Reklama

Dekanalne Spotkanie Wolontariuszy Osób Niepełnosprawnych w Legnicy

Podążać właściwą drogą

Spotkanie dekanalnych wolontariuszy osób niepełnosprawnych odbyło się 5 listopada w Wyższym Seminarium Duchownym w Legnicy pod przewodnictwem bp. Stefana Regmunta. Wzięli w nim udział wolontariusze z Wałbrzycha, Pieńska, Ścinawy, Świebodzic, Legnicy, Lubina, Bolesławca i Bogatyni. Jego celem było przeanalizowanie dotychczasowej pracy w parafiach oraz ustalenie kierunków działań diecezjalnego wolontariatu na najbliższy czas.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Po krzeszowskiej pielgrzymce osób niepełnosprawnych przyszedł czas na jej podsumowanie. Przy omawianiu sprawozdania pielgrzymkowego Ksiądz Biskup przekazał zebranym smutną wiadomość o śmierci ks. Stefana Garbery, proboszcza z Kunic. Bezinteresownie służył on swoją pomocą w przygotowaniu spotkań dla osób niepełnosprawnych. Wiele razy okazywał wielką życzliwość dla tego środowiska. Dzięki niemu podczas krzeszowskich pielgrzymek zawsze czekał na uczestników ciepły posiłek.
Ksiądz Biskup zapoznał wolontariuszy z materiałami prasowymi poświęconymi Ogólnopolskiej Pielgrzymce Osób Niepełnosprawnych do Lourdes. Uczestniczyła w niej również grupa pielgrzymów z naszej diecezji. Kolejnym punktem spotkania było ustalenie terminów dekanalnych spotkań opłatkowych dla niepełnosprawnych. I tak pierwsze spotkanie odbędzie się 11 stycznia 2003 r. w Legnicy. Rejon wałbrzyski przygotuje opłatek 18 stycznia. W Bolesławcu odbędzie się on 25 stycznia, a w Jeleniej Górze - 1 lutego. 28 grudnia odbędzie się także bal sylwestrowy w Legnicy dla osób niepełnosprawnych. Impreza odbywa się już po raz trzeci i cieszy się ogromnym powodzeniem w środowisku osób niepełnosprawnych z Legnicy i okolic. Ten fakt może być doskonałą zachętą dla wolontariuszy działających w innych miastach, aby przygotować podobne spotkania w Wałbrzychu, Jeleniej Górze, Bogatyni czy Pieńsku.
Kolejnym punktem była dyskusja na temat formacji wolontariuszy w 2003 r. Bp Stefan położył szczególny nacisk na potrzebę docierania do wszystkich grup, które pomagają niepełnosprawnym. Rok 2003 ogłoszony został Europejskim Rokiem Osób Niepełnosprawnych. Dlatego ważne jest, aby w podejmowanych działaniach zaznaczyły swą obecność wszystkie grupy, które pracując z niepełnosprawnymi, dbają o ich formację religijną. Została również przyjęta propozycja o sformalizowaniu grupy wolontariuszy. Chodzi mianowicie o wybór prezesa, skarbnika, sekretarza, którzy wspólnie z biskupem będą koordynować pracę wolontariatu diecezjalnego. Spotkanie w tej sprawie zostało ustalone na 10 grudnia.
Zjazd stał się też okazją do złożenia gratulacji Państwu Joannie i Aleksandrowi Płotnickim. Zostali oni uhonorowani nagrodą Totus. Z wielką radością przyjęliśmy wiadomość o tym szczególnym wyróżnieniu przyznanym ludziom z naszego grona. Przypomnijmy, że nagrodę Totus - katolickiego Nobla - Laureaci otrzymali w kategorii "Promocja człowieka, praca charytatywna i edukacyjno-wychowawcza". Decyzję o nominowaniu do nagrody podjęła Kapituła Nagrody Totus, której przewodniczył bp Piotr Jarecki. W uzasadnieniu podkreślano wieloletnią działalność nagrodzonych na rzecz osób niepełnosprawnych umysłowo na terenie diecezji legnickiej, tworzenie i prowadzenie dla nich ośrodków adaptacyjnych, organizowanie pielgrzymek dla osób niepełnosprawnych, stwarzanie dla nich atmosfery domu rodzinnego, dbałość o chrześcijańską duchowość tworzonego środowiska. Rozmowę z nagrodzonymi opublikowaliśmy w nr. 46 Niedzieli z 17 listopada.
Ksiądz Biskup złożył Laureatom gratulacje, podziękował za wszelkie działania podejmowane przez nich dla niepełnosprawnych oraz życzył im sił i wytrwania w dalszej pracy. Wyraził też swoją radość z faktu, że inicjatywy podejmowane na rzecz osób niepełnosprawnych coraz częściej są w Polsce zauważane. Laureaci odebrali też gratulacje i powinszowania od wszystkich obecnych. W atmosferze radości diecezjalni "nobliści" przyjmowali kwiaty, ciepłe słowa od wszystkich obecnych. Te wyjątkowe chwile zostały uwiecznione na wspólnych zdjęciach.
Podczas uroczystej agapy Laureaci opowiedzieli nam nieco o samej nagrodzie. Przyznaje ją kapituła Fundacji "Dzieło Nowego Tysiąclecia", w skład której wchodzą m.in. laureaci poprzednich edycji nagrody Totus. W tym roku przyznano dwie nagrody w kategorii praca charytatywna, obok naszych laureatów wyróżniono Stowarzyszenie Osób Niepełnosprawnych Archidiecezji Warszawskiej. Wręczenie nagrody Totus przez kard. Józefa Glempa Prymasa Polski odbyło się 12 października w przeddzień Dnia Papieskiego. "Ta nagroda ściśle wiąże się z osobą Ojca Świętego. Jest to dla mnie źródło wielkiej radości. Nauczanie papieskie o osobach niepełnosprawnych towarzyszyło nam przez całe dorosłe życie, wskazując kierunek i drogę naszej działalności. Jego słowa do osób niepełnosprawnych: Zajmijcie miejsce w sercu Kościoła i pełne miłości podejście do osób upośledzonych umysłowo rozświetlały te 20 lat pracy, za to mu z serca dziękujemy" - mówiła p. Joanna.
Jednym z punktów uzasadniających przyznanie nagrody dla Państwa Płotnickich jest ich nieustanna dbałość o religijną formację podopiecznych. "Obok prowadzonej rehabilitacji staramy się również ewangelizować osoby upośledzone. Ich niższa sprawność intelektualna nie oznacza, że nie mogą uczestniczyć w życiu religijnym. Ich wiara, przez swoją prostotę, jest chyba nawet bardziej autentyczna. Stąd prowadzona w Przytulisku katecheza, comiesięczne Msze św. dla naszej wspólnoty, przygotowywanie do sakramentów św., wspólne świętowanie, udział w pielgrzymkach i aktywne włączanie się w działalność Duszpasterstwa Osób Niepełnosprawnych Diecezji Legnickiej" - powiedział p. Aleksander.
Należy również dodać, że Państwo Płotniccy w tym roku zostali uhonorowani medalem "Zasłużony dla Diecezji Legnickiej", przyznawanym przez Biskupa Legnickiego.
Cieszymy się, że jako wolontariusze mogliśmy uczestniczyć w radości naszych przyjaciół. Będzie to dla wszystkich wolontariuszy zachętą i dopingiem do owocniejszej pracy dla dobra innych. Pamiętamy jednak, że wolontariat to nie tylko nagrody i wyróżnienia. To ciężka i odpowiedzialna praca, poświęcenie swego czasu, umiejętności, zdolności potrzebującym. Tak wiele dobrego można i trzeba robić w środowisku osób niepełnosprawnych. Wszystkich tych, którzy chcieliby włączyć się w działalność Diecezjalnego Wolontariatu Osób Niepełnosprawnych i podjąć się tej pięknej pracy, prosimy o kontakt: Legnicka Kuria Biskupia, ul. Jana Pawła II 1, 59-220 Legnica.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dlaczego cierpią i umierają ci, co zaufali Bogu?

2026-03-19 13:48

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Wiara uczy, że Bóg zawsze nas wysłuchuje: jednak nie zawsze spełnia nasze prośby, ale swoje obietnice. Bywa, że nie wiemy, o co prosić. Nie mając pełnej wiedzy – która przychodzi z czasem – modlimy się, ale nasze prośby są połowiczne, zawężone do momentu ich wypowiadania. Bóg tymczasem widzi szerzej, widzi nasze wczoraj, nasze dziś i wie, jakie będzie nasze jutro.

Był pewien chory, Łazarz z Betanii, ze wsi Marii i jej siostry, Marty. Maria zaś była tą, która namaściła Pana olejkiem i włosami swoimi otarła Jego nogi. Jej to brat, Łazarz, chorował. Siostry zatem posłały do Niego wiadomość: «Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz». Jezus, usłyszawszy to, rzekł: «Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą». A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza. Gdy posłyszał o jego chorobie, pozostał przez dwa dni tam, gdzie przebywał. Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: «Chodźmy znów do Judei». Rzekli do Niego uczniowie: «Rabbi, dopiero co Żydzi usiłowali Cię ukamienować i znów tam idziesz?» Jezus im odpowiedział: «Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin? Jeśli ktoś chodzi za dnia, nie potyka się, ponieważ widzi światło tego świata. Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła». To powiedział, a następnie rzekł do nich: «Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, lecz idę go obudzić». Uczniowie rzekli do Niego: «Panie, jeżeli zasnął, to wyzdrowieje». Jezus jednak mówił o jego śmierci, a im się wydawało, że mówi o zwyczajnym śnie. Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: «Łazarz umarł, ale raduję się, że Mnie tam nie było, ze względu na was, abyście uwierzyli. Lecz chodźmy do niego». A Tomasz, zwany Didymos, rzekł do współuczniów: «Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć». Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarza już od czterech dni spoczywającego w grobie. A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów. I wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po utracie brata. Kiedy więc Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta więc rzekła do Jezusa: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga». Rzekł do niej Jezus: «Brat twój zmartwychwstanie». Marta Mu odrzekła: «Wiem, że powstanie z martwych w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym». Powiedział do niej Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, to choćby umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?» Odpowiedziała Mu: «Tak, Panie! Ja mocno wierzę, że Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat». Gdy to powiedziała, odeszła i przywołała ukradkiem swoją siostrę, mówiąc: «Nauczyciel tu jest i woła cię». Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Niego. Jezus zaś nie przybył jeszcze do wsi, lecz był wciąż w tym miejscu, gdzie Marta wyszła Mu na spotkanie. Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, udali się za nią, przekonani, że idzie do grobu, aby tam płakać. A gdy Maria przyszła na miejsce, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go, padła Mu do nóg i rzekła do Niego: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł». Gdy więc Jezus zobaczył ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: «Gdzie go położyliście?» Odpowiedzieli Mu: «Panie, chodź i zobacz!» Jezus zapłakał. Żydzi więc mówili: «Oto jak go miłował!» Niektórzy zaś z nich powiedzieli: «Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?» A Jezus, ponownie okazując głębokie wzruszenie, przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień. Jezus powiedział: «Usuńcie kamień!» Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: «Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie». Jezus rzekł do niej: «Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?» Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: «Ojcze, dziękuję Ci, że Mnie wysłuchałeś. Ja wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie tłum to powiedziałem, aby uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś». To powiedziawszy, zawołał donośnym głosem: «Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!» I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce przewiązane opaskami, a twarz jego była owinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: «Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić». Wielu zatem spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.
CZYTAJ DALEJ

Obrońcy Życia Człowieka z apelem do Prezydenta RP: Prosimy o ułaskawienie pani Weroniki Krawczyk

2026-03-21 15:16

[ TEMATY ]

pielgrzymka

pro‑life

Fundacja Życie i Rodzina/Karol Porwich

Czy Prezydent RP ułaskawi panią Weronikę?

Czy Prezydent RP ułaskawi panią Weronikę?

W sobotę 21 marca odbyła się 46. Ogólnopolska Pielgrzymka Obrońców Życia Człowieka na Jasną Górę. Jest to jedno z największych corocznych spotkań środowiska pro-life w Polsce - czas wspólnej modlitwy, świadectw i refleksji nad ochroną ludzkiego życia od poczęcia aż do naturalnej śmierci. Obrońcy życia zaapelowali do rządu o zapewnienie przestrzegania konstytucyjnego prawa do życia, wezwały też do zablokowania planów wprowadzenia obowiązkowej „Edukacji zdrowotnej” i do przywrócenia „Wychowania do życia w rodzinie”, a także zwrócili się z apelem do prezydenta RP o ułaskawienie pani Weroniki Krawczyk.

Pielgrzymka rozpoczęła się o godz. 9.30 Mszą św. w Kaplicy Cudownego Obrazu pod przewodnictwem abp. Wacława Depo, metropolity częstochowskiego. Po Mszy św. pielgrzymi zgromadzili się w Auli im. św. Jana Pawła II, by wysłuchać kilku prelekcji i świadectw. W czasie pielgrzymki rozstrzygnięto również konkursy dla młodzieży i akademicki organizowane przez Stowarzyszenie.
CZYTAJ DALEJ

Świadectwo: Jestem "kierowcą Matki Bożej". Jak prowadzi się samochód, w którym jedzie Maryja?

2026-03-22 20:15

[ TEMATY ]

peregrynacja

Peregrynacja Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej

Diecezja sosnowiecka

Ojciec Karol Bilicz

Ojciec Karol Bilicz

W diecezji sosnowieckiej trwa peregrynacja obrazu Matki Bożej. Jest samochód, jest trasa, są godziny co do minuty. Ale to wszystko przestaje mieć znaczenie w jednej chwili. Kiedy obraz jest wnoszony. Kiedy ludzie milką. I kiedy – bez żadnego sygnału – zaczynają klękać. O tej drodze, która nie jest tylko przejazdem, opowiada ojciec Karol Bilicz, paulin, jeden z dwóch „kierowców Maryi” w Polsce. Rozmawia Dominika Bem.

Zacznijmy od rzeczy, która brzmi niemal jak metafora, a przecież jest bardzo konkretna. Ojciec jest „kierowcą Matki Bożej”. Kim właściwie jest kierowca Maryi?
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję