii, pokuty i pojednania, namaszczenia chorych. W ostatnim dniu - odpustowym ku czci św. Anny - jako pamiątkę wzniesiono krzyż misyjny, przy którym po adoracji wszyscy złożyli przyrzeczenie wierności Chrystusowi. Sumę odpustową celebrował pasterz kieleckiej diecezji bp Kazimierz Ryczan. W kazaniu skierował on zachętę do wszystkich parafian i gości, którzy przybyli na uroczystości odpustowe, aby wpatrując się we wzór życia świętych Joachima i Anny oraz Świętej Rodziny, tworzyli miłujące się rodziny i święte wspólnoty domowe. Mieszkanie, choćby było najnowocześniej urządzone, jeszcze nie jest domem. Dom to wspólnota ludzi. Tylko w domu są przekazywane wiara i dobre obyczaje. Dlatego tak ważne w naszych czasach są rodzina i dom - podkreślał Ksiądz Biskup.

Zakończyły się w ten sposób uroczystości jubileuszowe, ale życie trwa dalej, niosąc ze sobą troski i radości, ciężką pracę w polu i odpoczynek, cierpienie i wesele… Umocnieni duchem, odnowieni umysłem, chcemy podejmować nasze zadania, misje zlecone nam przez Stwórcę. Oby nie brakło nam ducha wytrwałości i wierności, objawiających się w świadectwie życia. Obyśmy byli Bożą pszenicą, posianą w glebę świata i wydającą plon stokrotny, solą ziemi i światłem świata.

Parafię Bobin tworzą: Bobin, Czajęczyce, Dalechowice, Koczanów, Kuchary i Wolwanowice, razem 1500 wiernych. Patronami kościoła i parafii są św. Anna i św. Wincenty Ferreriusz.

2013-08-13 10:51

Oceń: 0 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Człowiek, który wstrząsnął światem

Błogosławiony Jan Paweł będzie miał stałe miejsce w naszej pamięci i sercach. To dobrze, że często możemy przypominać jego piękną i wielką postać, postać błogosławionego i wspaniałego człowieka. Jego życie nie było łatwe. Wcześnie osierocony przez matkę, wychowywany był wraz z bratem przez troskliwego i pobożnego ojca. Brat został lekarzem, niestety, umiera zarażony szkarlatyną w szpitalu. Przychodzą trudne czasy okupacji niemieckiej, a z nimi ciężka praca fizyczna młodego Karola, z którą przeplatają się dążenia intelektualne. Stąd studia uniwersyteckie - polonistyka, a z nią zainteresowania teatralne. Ten wojenny rozwój młodego, bardzo zdolnego człowieka przerywa śmierć ukochanego ojca. Odnajduje się w Kościele, początkowo jako ministrant, zaangażowany w parafii, a potem młodzieniec, który chce zostać księdzem. Oczywiście, ma swoich świeckich przyjaciół, wielu wspaniałych ludzi, z którymi żyje po bratersku. Niemniej jednak wielkim zaskoczeniem jest dla nich decyzja wstąpienia Karola do seminarium. Trzeba tu podkreślić wyczucie i dalekosiężne zamyślenie kard. Adama Sapiehy, zwracającego uwagę na tego młodego alumna, który wyróżnia się swoim intelektem i zawierzeniem Bogu. Na jego oczach i pod jego opieką rozwija się ten młody niezwykle utalentowany człowiek, kontynuujący swoje wykształcenie na Angelicum w Rzymie, zakończone doktoratem. I tak dochodzi do święceń kapłańskich i zwyczajnej kapłańskiej pracy Karola Wojtyły. Zostaje wikarym w parafii Niegowić k. Gdowa i w Krakowie, w parafii św. Floriana. Podejmuje też dalsze wysiłki na polu nauki, uzyskując kwalifikacje nauczyciela akademickiego. Prowadzi wykłady z teologii moralnej i z doktryn etycznych na KUL-u, ale też pisze na tematy religijne, historyczne i etyczne, ma również zasługi w dziedzinie poezji i literatury. W sposób niemal charyzmatyczny jest związany z młodzieżą akademicką, rozumie ją, widzi w niej nadzieję cywilizacji chrześcijańskiej, nadzieję Kościoła. Poświęca jej wiele czasu, m.in. na górskich szlakach, słucha i wyjaśnia. Jakby na oczach wszystkich dojrzewa wspaniały duszpasterz, który w 1958 r. zostaje biskupem pomocniczym, a w 1963 r. arcybiskupem krakowskim, jest uczestnikiem Soboru Watykańskiego II, gdzie daje się poznać jako człowiek niezwykłej inteligencji, umiłowania Kościoła i jego nauki, a przy tym głębokiego spojrzenia na każdego człowieka. Czas Soboru daje także okazję, żeby Kościół powszechny mógł się bardziej przyjrzeć Karolowi Wojtyle. W 1967 r. zostaje kardynałem. Dalszą historię już znamy. Po papieżu Pawle VI i krótkim pontyfikacie Jana Pawła I, 16 października 1978 r. dochodzi do słynnego konklawe. „Około godz. 17.15 - Jan Paweł II” („Kalendarium życia Karola Wojtyły”, Wyd. Znak, Kraków 1983) - taki wpis znajdujemy w jego pamiętniku. Jest to początek wielkiego pontyfikatu, początkowo przyjętego nieufnie i z zaskoczeniem, bo po wielu wiekach papieżem nie został Włoch, ale już po chwili budzącego szacunek i zaufanie swą szczerością, bezbronnością i oddaniem. Po 27 latach posługi Jana Pawła II jako pasterza Kościoła powszechnego, 2 kwietnia 2005 r., jego serce przestało bić, a po 6 latach - po śmierci Wielkiego Papieża - była jego beatyfikacja. Dziś patrzymy na Karola Wojtyłę - Jana Pawła II jako na giganta wiary, wybrańca niebios, do którego możemy zwracać się z modlitwą, prosząc o różnorakie łaski. Wciąż też daje nam on niezwykłe świadectwo swojej wiary - poprzez pozostawioną naukę, ale nade wszystko życie, ze szczególnym jego etapem odchodzenia do wieczności, to jakby nienapisana encyklika adresowana do całego świata. Studium życia i myśli Jana Pawła II to niezmienne zadanie fascynujące i rzucające na kolana, materiał do wielu przemyśleń życiowych, zwłaszcza w Roku Wiary. Niech w liturgiczne wspomnienie bł. Jana Pawła II zajaśnieje nam postać tego Papieża i poprowadzi nas do prawdy o tym, że życia wiarą się nie przegrywa, że można je tylko wygrać.
CZYTAJ DALEJ

Rozważanie na niedzielę: Czy grozi Ci ta choroba? MYOPIA - sprawdź

2025-11-28 17:13

[ TEMATY ]

rozważania

ks. Marek Studenski

Diecezja Bielsko-Żywiecka

Ważne słowa często docierają do nas w momentach granicznych. W przywołanej historii strażak przeszukujący ruiny po ataku na World Trade Center odnajduje fragment Biblii stopiony z metalem – z przesłaniem „oko za oko… a ja wam powiadam: nie stawiajcie oporu złemu”.

Ten obraz „słowa z ruin” staje się metaforą dla czasu, w którym żyjemy: świata pełnego wstrząsów, w którym łatwo przeoczyć to, co najistotniejsze. Adwent, rozpoczynający nowy rok liturgiczny, tradycyjnie kojarzy się z oczekiwaniem – i właśnie o jakości tego oczekiwania jest ta opowieść.
CZYTAJ DALEJ

Świdnica. Adwent nadziei

2025-11-29 21:37

[ TEMATY ]

Świdnica

adwent

bp Marek Mendyk

nieszpory

nieszpory adwentowe

ks. Mirosław Benedyk/Niedziela

Bp Marek Mendyk zapalił pierwszą świecę na wieńcu adwentowym podczas nieszporów inaugurujących nowy rok liturgiczny w katedrze świdnickiej

Bp Marek Mendyk zapalił pierwszą świecę na wieńcu adwentowym podczas nieszporów inaugurujących nowy rok liturgiczny w katedrze świdnickiej

Uroczyste nieszpory w świdnickiej katedrze zainaugurowały nowy rok duszpasterski „Uczniowie-misjonarze” i otworzyły czas adwentowego czuwania.

Liturgii Godzin 29 listopada przewodniczył bp Marek Mendyk, który w homilii podkreślił, że Adwent jest przestrzenią duchowego oczekiwania i odnowy. – Adwent jest w pełnym znaczeniu tego słowa duchowym czasem nadziei. A cały Kościół jest wezwany, by stawał się nadzieją dla świata i dla siebie nawzajem – powiedział.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję