Dziewięciu alumnów V roku Wyższego Seminarium Duchownego w Paradyżu przyjęło święcenia diakonatu. Uroczystościom odbywającym się 18 maja w zielonogórskiej konkatedrze przewodniczył bp Tadeusz Lityński
Droga, którą idziecie, zwłaszcza od teraz, kiedy przyjmujecie święcenia diakonatu, ma być służbą pełnioną z wdzięcznością i radością. Cieszcie się i bądźcie wdzięczni, ale nie triumfujcie! - przypominał w homilii bp Tadeusz Lityński, który podkreślał szczególny charakter wybrania przez Boga oraz jego konsekwencje. - Z tych święceń nikt Was nie zwolni, nawet wtedy, gdy przyjmiecie kapłaństwo czy biskupstwo. Zawsze będziecie diakonami, czyli tymi, którzy służą. Diakonat to nie ucieczka od świata, od problemów, od człowieka, to gotowość do służenia, dlatego potrzebna jest konsekracja, dar Ducha Świętego, aby to w Jego mocy głosić Ewangelię życia współczesnemu człowiekowi.
Reklama
W tym roku święcenia diakonatu przyjęli alumni: Damian Drop - parafia pw. św. Mikołaja w Głogowie, Łukasz Grzendzicki - parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Koronowie (diecezja koszalińsko-kołobrzeska), Paweł Grzesiak - parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Kostrzynie nad Odrą, Tomasz Janczewski - parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Gorzowie Wlkp., Norbert Lasota - parafia pw. Trójcy Świętej w Gubinie, Łukasz Mielnik - parafia pw. Miłosierdzia Bożego w Dychowie, Dawid Siwak - parafia pw. Pierwszych Męczenników Polski w Gorzowie Wlkp., Józef Suchan - parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Szprotawie oraz Maciej Żurawski - parafia pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Gorzowie Wlkp. Jako diakoni będą oni jeszcze przez rok kontynuować formację w seminarium, przygotowując się do święceń kapłańskich.
Podczas ceremonii kandydaci zostali przedstawieni zgromadzonym wiernym, publicznie wyrazili wolę przyjęcia święceń oraz związanych z nimi zadań i wymagań - w tym postanowienie dozgonnego życia w celibacie i przyrzeczenie czci i posłuszeństwa swojemu biskupowi. Po odśpiewaniu Litanii do Wszystkich Świętych biskup w milczeniu nakładał ręce na głowy kandydatów oraz odmawiał specjalną modlitwę. Nowo wyświęceni diakoni otrzymali strój liturgiczny - stułę noszoną na lewym ramieniu oraz dalmatykę.
- W jedności z biskupem i jego prezbiterium wypełniają oni swoją posługę w liturgii, głoszeniu słowa Bożego i dziełach miłości. Diakoni odczytują Ewangelię podczas Mszy św. i usługują przy ołtarzu. Mają prawo rozdzielać wiernym Komunię św. Mogą głosić kazania, udzielać chrztu, asystować przy zawieraniu małżeństw, przewodniczyć modlitwom i prowadzić pogrzeby - przypomina ks. Andrzej Sapieha, rzecznik prasowy Kurii Biskupiej.
W wigilię uroczystości Wniebowstąpienia Pańskiego bp Jan Piotrowski udzielił święceń prezbiteratu siedmiu diakonom diecezji kieleckiej. „Kapłan (...) żyje jedynie dla Pana, Jego Ewangelii i wspólnoty Kościoła” – mówił Biskup Kielecki
„Kapłan jest człowiekiem wolnym od balastów światowego życia i kajdan zaborczej miłości. Żyje jedynie dla Pana, Jego Ewangelii i wspólnoty Kościoła. On przywraca Boga ludziom, którego zabiera im filozofia, bałamutne ideologie i osobista wygoda życia” – mówił bp Jan Piotrowski, zwracając się do siedmiu diakonów, którzy przez jego posługę w wigilię Wniebowstąpienia Jezusa otrzymali święcenia prezbiteratu. W uroczystej Mszy św. wzięło udział kilkudziesięciu kapłanów, nie tylko z diecezji kieleckiej, rodzice, krewni, a także przyjaciele nowo wyświęconych. Eucharystii przewodniczył bp Jan Piotrowski, przy ołtarzu towarzyszyli mu bp Marian Florczyk, bp senior Kazimierz Ryczan, rektor WSD ks. Paweł Tambor, a także kanclerz Kurii ks. Adam Perz i proboszcz parafii katedralnej ks. Adam Kędzierski. W homilii biskup Jan mówił o tym, że we współczesnym świecie wszystko wydaje się być tymczasowe, „począwszy od używania przedmiotów jednorazowego użytku, aż po brak trwałych więzów i zobowiązań życiowych”. Jak zauważył, ten rodzaj postępowania wcale nie powiększa liczby osób szczęśliwych. Biskup podkreślił znaczenie kapłaństwa w życiu całego Kościoła. „Przez chrzest wszyscy uczestniczymy w kapłaństwie Chrystusa” – mówił, dodając, że uczestnictwo to jest nazwane „wspólnym kapłaństwem wiernych”. Przywołał słowa św. Jana Pawła II, który kapłaństwo nazwał „darem i tajemnicą”. – Dlatego aby wchodzić w tak wielkie Boże sprawy, nie wystarczy odwaga, inteligencja i wiedza, ale potrzebna jest łaska powołania – mówił.
O tym, że „nie chodzi o to, by dojść przed oblicze Jasnogórskiej Matki tylko z odciskami na stopach, ale z sercem bardziej podobnym do serca Chrystusa” po raz kolejny przypomina fenomen letniego pielgrzymowania. W sezonie 2026 przybyło do tej pory o kilka tysięcy więcej pątników niż rok temu. Od kwietnia do 14 sierpnia w sumie dotarło 80 345 osób w pielgrzymkach pieszych, rowerowych i biegowych oraz konnej i na rolkach. - Jako pielgrzymi jesteśmy świadectwem wiary narodu, myślę, że i sumieniem narodu - mówił Łukasz z Pielgrzymki Warmińskiej. A wszyscy pielgrzymi zgodnie podkreślają, że to jest tak wyjątkowy czas, że nie zamieniliby go na inny.
Letnie pielgrzymowanie na Jasną Górę wciąż postrzegane jest jako fenomen, m.in. ze względu na różnorodność środków, masowość, szeroki przekrój uczestników, wieloraką realizację zadań duszpasterskich i przede wszystkim, w laicyzujących się społecznościach - wielkie świadectwo wiary i przywiązania do Chrystusa i Jego Kościoła. Pielgrzymka to też dla wielu okazja poznawania Polski z jej pięknem krajobrazu i historią, ale też lokalnej specyfiki. Np. pątnicy płoccy, wędrując z hasłem „Matka Diecezji Płockiej”, poznawali szczególną więź Maryi ze swoim lokalnym Kościołem poprzez przybliżanie za pomocą różnych pielgrzymkowych materiałów diecezjalnych sanktuariów maryjnych.
W każdym spotkaniu, także takim, które zakłóca nasze plany, trzeba otworzyć oczy i serce na to, co Bóg chce nam powiedzieć - wskazał Leon XIV przed modlitwą Anioł Pański w Castel Gandolfo. Komentując Ewangelię o kobiecie kananejskiej, Papież zachęcił Kościół, by pozwalał się zaskakiwać działaniu Boga i niósł pokój Chrystusa poza już wytyczone granice.
Ojciec Święty, komentując niedzielną Ewangelię, zatrzymał się nad postacią kobiety kananejskiej, która prosi Jezusa o pomoc dla swojej córki. Choć nie należała do narodu wybranego, rozpoznała w Nim Mesjasza i z determinacją zabiegała o uzdrowienie dziecka.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
