BRACIA I SIOSTRY! RODACY!

Dziś rano ręka szaleńca rzuciła w stronę Obrazu farbę, która miała zniszczyć oblicze naszej umiłowanej Matki i Królowej. Szaleństwo bez granic. Nikt przecież nie jest w stanie zniszczyć w nas Twojego oblicza, Matko, oblicza Częstochowskiej Matki, które wyryte jest mocno w naszych sercach i pielęgnowane codziennie z czułą mocą i tęsknotą, z żywą wiarą i nadzieją.

Nikt nie jest w stanie zniszczyć w nas Twojego najcenniejszego daru - Jezusa, naszego Pana i Zbawiciela. Bo szatan - miłośnik śmierci i zatracenia - na krzyżu przez Syna Bożego został pokonany.

Bracie, który podniosłeś rękę na swoją Matkę, bracie szalony, wszak to i nasza Matka, nasza Matka ukochana! Coś ty najlepszego zrobił? Kto cię do tego namówił?...

Kto policzy łzy bólu i przerażenia z powodu takiej niegodziwości? Kto szyderczo cieszyć się może z tego bólu i z tej straszliwej prawdy, że Polska w samym swoim sercu staje u progu powszechnej profanacji Boga i człowieka? Kto sprzyja temu, że wokół nas rozpętuje się każdego dnia w słowach i czynach prawdziwe szaleństwo tzw. Polaków? Szaleństwo bez granic. Bez ludzkich hamulców moralnych, bez opamiętania, bez odpowiedzialności za słowa i czyny.

Kto pragnie, by Polska w imię tolerancji gościnnie otworzyła drzwi dla tych, którzy codziennie i publicznie drwią ze swojej Ojczyzny i z jej świętości największych? Z jej świętych miejsc i z jej świętych tradycji. W imię czego my - naród mamy wyzbyć się wszystkiego, co nas stanowi, co jako Polacy okupiliśmy krwią, cierpieniem i wieloletnią niewolą i zniewoleniem poprzednich pokoleń? Czy ciągle nie jesteśmy zdolni wyciągać wniosków z historii naszej?

Czy nie jest potrzebny ktoś spośród nas, kto nas poderwie, kto poderwie naród do opamiętania, obrony jego godności, jego prawdziwej wolności w myśleniu i działaniu?

Czy jesteśmy w stanie stanąć w prawdzie o nas? Kim jesteśmy i dokąd zmierzamy?

Czy jesteśmy w stanie w swoim własnym sercu, we własnej rodzinie, we własnym otoczeniu bronić prawd Kościoła świętego? Bo jak już przed laty uczył sługa Boży o. Marian Morawski, jezuita, „wielu obraża się tym w Ojczyźnie naszej, że Kościół uczy tajemnic niedostępnych rozumowi, upokarzających hardość rozumu ludzkiego”. Znak, któremu sprzeciwiać się będą.

Wielu obraża się ciągle w Ojczyźnie naszej prawami i przepisami Kościoła, tymi zwłaszcza, które są przeciwne miłości własnej, zmysłom, lenistwu. Obraża ich spowiedź święta, post, Eucharystia, bezżeństwo stanu duchownego - wszystko, co kościelne drażni ich i obraża.

Obraża wielu w Ojczyźnie naszej ludzka strona i ułomność Kościoła. Widzą we wszystkich stanach Kościoła - w jego kapłanach, w całej jego świętej hierarchii, w zakonach - wiele niedoskonałości, niedbalstwa, zgorszenia, ale najwięcej odstręcza od Kościoła wzgarda i nienawiść świata.

W niezliczonym tłumie ludzi sprzeciwiających się Kościołowi i w liczniejszym jeszcze tłumie ludzi obojętnych dla Kościoła, jakże wiele znajduje się jego dawnych dzieci, mlekiem jego nauki i sakramentów świętych wykarmionych.

Tysiące świętych mężczyzn i kobiet - naszych rodaków - wołało i woła o Polskę wierną Bogu. Wołało kiedyś, woła i dziś. Wołało ku przestrodze, ku opamiętaniu. My dziś, w ten wieczór przebłagania, również pragniemy wołać na kolanach.

Boże w Trójcy Przenajświętszy, w domu Twojej przeczystej Służebnicy Maryi, którą wybrałeś na Matkę Twego jedynego Syna, a naszego Pana Jezusa Chrystusa, my, dzieci Twoje, na kolanach błagamy:

Za grzechy niewiary; za usuwanie Ciebie z życia; za niszczenie wiary w sercach dzieci i młodzieży; za lekceważenie Twoich przykazań w życiu osobistym i społecznym; za to, że choć jesteśmy złączeni z Tobą przez chrzest święty, nie staramy się Ciebie poznawać i miłować; za brata naszego, który dzisiaj targnął się na Cudowny Obraz Jasnogórski - przepraszamy Cię, Panie!

Za znieważanie dni świętych; za niepotrzebną pracę w niedzielę i święta, a także za wypełnianie czasu rozrywkami kosztem Mszy św.; za dobrowolne opuszczanie Mszy św.; za niegodne przystępowanie do Komunii św.; za całą naszą oziębłość i obojętność wobec Ciebie, obecnego w Najświętszym Sakramencie - przepraszamy Cię, Panie!

Za rozpad małżeństw; za łamanie wierności małżeńskiej; za odmawianie dzieciom nienarodzonym prawa do życia; za grzechy pijaństwa; za rozwiązłość obyczajów; za wszelkie zgorszenia dawane bliźnim; za brak poszanowania własności ludzkiej; za nieuczciwość w pracy; za wszystko, co sprzeciwia się Twojemu przykazaniu miłości bliźniego - przepraszamy Cię, Panie!

Za brak odwagi w wyznawaniu Ciebie i odpowiedzialności za Twój Kościół święty; za stawianie wartości materialnych wyżej niż Ciebie; za obojętność rodziców i wszystkich dorosłych wobec chrześcijańskiego wychowania dzieci i młodzieży; za to, że nie dajemy świadectwa o Tobie w otaczającym nas świecie - przepraszamy Cię, Panie!

Bracia i Siostry, w imieniu naszej wspólnoty dziękuję wszystkim za dzisiejszą obecność u stóp Matki Bożej, za solidarność z nami, Jej niegodnymi sługami, za słowa serdecznej miłości i troski o duchową stolicę naszego narodu, za modlitwę - miliony modlitw, które bronią Jasnej Góry od szatańskiej złości.

Z serca dziękuję pasterzom naszym: ojcu naszej archidiecezji arcybiskupowi Wacławowi, arcybiskupowi seniorowi Stanisławowi, biskupom Antoniemu i Janowi za ich nieocenioną miłość ojcowską i braterską, za ich obecność z nami, za ich pasterską troskę o jasnogórski tron Bogurodzicy, za troskę o powierzony im lud.

Dziękuję biskupom i arcybiskupom, którzy łączą się z nami w naszej ekspiacji.

Dziękuję wszystkim mieszkańcom Częstochowy za ich obecność i miłość. Za ich pielgrzymowanie do Matki. To wy, Bracia i Siostry, jesteście pierwszymi obrońcami swej Matki i Królowej. Macie jej bronić i strzec, żeby jej nie utracić.

Dziękuję policji poprzez osoby komendanta policji śląskiej Dariusza Działo i komendanta policji miejskiej w Częstochowie insp. Artura Bednarka - za profesjonalną i szybką pomoc oraz szczerą gotowość niesienia wszechstronnej pomocy Jasnej Górze.

Dziękuję wszystkim tu obecnym kapłanom archidiecezji i siostrom zakonnym oraz ludowi najwierniejszemu Matce.

Dziękuję wreszcie moim drogim współbraciom paulinom, którzy od wieków strzegą tego skarbu, by nie stała mu się żadna krzywda. Na ręce najprzewielebniejszego ojca generała Izydora składam podziękowanie za zabezpieczenia założone przed laty, które dzisiaj się sprawdziły i ocaliły Obraz.

Dziękuję za brata Pawła, który dziś stanął na wysokości zadania, zatrzymując brata szaleńca.

„Pod Twoją obronę uciekamy się, Święta Boża Rodzicielko…”.